ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਵਿਚਾਰੋऽਤ੍ਰ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾਨਘ । ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਮਾਦਾਯ ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਦਵੈਪਾਯਨ, ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ; ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਕੰਮ ਕਰ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਂ ਤਥਾ । ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕੋऽਹਂ ਤਦਾ ਜਾਤਃ ਕਾਰ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਮ੍ਬਿਕਾਯਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋऽਹਮृਤੁਮਤ੍ਯਾਂ ਮੁਦਾ ਨਿਸ਼ਿ । ਮਯਿ ਵਿਮਨਸਾਯਾਂ ਤੁ ਤਾਪਸੇ ਕੁਤ੍ਸਿਤੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਅੰਬਿਕਾ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ; ਪਰ ਉਹ, ਜਦ ਤਪਸੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਮਯਾ ਸਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਤਦਾ । ਅਨ੍ਧਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਤੋ ਨੇਤ੍ਰੇ ਨਿਮੀਲਿਤੇ
ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਸੁੰਦਰ-ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੀਆਂ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਹ੍ਨਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪृष੍ਟੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਰਹਃ ਪੁਨਃ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਤਃ ਪੁਤ੍ਰ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤੋਦਰੇ
ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਮਾਹਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਦ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮੁੜ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ, 'ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਪੁੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਮਯੋਕ੍ਤਾ ਜਨਨੀ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰੀਡਾਨਮ੍ਰਮੁਖੇਨ ਹ । ਵਿਨੇਤ੍ਰੋ ਭਵਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਾਤਃ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਮਮੈਵ ਹਿ
ਉਥੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਝੁਕਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਹਾ, 'ਮਾਂ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤਯਾ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਠੋਰਵਚਸਾ ਮੁਨੇ । ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇऽਨ੍ਧੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਥੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਡਾਂਟਿਆ: 'ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਵੇ?'
; ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਵਕੀਯਮੋਹਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਵਾਸਵੀ ਚਕਿਤਾ ਜਾਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਦਾਸ਼ੇਯੀ ਮਾਮੁਵਾਚੇਦਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਭृਸ਼ਮਾਤੁਰਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਾਸਵੀ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਗਈ; ਦਾਸੀ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਪੁੱਤ ਦੀ ਖਾਤਰ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੀ।
ਅਮ੍ਬਾਲਿਕਾ ਵਧੂਰ੍ਧਨ੍ਯਾ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤਾ ਸੁਤ । ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਧਵਾ ਸ਼ੋਕਸਂਯੁਤਾ
ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਧਨਵੰਤ ਵਧੂ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਕੇ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਨਯ ਸਙ੍ਗਂ ਤ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਨਪਸੰਦ ਪੁੱਤ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਨਾਨ੍ਧੋ ਰਾਜਾਧਿਕਾਰੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਉਤ੍ਪਾਦਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ ਮਾਨਦ
ਅੰਨ੍ਹਾ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਜਾਹ੍ਵਯੇ । ਯਾਵਦृਤੁਮਤੀ ਜਾਤਾ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤਾ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਗਜਾਹਵਯਾ ਵਿਚ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਤਕ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਰਿਸ਼ੀ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਯਨਾਗਾਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਾ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਲਜ੍ਜਮਾਨਾ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਵਚਨਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਲਜਜਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਦੇ ਆਖੇ ਮੁਤਾਬਕ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਜਟਿਲਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਤਾਪਸਂ ਰਸਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਸਾ ਸ੍ਵੇਦਵਦਨਾ ਜਾਤਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾ ਵਿਮਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਜਟਾਧਾਰੀ, ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰੀ ਰਸਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤਪਸਵੀ—ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਤੇ ਪੀਲੀ ਪੈ ਗਈ।
ਕੁਪਿਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਿਨੀਂ ਨਿਸ਼ਿ ਸਙ੍ਗਤਾਮ੍ । ਵੇਪਮਾਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਹ੍ਯਬ੍ਰਵਂ ਤਾਮਹਂ ਰੁषਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਸ ਕਾਮਨਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਖਤ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਯਦਿ ਗਰ੍ਵੇਣ ਪਾਣ੍ਡੁਵਰ੍ਣਾ ਸਮਾਵृਤਾ । ਅਤਸ੍ਤੇ ਤਨਯਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਪੀਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰੰਗ ਵੀ ਪੀਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼ਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਥਿਤੋऽਮ੍ਬਾਲਿਕਯਾ ਯੁਤਃ । ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਿ ਨਿਰ੍ਯਾਤਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਮਾਤਰਮ੍
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਤ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਆ; ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਤੌ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਸੂਤਾਵਨ੍ਧਪਾਣ੍ਡੁਰੌ । ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਥਿਤੌ ਸਮ੍ਬਭੂਵਤੁਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਨੋਂ ਤੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ—ਇੱਕ ਅੰਨ੍ਹਾ ਤੇ ਇੱਕ ਪੀਲਾ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਪਾਂਡੂ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਮਾਤਾ ਮੇ ਵਿਮਨਾ ਜਾਤਾ ਤਾਦृਸ਼ੌ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੌ ਸੁਤੌ । ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਮਾਮਾਹੂਯ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਉਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਸੁਤੌ ਜਾਤੌ ਰਾਜ੍ਯਯੋਗ੍ਯੌ ਨ ਤਾਦृਸ਼ੌ । ਅਨ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦਯ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਜ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਚਾਹੇ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਤਥੇਤਿ ਸਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮੁਦਿਤਾ ਜਨਨੀ ਤਦਾ । ਅਮ੍ਬਿਕਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਸੁਤਾਰ੍ਥੇ ਕਾਲ ਆਗਤੇ
ਮੈਂ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਮਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮਾਂ ਨੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰਿ ਵ੍ਯਾਸਂ ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਰਾਜ੍ਯਯੋਗ੍ਯਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਧੀਏ, ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਅਜੋਬਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਜੋ ਰਾਜ ਲਈ ਯੋਗ ਤੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਵਧੂਰ੍ਲਜ੍ਜਾਨ੍ਵਿਤਾ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤਦਾ । ਗਤੋऽਹਂ ਸ਼ਯਨਾਗਾਰੇ ਮਾਤੁਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿ
ਵਧੂ ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ; ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਖੇ ਮੁਤਾਬਕ ਮੈਂ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਦਾਸੀ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਯੁਤਾ । ਪ੍ਰੇषਿਤਾਮ੍ਬਿਕਯਾ ਤ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਰਣਾਮ੍ਬਰਾ
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੀ ਦਾਸੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਜਵਾਨ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਗਹਣੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਵਲੋਂ ਉਥੇ ਭੇਜੀ ਗਈ।
ਚਨ੍ਦਨਾਰਕ੍ਤਦੇਹਾ ਸਾ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਾ । ਆਯਾਤਾ ਹਾਵਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਹਂਸਗਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਾਕਤ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ ਹੋਈ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਮਾਂ ਸਮਾਵੇਸ਼੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਪ੍ਰੇਮਸਂਯੁਤਾ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਹਂ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਲਾਸੇਨਾਭਵਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਲੰਗ ਤੇ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਹੀ; ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਸ ਦੀ ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਂਕ੍ਰੀਡਿਤਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਤਯਾ ਸਹ ਮਯਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਤੁ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਰਾਤ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ; ਹੇ ਨਾਰਦ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਭਗੇ ਭਵਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ । ਸੁਰੂਪਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਸ਼ਮੇ ਰਤਃ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣਾ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਰਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ ਤਦਾ ਵਿਦੁਰੋ ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਯਾਭਵਨ੍ । ਮਾਯਾ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਗਤਾ ਸਾਧੋ ਪਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵੇ ਮਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦੁਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਮੇਰੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਹੇ ਸਾਧੂ, ਪਰਾਏ ਗਰਭ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧ ਗਈ।
ਵਿਸ੍ਮृਤਃ ਸ਼ੁਕਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਵਿਰਹਃ ਸ਼ੋਕਕਾਰਣਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰੀਨ੍ਸ੍ਵਸੁਤਾਨ੍ਕਾਮਂ ਬਲਿਨੋ ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਮਤਾਨ੍
ਸ਼ੁਕਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਭੁੱਲ ਗਿਆ; ਵਿਛੋੜਾ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ।