ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਾਦ੍ਦੈਵਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਿਵਰਾਚ੍ਛੁਭਾਤ੍ । ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੀਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਤਿਲਕਾਭਿਧਮ੍
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਤੋਂ, ਦਿਵਿਆ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਯੋਗਿਨੀ ਦਾ ਮਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤਾ ਜਾਤਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਰਿਤਾ ਤਥਾ । ਤਯਾ ਸਹ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਪੁਰਂ ਤਸ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆ ਗਈ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਗੁਣ ਜਾਗ ਪਏ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਘੋਰੈਃ ਪਾਤਾਲਮਿਵ ਪਨ੍ਨਗੈਃ । ਯਸ਼ੋਵਤ੍ਯਾ ਚ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਸਂਯੁਤੋ ਨृਪਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਤਾਲ ਨਾਗਾਂ ਵਲੋਂ। ਰਾਜਾ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੂਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਯਾਤੁਰਾਃ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੋऽਭਿਯਯੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਕਾਲਕੇਤੋਸ੍ਤਰਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੂਤ ਡਰ ਕੇ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਕਾਲਕੇਤੁ ਦੇ ਪਾਸ ਦੌੜੇ।
ਤਮੂਚੁਃ ਸਹਸਾ ਮਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕਾਮਮੋਹਿਤਮ੍ । ਏਕਾਵਲੀਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਇਕਾਵਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਨਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹਾਵਭਾਵ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਦੂਤਾ ਊਚੁਃ ਰਾਜਨ੍ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਨਾਰੀ ਕਾਮਿਨ੍ਯਾਃ ਸਹਚਾਰਿਣੀ । ਆਯਾਤਿ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਾ
ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਕਾਮੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜਯਨ੍ਤੋ ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋऽਥਵਾ ਨੁ ਕਿਮ੍ । ਆਗਚ੍ਛਤਿ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਵਾਹਿਨੀਸਹਿਤਃ ਕਿਲ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਕੀ ਜਯੰਤ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ? ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਂਯਤ੍ਤੋ ਭਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਤ੍ਯਜ ਵਾ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਜੰਗ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਲੜੋ ਜਾਂ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੋ।
ਇਤੋ ਦੂਰੇऽਸ੍ਤਿ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਦ੍ਯੋਜਨਤ੍ਰਯਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਸਜ੍ਜੋ ਭਵ ਮਹੀਪਾਲ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਂ ਘੋषਯਾਸ਼ੁ ਵੈ
ਇੱਥੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ, ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨਾਂ ਉੱਤੇ ਫੌਜ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਡੰਢੋਰਾ ਜਲਦੀ ਵਜਾਓ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਸਾਯੁਧਾਨ੍ਸਬਲਾਨ੍ਵਹੂਨ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮ੍ਮੁਖਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ । ਤਾਨਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਕਾਲਕੇਤੁਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪ੍ਰਣਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਧੋ। ਇਹ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਲਕੇਤੁ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ:
ਏਕਾਵਲੀਂ ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਂ ਵਿਵਸ਼ਾਂ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍ । ਕੋऽਯਮਾਯਾਤਿ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਪਿਤਾ ਤੇ ਵਾਪਰਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਇਕਾਵਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਬੇਬਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਖੜੀ, ਇਹ ਕੌਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਪਤਲੀ? ਕੀ ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਦਮੀ?
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਸੈਨ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਕृਸ਼ੋਦਰਿ । ਪਿਤਾ ਤੇ ਯਦਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨੇਤੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਰਹਾਤੁਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ੋਦਰੀ, ਸੱਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਫੌਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਈ ਹੈ? ਜੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਲੈਣ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਿਤਰਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਨ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਆਨਯਿਤ੍ਵਾ ਗृਹੇ ਪੂਜਾਂ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹਯੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲਵਾਂ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਰੋਮਿ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤਿਥ੍ਯਂ ਗृਹੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਅਨ੍ਯਸ਼੍ਚੇਦ੍ਯਦਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਂ ਹਨ੍ਮਿ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹ ਜਦ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਮਾਨੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਇਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਆਨੀਤਃ ਕਿਲ ਕਾਲੇਨ ਮਰਣਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਦ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕੋऽਯਮਾਯਾਤਿ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਲ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੱਸ ਕਿ ਇਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਅਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਕਾਲਰੂਪਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਏਕਾਵਲ੍ਯੁਵਾਚ ਨ ਜਾਨੇऽਹਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕੋऽਯਮਾਯਾਤਿ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਮੈਨੂੰ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਕਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹਾਂ— ਇਕਾਵਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਇਹ ਕੌਣ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਮੇऽਸ੍ਤਿ ਵਿਦਿਤਃ ਕੋऽਪਿ ਸ੍ਥਿਤਾਯਾਸ੍ਤਵ ਬਨ੍ਧਨੇ । ਨਾਯਂ ਪਿਤਾ ਮੇ ਨ ਭ੍ਰਾਤਾ ਕੋऽਪ੍ਯਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਤੇਰੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਨਾ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੇਰਾ ਭਰਾ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਮਿਹ ਚਾਯਾਤਿ ਨਾਹਂ ਵੇਦ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ । ਦੈਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯਮੀ ਦੂਤਾ ਵਯਸ੍ਯਾ ਤੇ ਯਸ਼ੋਵਤੀ
ਇਹ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ। ਦੈਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਮਿਤ੍ਰ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਮਾਨੀਯ ਚ ਤਂ ਵੀਰਮਾਗਤੇਤਿ ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾ । ਕ੍ਵ ਗਤਾ ਸਾ ਸਖੀ ਕਾਨ੍ਤੇ ਵਿਦਗ੍ਧਾ ਕਾਰ੍ਯਨਿਸ਼੍ਚਯੇ
ਉਹ ਵਿਰ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਉਹ ਚਲਾਕ ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਕੰਮ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਕਿੱਥੇ ਗਈ?
ਨਾਨ੍ਯਃ ਕੋऽਪਿ ਮਮਾਰਾਤਿਰ੍ਯੋ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਬਲੋ ਭਵੇਤ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਦੂਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਵੈ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੋਰ ਦੂਤ ਵੀ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤੇ ਹੋਚੁਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਭੀਤਾਃ ਕਾਲਕੇਤੁਂ ਗृਹੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕਿਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋऽਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਸਮੀਪੇ ਸੈਨ੍ਯਮਾਗਤਮ੍
ਉਹ ਦੂਤ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕਾਲਕੇਤੁ ਦੇ ਘਰ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਕਿਉਂ ਹੋ? ਫੌਜ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਨਗਰਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾऽऽਵृਤਃ । ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਲਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਾਲਕੇਤੁ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ।
ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਸ੍ਵਪੁਰਾਦ੍ਬਹਿਃ । ਏਕਵੀਰੋऽਪਿ ਸਹਸਾ ਹਯਾਰੂਢਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਇਕੱਲਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਬਹਿ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਲੇਰ ਹੋ ਕੇ ਗਿਆ।
ਆਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਮਿਨ੍ਯਾ ਵਿਰਹੇਣ ਸਮਾਕੁਲਃ । ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਯੋਰਭੂਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰਿਵ
ਉਹ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਕਾਮਿਨੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਬਹੁਧਾ ਮੁਕ੍ਤੈਰਾਦੀਪਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰਮ੍ । ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕਾਤਰਾਣਾਂ ਭਯਾਵਹੇ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਛੱਡੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕ ਗਈ। ਲੜਾਈ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਡਰਪੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਯਾ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸਿਨ੍ਧੁਸੁਤਾਸੁਤਃ । ਸ ਗਤਾਸੁਃ ਪਪਾਤੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਵਜ੍ਰਾਹਤ ਇਵਾਚਲਃ
ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਮਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਲਾਯਿਤ੍ਵਾ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ । ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਵੇਗਾਦੇਕਾਵਲੀਂ ਤਦਾ
ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਡਰ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਫਿਰ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਏਕਾਵਲੀ ਕੋਲ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਾਂ ਵਾਣੀਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਮੁਦਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਏਹ੍ਯਾਲਿ ਨृਪਪੁਤ੍ਰੇਣ ਦਾਨਵੋऽਸੌ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲੀ: 'ਮਿੱਤਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਹ ਦੈਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ!'
ਏਕਵੀਰੇਣ ਧੀਰੇਣ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਾਰੇऽਪ੍ਯਸੌ ਰਾਜਾ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰਮਾਤੁਰਃ
ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਦਲੇਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਠਿਨ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੁਣ ਫੌਜੀ ਡੇਰੇ ਵਿਚ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।