; ਏਕਵੀਰੈਕਾਵਲ੍ਯੋਰ੍ਵਿਵਾਹਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਮਾਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਵਦਨਾਮ੍ਭੋਜਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜ ਗਿਆ; ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟੋ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਦਾਕ੍ਸ਼ਰਃ । ਹੇਹਯੋऽਹਂ ਚੈਕਵੀਰਨਾਮ੍ਨਾ ਸਿਨ੍ਧੁਸੁਤਾਸੁਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਸਾਫ-ਸਪਸ਼ਟ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਹੈਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਏਕਵੀਰ ਨਾਮ ਦਾ, ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹਾਂ।
ਮਨੋ ਮੇ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨੂਨਂ ਪਰਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਕਿਲ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਰਹੇਣਾਤਿਪੀਡਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਮਨ, ਸੱਚਮੁਚ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਰੂਪਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਤਿਗਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇਨ ਮੇ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਜਾਤਂ ਕਾਮਬਾਣਹਤਂ ਮਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ; ਉਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਗੁਣਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਚਿਤ੍ਤਂ ਹृਤਂ ਪੁਨਃ । ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੇਨ ਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਚਿੱਤ ਫਿਰ ਲੈ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਕਾਵਲ੍ਯਾ ਵਚਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦਾਨਵਾਗ੍ਰੇ ਮਯਾ ਵृਤਃ । ਹੈਹਯਸ੍ਤਂ ਵਿਨਾ ਨਾਨ੍ਯਂ ਵृਣੋਮੀਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਏਕਾਵਲੀ ਦੇ ਬੋਲ ਆਏ: 'ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਹੈਹਯਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਾਂਗੀ'—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਭृਤ੍ਯੋऽਹਮਧੁਨਾ ਕृਤਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਵਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨੌਕਰ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਦੱਸ, ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਗਤਿਰ੍ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗਮਨੇ ਪੁਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਲੋਚਨੇ
ਉਸ ਮੰਦ-ਦਿਲ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਥਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਵਦ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ । ਪ੍ਰਾਪਯਾਸ਼ੁ ਸਖੀ ਤੇ ਸਾ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਲੈ ਚਲ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਮੋਚਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਵਿਵਸ਼ਾਂ ਸ਼ੋਕਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਂ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਕ੍ਰੂਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਤੇ ਬੇਬਸ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਂਗਾ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਦੁਃਖਾਂ ਕृਤ੍ਵਾऽऽਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪੁਰਮ੍ । ਪਿਤ੍ਰੇ ਚਾਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਨ੍ਯਾਮੇਕਾਵਲੀਮਹਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਇਕਾਵਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਵਾਹਂ ਕਰ੍ਤਾਸੌ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪਰਨ੍ਤਪਃ । ਏਵਂ ਤੇ ਮਨਸਃ ਕਾਮੋ ਮਮ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦੇ
ਫਿਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਦਿਲੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਃ ਸਾਧਨੇਨ ਤਵਾਧੁਨਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਸ਼ੁ ਪੁਰਂ ਤਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਲਦੀ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖ।
ਯਥਾ ਹਨ੍ਮਿ ਦੁਰਾਚਾਰਂ ਪਰਦਾਰਾਪਹਾਰਕਮ੍ । ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਵੇਖ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਮੰਦ-ਚਲਣ, ਪਰਾਈ ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਮਸ੍ਯ ਚ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਾ ਚ ਯਸ਼ੋਵਤੀ
ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ, ਜੋ ਔਖਾ ਤੇ ਕਿਲ੍ਹਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਦਿਖਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਰਮਾਪੁਤ੍ਰਂ ਗਮਨੋਪਾਯਮਾਦਰਾਤ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹਾਣ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਗਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੇ ਢੰਗ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਪੁਰਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਾਲਿਤਮ੍ । ਸਜ੍ਜੋ ਭਵ ਮਹਾਭਾਗ ਗਮਨਾਯ ਮਯਾ ਸਹ
ਰਾਜੇ, ਭਗਵਤੀ ਦਾ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ, ਸੁਭਾਗੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲਣ ਲਈ।
ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕਾਲਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਾਲਕੇਤੁ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਰਜ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਸਹ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚਲ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਮੰਦ-ਦਿਲ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਂ ਮੋਚਯਾਸ਼ੁ ਚ ਮੇ ਸਖੀਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਵੀਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ। ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੀਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਾਦ੍ਦੈਵਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਿਵਰਾਚ੍ਛੁਭਾਤ੍ । ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੀਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਤਿਲਕਾਭਿਧਮ੍
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਤੋਂ, ਦਿਵਿਆ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਯੋਗਿਨੀ ਦਾ ਮਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤਾ ਜਾਤਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਰਿਤਾ ਤਥਾ । ਤਯਾ ਸਹ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਪੁਰਂ ਤਸ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆ ਗਈ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਗੁਣ ਜਾਗ ਪਏ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਘੋਰੈਃ ਪਾਤਾਲਮਿਵ ਪਨ੍ਨਗੈਃ । ਯਸ਼ੋਵਤ੍ਯਾ ਚ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਸਂਯੁਤੋ ਨृਪਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਤਾਲ ਨਾਗਾਂ ਵਲੋਂ। ਰਾਜਾ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੂਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਯਾਤੁਰਾਃ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੋऽਭਿਯਯੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਕਾਲਕੇਤੋਸ੍ਤਰਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੂਤ ਡਰ ਕੇ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਕਾਲਕੇਤੁ ਦੇ ਪਾਸ ਦੌੜੇ।
ਤਮੂਚੁਃ ਸਹਸਾ ਮਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕਾਮਮੋਹਿਤਮ੍ । ਏਕਾਵਲੀਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਇਕਾਵਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਨਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹਾਵਭਾਵ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਦੂਤਾ ਊਚੁਃ ਰਾਜਨ੍ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਨਾਰੀ ਕਾਮਿਨ੍ਯਾਃ ਸਹਚਾਰਿਣੀ । ਆਯਾਤਿ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਾ
ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਕਾਮੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜਯਨ੍ਤੋ ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋऽਥਵਾ ਨੁ ਕਿਮ੍ । ਆਗਚ੍ਛਤਿ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਵਾਹਿਨੀਸਹਿਤਃ ਕਿਲ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਕੀ ਜਯੰਤ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ? ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਂਯਤ੍ਤੋ ਭਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਤ੍ਯਜ ਵਾ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਜੰਗ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਲੜੋ ਜਾਂ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੋ।
ਇਤੋ ਦੂਰੇऽਸ੍ਤਿ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਦ੍ਯੋਜਨਤ੍ਰਯਮਾਤ੍ਰਤਃ । ਸਜ੍ਜੋ ਭਵ ਮਹੀਪਾਲ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਂ ਘੋषਯਾਸ਼ੁ ਵੈ
ਇੱਥੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ, ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨਾਂ ਉੱਤੇ ਫੌਜ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਡੰਢੋਰਾ ਜਲਦੀ ਵਜਾਓ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਸਾਯੁਧਾਨ੍ਸਬਲਾਨ੍ਵਹੂਨ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।