ਦਤ੍ਤੋऽਸ੍ਮੈ ਸੋऽਪਿ ਸਤਤਂ ਮਾਮੁਪਾਸ੍ਤੇऽਤਿਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਮਯ੍ਯਾਸਕ੍ਤਮਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮ ਪੂਜਾਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਮੰਤਰ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਚ ਮਤ੍ਪਰਃ । ਸ ਤੇ ਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਂ ਵੈ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ।
ਮਾਸੁਤੋ ਵਿਹਰਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਵ ਤ੍ਰਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਘੋਰਂ ਮੋਚਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਿਨੀਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਉਥੇ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹੇਗੀ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਣੀਵਤੀ ਨੂੰ ਛੁਡਾਏਗਾ।
ਏਕਾਵਲੀਮੇਕਵੀਰਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੈਵ ਪਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਸੁਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਇਕਲਾ ਬਹਾਦਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਤੇ ਏਕਾਵਲੀ—ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾ ਲੈਣਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਹਂ ਤਦੈਵ ਹਿ । ਕਥਿਤਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰਾਧਨਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਜਾਗ ਪਈ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਘਟਨਾ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਜਾਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਮਾਮੁਵਾਚ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੀ ਚਿਹਰਾ ਖਿੜ ਗਿਆ; ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਰਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਾ ਭਗਵਤੀ ਸਾਵਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰ, ਪਿਆਰੀ; ਸੱਚੀ ਦੇਵੀ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤਾ ਤਯਾ ਚਾਹਂ ਸਖ੍ਯਾ ਵੈ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਯਾ । ਮਤ੍ਵੋਪਸਰਣਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਤਦਾ ਨृਪ
ਉਸ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸਖੀ ਵੱਲੋਂ ਹੁਕਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪੈਣਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਚਾਲਿਤਾਹਂ ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵੀਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਮਾਰ੍ਗਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਤਿਰ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਈ; ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਮਿਲ ਗਈ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਮਮ ਦੁਃਖਜਮ੍ । ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਦ ਵੀਰ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਤੇ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੈਂ।
; ਏਕਵੀਰੈਕਾਵਲ੍ਯੋਰ੍ਵਿਵਾਹਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਮਾਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਵਦਨਾਮ੍ਭੋਜਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜ ਗਿਆ; ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟੋ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਦਾਕ੍ਸ਼ਰਃ । ਹੇਹਯੋऽਹਂ ਚੈਕਵੀਰਨਾਮ੍ਨਾ ਸਿਨ੍ਧੁਸੁਤਾਸੁਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਸਾਫ-ਸਪਸ਼ਟ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਹੈਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਏਕਵੀਰ ਨਾਮ ਦਾ, ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹਾਂ।
ਮਨੋ ਮੇ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨੂਨਂ ਪਰਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਕਿਲ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਰਹੇਣਾਤਿਪੀਡਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਮਨ, ਸੱਚਮੁਚ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਰੂਪਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਤਿਗਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇਨ ਮੇ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਜਾਤਂ ਕਾਮਬਾਣਹਤਂ ਮਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ; ਉਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਗੁਣਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਚਿਤ੍ਤਂ ਹृਤਂ ਪੁਨਃ । ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੇਨ ਮੇ ਵਿਸ੍ਮਯੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਦੱਸੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਚਿੱਤ ਫਿਰ ਲੈ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਕਾਵਲ੍ਯਾ ਵਚਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦਾਨਵਾਗ੍ਰੇ ਮਯਾ ਵृਤਃ । ਹੈਹਯਸ੍ਤਂ ਵਿਨਾ ਨਾਨ੍ਯਂ ਵृਣੋਮੀਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਏਕਾਵਲੀ ਦੇ ਬੋਲ ਆਏ: 'ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ; ਹੈਹਯਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਾਂਗੀ'—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਭृਤ੍ਯੋऽਹਮਧੁਨਾ ਕृਤਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਵਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨੌਕਰ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਦੱਸ, ਸੁਕੇਸ਼ਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਗਤਿਰ੍ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗਮਨੇ ਪੁਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਲੋਚਨੇ
ਉਸ ਮੰਦ-ਦਿਲ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਥਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਵਦ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ । ਪ੍ਰਾਪਯਾਸ਼ੁ ਸਖੀ ਤੇ ਸਾ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਲੈ ਚਲ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਮੋਚਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਵਿਵਸ਼ਾਂ ਸ਼ੋਕਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਂ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਕ੍ਰੂਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਤੇ ਬੇਬਸ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਂਗਾ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਦੁਃਖਾਂ ਕृਤ੍ਵਾऽऽਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪੁਰਮ੍ । ਪਿਤ੍ਰੇ ਚਾਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਨ੍ਯਾਮੇਕਾਵਲੀਮਹਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਇਕਾਵਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਵਾਹਂ ਕਰ੍ਤਾਸੌ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪਰਨ੍ਤਪਃ । ਏਵਂ ਤੇ ਮਨਸਃ ਕਾਮੋ ਮਮ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦੇ
ਫਿਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਦਿਲੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਃ ਸਾਧਨੇਨ ਤਵਾਧੁਨਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਸ਼ੁ ਪੁਰਂ ਤਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਲਦੀ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖ।
ਯਥਾ ਹਨ੍ਮਿ ਦੁਰਾਚਾਰਂ ਪਰਦਾਰਾਪਹਾਰਕਮ੍ । ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਵੇਖ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਮੰਦ-ਚਲਣ, ਪਰਾਈ ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਮਸ੍ਯ ਚ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਦਿਤਾ ਚ ਯਸ਼ੋਵਤੀ
ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ, ਜੋ ਔਖਾ ਤੇ ਕਿਲ੍ਹਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਦਿਖਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਰਮਾਪੁਤ੍ਰਂ ਗਮਨੋਪਾਯਮਾਦਰਾਤ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹਾਣ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਗਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੇ ਢੰਗ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਪੁਰਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਾਲਿਤਮ੍ । ਸਜ੍ਜੋ ਭਵ ਮਹਾਭਾਗ ਗਮਨਾਯ ਮਯਾ ਸਹ
ਰਾਜੇ, ਭਗਵਤੀ ਦਾ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ, ਸੁਭਾਗੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲਣ ਲਈ।
ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਕਾਲਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਵੀਰੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਾਲਕੇਤੁ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਰਜ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਸਹ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚਲ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਮੰਦ-ਦਿਲ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਂ ਮੋਚਯਾਸ਼ੁ ਚ ਮੇ ਸਖੀਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਵੀਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ। ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੀਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਲਿਆ।