ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਸਖੀ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਾ । ਤੇਨਾਹਂ ਵਿਰਹੇਣਾਤ੍ਰ ਰਾਰਟੀਮਿ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਉਥੇ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਜਿੰਦ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਕਵੀਰ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਤ੍ਵਮਤ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪੁਰਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਮੇ ਮਹਾਨਤ੍ਰ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਰਾਨਨੇ
ਏਕਵੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਉਸ ਮਾੜੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਆਈ? ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ—ਸੱਚ ਦੱਸ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਕਥਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਨ੍ਦਿਗ੍ਧਂ ਭਾਤਿ ਭਾਮਿਨਿ । ਹੈਹਯਾਰ੍ਥੇ ਕਲ੍ਪਿਤਾ ਸਾ ਪਿਤ੍ਰੇਤਿ ਮਮ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਬੋਲ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸੰਦੇਹੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੇਹੇ ਦੇ ਲਈ ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਹੈਹਯੋ ਨਾਮ ਰਾਜਾਹਂ ਨਾਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ । ਮਦਰ੍ਥੇ ਕਥਿਤਾ ਸਾ ਕਿਂ ਸਖੀ ਤਵ ਸੁਲੋਚਨਾ
ਮੈਂ ਹੇਹੇ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ—ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ। ਕੀ ਉਹ ਤੇਰੀ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸਖੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ?
ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਸੁਭ੍ਰੁ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਭਾਮਿਨਿ । ਅਹਂ ਤਾਮਾਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮਮ੍
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਤੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾੜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਖੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਮੇ ਤਸ੍ਯ ਯਦਿ ਜਾਨਾਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਰਾਜ੍ਞੇ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਕਿਂ ਵਾ ਤਤ੍ਪਿਤ੍ਰੇ ਚਾਤਿਦੁਃਖਿਤਾ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਧਰਮਵਾਨੋ। ਕੀ ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਨ?
ਯਸ੍ਯੈषਾ ਵਲ੍ਲਭਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਨ ਕਿਂ ਜਾਨਾਤਿ ਤਾਂ ਹृਤਾਮ੍ । ਨੋਦ੍ਯਮਃ ਕਿਂ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਤਤੋ ਮੋਚਨਹੇਤਵੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਹੈ—ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ ਹੈ? ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ?
ਬਨ੍ਦੀਕृਤਾਂ ਸੁਤਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਥਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸੁਸ੍ਥਿਰਃ । ਅਸਮਰ੍ਥੋ ਨृਪਃ ਕਿਂ ਵਾ ਕਾਰਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਧੀ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਰਾਜਾ ਅਸਮਰਥ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ।
ਤ੍ਵਯਾ ਮੇऽਪਹृਤਂ ਚੇਤੋ ਗੁਣਾਨੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਮਾਨੁषਾਨ੍ । ਸਖ੍ਯਾਃ ਪਙ੍ਕਜਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕृਤਃ ਕਾਮਵਸ਼ੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਖੂਬੀਆਂ ਦੱਸ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀਏ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਕਦਾ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਾਂ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਮੋਚਯਿਤ੍ਵਾਤਿਸਙ੍ਕਟਾਤ੍ । ਇਤਿ ਮੇ ਹृਦਯਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਰੋਤ੍ਯਤਿਮਨੋਰਥਮ੍
ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਕੇ ਵੇਖਾਂਗਾ? ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਇਸ ਆਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਗਮਨੋਪਾਯਂ ਪੁਰੇ ਤਸ੍ਯਾਤਿਦੁਰ੍ਗਮੇ । ਕਥਂ ਤ੍ਵਮਾਗਤਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਙ੍ਕਟਾਦਤ੍ਰ ਤਦ੍ਵਦ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਰਾਹ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਈ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ।
ਯਸ਼ੋਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਬਾਲਭਾਵਾਨ੍ਮਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਾਤ੍ਸਬੀਜਧ੍ਯਾਨਪੂਰ੍ਵਕਃ
ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਚਪਨ ਵਿਚ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ, ਭਗਵਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਧਿਆਨ ਸਮੇਤ ਸਿੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤਤ੍ਰਾਵਸ੍ਥਿਤਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਮਯਾ ਚਿਤ੍ਤੇ ਵਿਚਾਰਿਤਮ੍ । ਆਰਾਧਯਾਮਿ ਸਤਤਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਚਣ੍ਡਵਿਕ੍ਰਮਾਮ੍
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ: ਮੈਂ ਚੰਡੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਦੀ ਸਦਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗੀ।
ਸਾ ਦੇਵੀ ਸੇਵਿਤਾ ਕਾਮਂ ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਮ੍ਪਿਨੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਮਰ੍ਥਾ ਸਰ੍ਵਸਾਧਨੇ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇਗੀ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸृਜਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਲਯਤ੍ਯੇਵ ਸਾ ਪੁਨਃ । ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਸਂਹਰਤ੍ਯੇਵ ਨਿਰਾਕਾਰਾ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ
ਉਹ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਤੇ ਨਿਰਾਧਾਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਦੇਵੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ । ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਾਂ ਸੌਮ੍ਯਾਂ ਸੁਰਕ੍ਤਨਯਨਾਂ ਹृਦਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੁਭ ਦੇਵੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਲਾਲ ਪਹਿਨੀ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਰੂਪਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਪ੍ਯਪਰਾਭਵਮ੍ । ਉਪਾਸਿਤਾ ਮਯਾ ਦੇਵੀ ਮਾਸਮੇਕਂ ਸਮਾਧਿਨਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੱਕ ਸਮਾਧੀ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਮਮ ਸਮਾਯਾਤਾ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਤੋषਿਤਾ । ਮਾਮਾਹਾਮृਤਯਾ ਵਾਚਾ ਕਿਂ ਸੁਪ੍ਤਾਸੀਤਿ ਚਣ੍ਡਿਕਾ
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਡੀਕਾ ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਈ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਕੀ ਤੂੰ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ?'
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਯਾਹਿ ਤਰਸਾ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਰਾਸੌ ਹੈਹਯੋ ਨृਪਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਉਠੋ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜਾਓ; ਉਥੇ ਹੈਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਆਵੇਗਾ।
ਏਕਵੀਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਮਰ੍ਦਨਃ । ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੇਣ ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਭਿਧਃ ਪਰਃ
ਉਹ ਇਕਲਾ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਬਾਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤੋऽਸ੍ਮੈ ਸੋऽਪਿ ਸਤਤਂ ਮਾਮੁਪਾਸ੍ਤੇऽਤਿਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਮਯ੍ਯਾਸਕ੍ਤਮਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਮ ਪੂਜਾਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਮੰਤਰ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮੇਵ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਚ ਮਤ੍ਪਰਃ । ਸ ਤੇ ਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਂ ਵੈ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ।
ਮਾਸੁਤੋ ਵਿਹਰਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਵ ਤ੍ਰਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਘੋਰਂ ਮੋਚਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਿਨੀਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਉਥੇ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਰਹੇਗੀ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਣੀਵਤੀ ਨੂੰ ਛੁਡਾਏਗਾ।
ਏਕਾਵਲੀਮੇਕਵੀਰਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੈਵ ਪਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਸੁਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਇਕਲਾ ਬਹਾਦਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਤੇ ਏਕਾਵਲੀ—ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾ ਲੈਣਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਹਂ ਤਦੈਵ ਹਿ । ਕਥਿਤਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰਾਧਨਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਜਾਗ ਪਈ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਘਟਨਾ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਜਾਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਮਾਮੁਵਾਚ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੀ ਚਿਹਰਾ ਖਿੜ ਗਿਆ; ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਰਾਯੁਕ੍ਤਾ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਾ ਭਗਵਤੀ ਸਾਵਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰ, ਪਿਆਰੀ; ਸੱਚੀ ਦੇਵੀ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯਾਜ੍ਞਪ੍ਤਾ ਤਯਾ ਚਾਹਂ ਸਖ੍ਯਾ ਵੈ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਯਾ । ਮਤ੍ਵੋਪਸਰਣਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਤਦਾ ਨृਪ
ਉਸ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸਖੀ ਵੱਲੋਂ ਹੁਕਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪੈਣਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਚਾਲਿਤਾਹਂ ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵੀਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਮਾਰ੍ਗਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਤਿਰ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਈ; ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਮਿਲ ਗਈ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਮਮ ਦੁਃਖਜਮ੍ । ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਦ ਵੀਰ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ ਤੇ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੈਂ।