ਰੈਭ੍ਯੋ ਨਾਮ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸਨ੍ਤਾਨਰਹਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਰੁਕ੍ਮਰੇਖੇਤਿ ਨਾਮਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੈਭ੍ਯ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੁਕਮਰੇਖਾ ਹੈ।
ਸੁਰੂਪਾ ਚਤੁਰਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ । ਅਪੁਤ੍ਰਾ ਦੁਃਖਿਤਾ ਕਾਨ੍ਤਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ, ਚਤੁਰ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਪਰ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਸੀ।
ਕਿਂ ਜੀਵਿਤੇਨ ਮੇ ਨਾਥ ਧਿਗ੍ਵृਥਾ ਜੀਵਿਤਂ ਮਮ । ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਃ ਸੁਖਹੀਨਾਯਾ ਹ੍ਯਪੁਤ੍ਰਾਯਾ ਧਰਾਤਲੇ
''ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਸਵਾਮੀ? ਇਹ ਵਿਅਰਥ ਜੀਵਨ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਬਾਂਝ, ਸੁਖ-ਹੀਣ, ਪੁੱਤਰ-ਵਿਹੂਣ ਔਰਤ ਲਈ—''
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਭੂਪਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਮਖਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਨਾਹੂਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ।
ਪੁਤ੍ਰਕਾਮੋ ਧਨਂ ਭੂਰਿ ਦਦਾਵਥ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ । ਹੂਯਮਾਨੇ ਘृਤੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਾਵਕਾਦਤਿਸੁਪ੍ਰਭਾਤ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਘੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਆਈ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਕਨ੍ਯਕਾ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੀ ਸੁਦਤੀ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠ, ਸੋਹਣੇ ਦੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਭੁੰਨ, ਤੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ।
ਕਨਕਾਭਾ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਰਕ੍ਤਪਾਣਿਤਲਾ ਮृਦੁਃ । ਸੁਰਕ੍ਤਨਯਨਾ ਤਨ੍ਵੀ ਰਕ੍ਤਪਾਦਤਲਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਨ, ਹਥੇਲੀ ਲਾਲ ਤੇ ਨਰਮ ਸੀ; ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਗੂੜ੍ਹੀ ਲਾਲ, ਜਿਹੜੀ ਕਲਾਵਾਂ ਪਤਲੀ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਵੇ ਬਹੁਤ ਲਾਲ ਸਨ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਹੋਤ੍ਰਾ ਸਾ ਸ੍ਵੀਕृਤਾ ਤਦਾ । ਹੋਤਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਰਾਜਾਨਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਮ੍
ਉਹ ਯਜਨ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਯਜਕ ਨੇ ਉਹ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਜਨ੍ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਗृਹਾਣੇਮਾਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਏਕਾਵਲੀਵ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਹੂਯਮਾਨਾਦ੍ਧੁਤਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਧੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜ ਹਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਇਹ ਇਕ ਮੋਤੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਯਜਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਚੈਕਾਵਲੀ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸੁਖਿਤੋ ਭਵ ਭੂਪਾਲ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਸਮਾਨਯਾ
ਉਹ ਧੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਏਕਾਵਲੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗੀ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਧੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਰਹੋ।
ਸਨ੍ਤੋषਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਤ੍ਤਾ ਦੇਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਹੋਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨृਪਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਧੀ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਯਜਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤੋ ਹੋਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਸੁਸਮ੍ਮਤਾਮ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਾਂ ਤੁ ਦਦੌ ਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਵਰਾਨਨਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਕ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਭਾष੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਰੇਖਾਯੈ ਗृਹਾਣ ਸੁਭਗੇ ਸੁਤਾਮ੍ । ਸਾ ਤਾਂ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਰੁਕਮਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸੁਭਾਗੀਏ, ਇਹ ਧੀ ਲੈ ਲੋ'; ਉਹ, ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ,
ਜਹਰ੍ष ਮੁਦਿਤਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਚਕਾਰ ਮਙ੍ਗਲਂ ਕਰ੍ਮ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਰਾਣੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ; ਉਸਨੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ, ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਕਰਵਾਏ।
ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਸਮੁਤ੍ਥਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਤਃ । ਸਮਾਪ੍ਯ ਚ ਮਖਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਏ; ਤੇ ਯਜਨ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ ਮਹੀਪਤਿਃ । ਦਿਨੇ ਦਿਨੇऽਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗੀ ਪੁਤ੍ਰਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਭृਸ਼ਂ ਬਭੌ
ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਧੀ ਦੀ ਵਾਧ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੀ ਸੀ।
ਮੁਦਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਨृਪਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਤਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਉਤ੍ਸਵਸ੍ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਃ ਸੁਤਜਨ੍ਮਜਃ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਹੁਣ ਧੀ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ; ਉਸ ਦਿਨ, ਧੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰੀ ਪੁਤ੍ਰਸਮਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਬਭੂਵ ਵਲ੍ਲਭਾ ਕਿਲ । ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸੁਤਾ ਚਾਹਂ ਸੁਬੁਦ੍ਧੇ ਮਨ੍ਮਥਾਕृਤੇ
ਧੀ, ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਗਈ; ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਸੁਚੱਜੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗੀ।
ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਚ ਮੇ ਨਾਮ ਸਮਾਨਂ ਵਯ ਆਵਯੋਃ । ਵਯਸ੍ਯਾਹਂ ਕृਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਕ੍ਰੀਡਨਾਯ ਤਯਾ ਸਹ
ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲਈ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ।
ਸਦਾ ਸਹਚਰੀ ਜਾਤਾ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਏਕਾਵਲੀ ਗਨ੍ਧਵਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸਾਥੀ ਬਣੀ ਰਹੀ, ਦਿਨ ਰਾਤ; ਏਕਾਵਲੀ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸੁਗੰਧੀ ਕਮਲ ਵੇਖਦੀ, ਉਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸਾ ਰਮਤੇ ਬਾਲਾ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਸੁਦੂਰੇ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤੀਰੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਕਮਲਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਥੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦੂਰ ਵੀ, ਕਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਮਮਾਣਾ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤਾ ਮਤ੍ਸਮੇਤਾ ਸਖੀਯੁਤਾ । ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਪੁਤ੍ਰੀ ਤੇ ਕਮਲਾਕਰਾਨ੍
ਉਥੇ ਖੇਡਦਿਆਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀ; ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਡਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਤਿਦੂਰੇ ਸਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ । ਨਿषੇਧਿਤਾਥ ਪਿਤ੍ਰਾਸੌ ਗृਹੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲਾਸ਼ਯਾਨ੍
ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਕਮਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁੰਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ; ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੀ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਡ ਬਣਾਏ।
ਕਮਲਾਨ੍ ਵਾਪਯਿਤ੍ਵਾਥ ਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍ ਭ੍ਰਮਰਾਵृਤਾਨ੍ । ਤਥਾਪਿ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਬਾਲਾ ਕਮਲਾਸਕ੍ਤਚੇਤਨਾ
ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਕਮਲ ਉਗਾਏ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਭੌਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ।
ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਰਕ੍ਸ਼ਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ । ਏਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੁਤਾ ਤਨ੍ਵੀ ਮਤ੍ਸਮੇਤਾ ਸਖੀਯੁਤਾ । ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤੋਯੇ ਨਿਤ੍ਯਮਾਯਾਤਿ ਯਾਤਿ ਚ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਰਖਵੇਲੇ, ਉਹ ਨਾਜੁਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਆਉਣ ਜਾਂਣ ਵੇਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
; ਹੈਹਯੈਕਵੀਰਾਯ ਯਸ਼ੋਵਤ੍ਯੈਕਾਵਲੀਮੋਚਨਾਯ ਦੇਵੀਸ੍ਵਪ੍ਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਸ਼ੋਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀ ਚਲਿਤਾ ਚ ਸਖੀਯੁਤਾ । ਚਾਮਰੈਰ੍ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾ ਸਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਬਹੁਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਜੁਕ-ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲ ਪਈ; ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਰਖਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾਯੁਧੈਸ਼੍ਚਾਤਿਸਨ੍ਨਦ੍ਧੈਃ ਸਹਿਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ । ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਮਤ੍ਰ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨਲਿਨੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਤੇ ਤਿਆਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਕੁੜੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਖੇਡਣ ਆਈ।
ਅਹਮਪ੍ਯਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਸਮਾਗਤਾ । ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਮੇਤਾ ਚ ਕਮਲੈਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਯਾ
ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆਈ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਏਕਾਵਲੀ ਤਥਾ ਚਾਹਂ ਜਾਤੇ ਕ੍ਰੀਡਾਪਰੇ ਯਦਾ । ਸਹਸੈਵ ਤਦਾਯਾਤੋ ਦਾਨਵੋ ਬਲਸਂਯੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਇੱਕਾਵਲੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਦਾਨਵ ਆ ਗਿਆ।
ਕਾਲਕੇਤੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੁਤਃ । ਪਰਿਘਾਸਿਗਦਾਚਾਪਬਾਣਤੋਮਰਪਾਣਿਭਿਃ
ਉਹ ਕਾਲਕੇਤੁ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕਈ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੰਡਾਸੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਗਦਾ, ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਤੇ ਭਾਲੇ ਸਨ।