ਮੁਖਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਤਿਮਨੋਹਰਂ ਤ- ਮੁਵਾਚ ਨੇਤ੍ਰਾਮ੍ਬੁਨਿਰੁਦ੍ਧਕਣ੍ਠਃ । ਦਤ੍ਤੋऽਸਿ ਦੇਵੇਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇਨ ਮਾਤ੍ਰਾ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਾਵਮਦੁਃਖਭੀਤੇਃ
ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਗਲਾ ਭਰ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੈਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਤੇ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਈਏ।'
ਤਪ੍ਤਂ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਤਪਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥੇ ਸੁਦੁष੍ਕਰਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਚ ਪੂਰ੍ਣਮ੍ । ਤੇਨੈਵ ਤੁष੍ਟੇਨ ਰਮਾਪ੍ਰਿਯੇਣ ਦਤ੍ਤੋऽਸਿ ਸਂਸਾਰਸੁਖੋਦਯਾਯ
'ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਕਠਿਨ ਤਪस्या ਕੀਤੀ। ਰਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੇ ਉਸ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ।'
ਮਾਤਾ ਰਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਤਨੁਜਂ ਮਦਰ੍ਥੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਸਾ ਹਰਿਣਾ ਸਮੇਤਾ । ਧਨ੍ਯਾ ਤੁ ਸਾ ਯਾ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਤਮਙ੍ਕੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮੁਦਿਤਾਨਨਾ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਮਾਤਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਪਰ ਉਹ ਮਾਂ ਵਾਕਈ ਧਨਵਾਂ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਸਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸਂਸਾਰਸਮੁਦ੍ਰਨੌਕਾ- ਰੂਪਃ ਕृਤਃ ਪੁਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਧਰੇਣ । ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਃ ਸੁਤਂ ਤਂ ਮੁਦਾ ਸਮਾਦਾਯ ਯਯੌ ਗृਹਾਯ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਪੁੱਤ, ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨੌਕਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪੁਰੀਸਮੀਪੇ ਨृਪਮਾਗਤਂ ਤ- ਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਸਚਿਵਾਸ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ । ਯਯੁਃ ਸਮੀਪਂ ਨृਪਤੇਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਃ ਸੋਪਾਯਨਾਸ੍ਤੇ ਸਪੁਰੋਹਿਤਾਸ਼੍ਚ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ, ਲੋਕ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਉਪਹਾਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮਿਲਣ ਆਏ।
ਬਨ੍ਦੀਜਨਾ ਗਾਯਨਕਾਸ਼੍ਚ ਸੂਤਾਃ ਸਮਾਯਯੁਃ ਸਮ੍ਮੁਖਮਾਸ਼ੁ ਰਾਜ੍ਞਃ । ਨृਪਃ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਰਃ ਸਮਾਗਤਂ ਜਨਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ
ਬੰਦੀ, ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮ੍ਪੂਜਿਤਃ ਪੌਰਜਨੇਨ ਰਾਜਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਤੋ ਨਗਰ੍ਯਾਮ੍ । ਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਲਾਜੈਃ ਕੁਸੁਮੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾ- ਦ੍ਵਿਕੀਰ੍ਯਮਾਣੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਜਗਾਮ
ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਨਾਜ ਤੇ ਫੁੱਲ ਛਿੜਕੇ ਗਏ।
ਗृਹਂ ਸਮृਦ੍ਧਂ ਸਚਿਵੈਃ ਸਮੇਤਃ ਸੁਤਂ ਸਮਾਦਾਯ ਮੁਦਾ ਕਰਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯੇ ਦਦੌ ਚਾਥ ਸੁਤਂ ਮਨੋਜ੍ਞਂ ਸਦ੍ਯਃਪ੍ਰਸੂਤਂ ਚ ਮਨੋਭਵਾਭਮ੍
ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਮਨਮੋਹਣੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜ੍ਞੀ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਭਿਨਵਂ ਤਨੂਜਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਾਜਾਨਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ ਸਾ । ਰਾਜਨ੍ ਕੁਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਤਃ ਸੁਜਨ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਨ੍ਮਥਤੁਲ੍ਯਰੂਪਃ
ਰਾਣੀ ਨੇ ਨਵਾਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲਿਆ?'
ਕੇਨੈष ਦਤ੍ਤਃ ਕਥਯਾਸ਼ੁ ਕਾਨ੍ਤ ਚੇਤੋ ਮਦੀਯਂ ਪ੍ਰਹृਤਂ ਸੁਤੇਨ । ਨृਪਸ੍ਤਦੋਵਾਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤੋऽਸੌ ਪ੍ਰਿਯੇ ਰਮੇਸ਼ੇਨ ਸੁਤੋ ਹਿ ਮਹ੍ਯਮ੍
'ਇਹ ਪੁੱਤ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ? ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਇਸ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।' ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਪਿਆਰੀ, ਇਹ ਪੁੱਤ ਮੈਨੂੰ ਰਮੇਸ਼ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਲੋਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਦਤ੍ਤਃ ਕਮਲਾਸਮੁਤ੍ਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਂਸ਼ੋऽਯਮਹੀਨਸਤ੍ਤ੍ਵਃ । ਸਾ ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮੁਦਮਾਪ ਰਾਜ੍ਞੀ ਰਾਜਾ ਚਕਾਰੋਤ੍ਸਵਮਦ੍ਭੁਤਂ ਚ
'ਹੇ ਚੰਚਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਪੁੱਤ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।' ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਦਭੁਤ ਉਤਸਵ ਕੀਤਾ।
ਦਦੌ ਚ ਦਾਨਂ ਕਿਲ ਯਾਚਕੇਭ੍ਯੋ ਗੀਤਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਨੇਦੁਃ । ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਸਵਂ ਭੂਪਤਿਰਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਨਾਮੈਕਵੀਰੇਤਿ ਚਕਾਰ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕਈ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਯੰਤਰ ਵੱਜੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਉਤਸਵ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਏਕਵੀਰ' ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਸੁਖਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤੋऽਸੌ ਨਨਨ੍ਦ ਦੇਵਾਧਿਪਤੁਲ੍ਯਵੀਰ੍ਯਃ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਹਰੇ ਰੂਪਗੁਣਾਨੁਰੂਪਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ऋਣਾਚ੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ। ਹਰੀ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸਕਲਸੁਰਾਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਣਾਰ੍ਪਿਤਂ ਤਂ ਸਕਲਗੁਣਗਣਾਢ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਜਾ । ਵਿਵਿਧਸੁਖਵਿਨੋਦੈਰ੍ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋ ਵ੍ਯਹਰਤ ਨਿਜਗੇਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪ੍ਰਤਾਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪੁੱਤ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਏਕਾਵਲ੍ਯਾਃ ਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਸਂਸ੍ਕਾਰਾਂਸ਼੍ਚਕਾਰ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ । ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਬਾਲਃ ਸੁਲਾਲਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਬੱਚਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਨृਪਃ ਸਂਸਾਰਜਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਖਂ ਪੁਤ੍ਰਸਭੁਦ੍ਭਵਮ੍ । ऋਣਤ੍ਰਯਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਮੇਨੇ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਤ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਰਿਣਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ।
षष੍ਠੇऽਨ੍ਨਪ੍ਰਾਸ਼ਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਸਿ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਤृਤੀਯੇऽਥ ਤਥਾ ਵਰ੍षੇ ਚੂਡਾਕਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਉਸ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਨ-ਪ੍ਰਾਸ਼ਨ ਕਰਵਾਇਆ; ਤੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ, ਚੰਗਾ ਚੂੜਾ ਕਰਵਾਇਆ।
ਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਧਨੈਃ । ਗੋਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਾਨੈਰ੍ਯਾਚਕਾਨਿਤਰਾਨਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।
ਵਰ੍षੇ ਚੈਕਾਦਸ਼ੇ ਤਸ੍ਯ ਮੌਞ੍ਜੀਬਨ੍ਧਨਕਰ੍ਮ ਵੈ । ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਮਧ੍ਯਾਪਯਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਗਿਆਰਵੇਂ ਸਾਲ, ਉਸ ਲਈ ਮੌਂਜੀ ਬੰਨਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨੁਰਵੈਦ ਸਿਖਾਇਆ।
ਅਧੀਤਵੇਦਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਰਾਜਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਕਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਜਨਾਧਿਪਃ
ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਰਾਜਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਸੋਚ ਬਣਾਈ।
ਪੁष੍ਯਾਰ੍ਕਯੋਗਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਦਿਵਸੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਮ੍ਭਾਰਾਨਭਿषੇਕਾਰ੍ਥਮਾਦਰਾਤ੍
ਪੁਸ਼ਯ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਜੋਗ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਹੂਯ ਵੇਦਜ੍ਞਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ । ਅਭਿषੇਕਂ ਚਕਾਰਾਸੌ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਹੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਇਆ।
ਜਲਮਾਨੀਯ ਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਸਾਗਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਚਕਾਰ ਵਿਥਿਵਦਭਿषੇਕਂ ਸ਼ੁਭੇ ਦਿਨੇ
ਪਾਰਥਿਵ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ 'ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਥ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਸਃ । ਜਗਾਮ ਵਨਮੇਵਾਸ਼ੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਮਃ ਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਪਾਟ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਏਕਵੀਰਂ ਨृਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਮਾਨ੍ਯ ਸਚਿਵਾਨਥ । ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਭੂਪਾਲਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਵਨਂ ਵਸ਼ੀ
ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੈਨਾਕਸ਼ਿਖਰੇ ਰਾਜਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਰ੍ਤੀਯਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਤ੍ਰਫਲਾਹਾਰਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਮੈਨਾਕਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੀਜਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ, ਪਰਵਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਸ ਨृਪਤਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿष੍ਟਾਨ੍ਤੇ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ਮृਤੋऽਸੌ ਵਾਸਵਂ ਲੋਕਂ ਗਤਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਗ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਭਾਰਤੀ ਸਮੇਤ ਮਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਥ ਹੈਹਯਃ । ਚਕਾਰ ਵੇਦਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮ ਚੈਵੌਰ੍ਧ੍ਵਦੈਹਿਕਮ੍
ਹੈਹਯ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੈਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਿਤੁਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਨਨ੍ਦਨਃ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਮੇਧਾਵੀ ਪਿਤ੍ਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸੁਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਪਾਰਥਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਉੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਰਾਜ ਬੁਧੀਮਾਨੀ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ।
ਏਕਵੀਰੋऽਥ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਬੁਭੁਜੇ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ਸਚਿਵੈਸ਼੍ਚ ਸੁਮਾਨਿਤਃ
ਇਕੱਲਾ ਵੀਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਪਾ ਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਰਿਹਾ।