ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਹਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਮਾਗਤਾਸ੍ਮਿ ਤਪੋਵਨੇ । ਆਰਾਧਿਤੋ ਮਯਾ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਨ ਆਈ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਜਿਆ ਹੈ।
ਪਤਿਸਙ੍ਗਂ ਵਿਨਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੇਵਦੇਵ ਲਭੇ ਕਥਮ੍ । ਸ ਤੁ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਮਾਮਨਾਗਸਮ੍
ਪਤੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ? ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ।
ਵਰਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ । ਤਵ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਧਾ ਭਾਵੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨੂਨਂ ਕਦਾਚਨ
ਜੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰ, ਸ਼ੰਕਰ; ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਮਯੈਤਦ੍ਗਿਰਿਜਾਕਾਨ੍ਤ ਜ੍ਞਾਤਂ ਪਤ੍ਯੁਃ ਪੁਰੋ ਹਰ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯੋऽਸੌ ਪੁਨਰ੍ਯੋऽਸੌ ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਗਿਰਜਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮਝ ਲਈ ਹੈ; ਤੂੰ ਜੋ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਉਹ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਹੈ, ਉਹੀ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਕਤ੍ਵਂ ਚ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਤੇ ਸ੍ਮਰਣਂ ਕृਤਮ੍ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਮਮ ਦੋषਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵੇਚ੍ਛਿਵ
ਇਹ ਏਕਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸ਼ਿਵ, ਤੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਮਮ ਤਸ੍ਯ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਐਕ੍ਯਭਾਵੋ ਹਰੇਰ੍ਨੂਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮੇ ਵਦ ਸਿਨ੍ਧੁਜੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਿ? ਹਰੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਇਕਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ।
ਏਕਤ੍ਵਂ ਚ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ । ਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਕੁਤਰ੍ਕੋਪਹਤਾਃ ਕਿਲ
ਇਕਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਗਲਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਨਿਨ੍ਦਕਾ ਬਹਵਸ੍ਤਥਾ । ਵਿष੍ਣਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਬਹਵੋ ਮਮ ਨਿਨ੍ਦਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਕਾਲਭੇਦੇਨ ਕਲੌ ਦੇਵਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕਥਂ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯੋ ਹ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਭਗਵਤੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਮਝਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਵੈਕ੍ਯਭਾਵਸ੍ਤੁ ਹਰੇਰ੍ਮਮ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਸਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ ਪੁष੍ਟਾ ਤੁष੍ਟੇਨ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਇਕਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈ।
ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ । ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਮਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਮਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਉਹ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਏਕਦਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਰਹਃ । ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਤਪਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪਦ੍ਮਾਸਨਗਤੋ ਯਦਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਕ ਵਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਤਦਾਹਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਦੇਵਂ ਤਮਪृਚ੍ਛਂ ਪਤਿਂ ਕਿਲ । ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਚ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਨਯਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਦ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ।
ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਯਦਾਹਂ ਨਿਰ੍ਗਤਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ । ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਤ੍ਸੁਰੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਦ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਮਥਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪਤਿਕਾਮਨਯਾ ਤਦਾ । ਵृਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋऽਸੀਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਚੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ; ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨ ਕੇ ਚੁਣਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਕਂ ਧ੍ਯਾਯਸਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਸਂਸ਼ਯੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ਮਮ । ਪ੍ਰਿਯੋऽਸਿ ਕੈਟਭਾਰੇ ਮੇ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਵਧੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਾਮਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਸ਼ੁਤੋषਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਗਿਰਿਜਾਵਲ੍ਲਭਂ ਹृਦਿ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਿਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਮਹੇਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਰਿਜਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਾਂ ਧ੍ਯਾਯਤ੍ਯਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਧ੍ਯਾਯਾਮ੍ਯਹਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਕਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਮਮ । ਉਭਯੋਰਨ੍ਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਿਥਃ ਸਂਸਕ੍ਤਚੇਤਸੋਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹਾਂ; ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨੂਨਂ ਯੇ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਭਕ੍ਤਾ ਮਮ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਕਿਲ ਪृष੍ਟੇਨ ਮਯਾ ਸ਼ੈਲਸੁਤਾਪ੍ਰਿਯ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਦ ਮੈਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਲ੍ਲਭਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਤਵਤੀ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਯਥਾ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਸਙ੍ਗਮਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ; ਮਹੇਸ਼ਾਨ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਐਸਾ ਕਰ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤਾਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਇਹ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਭਵ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਤਪਸਾ ਤਵ । ਸਮਾਗਮਸ੍ਤੇ ਪਤਿਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਚੰਨ-ਚੜ੍ਹੀ ਰਹੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਹਯਰੂਪੇਣ ਭਗਵਾਞ੍ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਕਾਮਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਯੇਰਿਤਃ
ਇਥੇ ਹੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਤਥਾਹਂ ਪ੍ਰੇਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਦੇਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਯਥਾਸੌ ਹਯਰੂਪੇਣ ਤ੍ਵਾਮੇष੍ਯਤਿ ਮਦਾਤੁਰਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਸੁਭ੍ਰੁ ਨਾਰਾਯਣਸਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਭੂਪਾਲਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਣਗੇ।
ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗੇ ਤ੍ਵਂ ਤੇਨ ਪਤਿਨਾ ਸਹ । ਗਨ੍ਤਾਸਿ ਦੇਵਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮਹਾਂਭਾਗ, ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੇਂਗੀ।
ਏਕਵੀਰੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾਸੌ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਹੈਹਯੋ ਵਂਸ਼ੋ ਭੁਵਿ ਵਿਸ੍ਤਾਰਮੇष੍ਯਤਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ 'ਏਕਵੀਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੈਹਯ ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪਰਂ ਤੁ ਵਿਸ੍ਮृਤਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਹृਦਿਸ੍ਥਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਮਦਾਨ੍ਧਾ ਮਤ੍ਤਚਿਤ੍ਤਾ ਚ ਤੇਨ ਤੇ ਫਲਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੈਂ; ਮਦ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।