ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵृषਾਰੂਢਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋऽਭੂਨ੍ਮਹੇਸ਼ਾਨਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ ਪਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰੈਤ੍ਯ ਸਗਣਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ੍ਤਾਮਾਹ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾਮ੍ । ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਮਹਾਭਾਗਾਮਸ਼੍ਵਿਨੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ੰਭੂ ਆਇਆ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਂ ਤਪਸ੍ਯਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਃ ਪਤਿਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਧਾਯਕਃ
ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਤਪ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਸੁਭਾਗਣੀ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ? ਦੱਸ ਮੈਨੂੰ। ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ।
ਹਰਿਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਯ ਮਾਂ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਤੌषਿ ਦੇਵਿ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਦੇਵੀ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ—ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਕਿਉਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?
ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਾਰੀਣਾਂ ਦੇਵਤਾ ਪਤਿਃ । ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਥਾ ਭਾਵਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਸਨਾਤਨਃ । ਯਾਦृਸ਼ਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਃ ਸੇਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਸ਼ੁਭਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਹੈ; ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੇਵ੍ਯੋ ਯੋਗ੍ਯਃ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਕਿਂ ਮਾਂ ਧ੍ਯਾਯਸਿ ਸਿਨ੍ਧੁਜੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਦੀ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਆਸ਼ੁਤੋष ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਸ਼ਪ੍ਤਾਹਂ ਪਤਿਨਾ ਸ਼ਿਵ । ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ਾਪਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਦਯਾਨਿਧੇ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਤਦੋਕ੍ਤਂ ਹਰਿਣਾ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਸ਼ਾਪਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਮ੍ । ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੇਨ ਮਯਾ ਕਾਮਂ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਹਰੀ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਸੀ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਦਇਆ ਭਰੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ।
ਯਦਾ ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠਵਾਸਸ੍ਤੇ ਕਮਲਾਲਯੇ
ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੇ ਤੂੰ, ਕਮਲ ਵਾਸਣੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਵਸੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਹਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਮਾਗਤਾਸ੍ਮਿ ਤਪੋਵਨੇ । ਆਰਾਧਿਤੋ ਮਯਾ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਨ ਆਈ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਜਿਆ ਹੈ।
ਪਤਿਸਙ੍ਗਂ ਵਿਨਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੇਵਦੇਵ ਲਭੇ ਕਥਮ੍ । ਸ ਤੁ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਮਾਮਨਾਗਸਮ੍
ਪਤੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ? ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ।
ਵਰਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ । ਤਵ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਧਾ ਭਾਵੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨੂਨਂ ਕਦਾਚਨ
ਜੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰ, ਸ਼ੰਕਰ; ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।
ਮਯੈਤਦ੍ਗਿਰਿਜਾਕਾਨ੍ਤ ਜ੍ਞਾਤਂ ਪਤ੍ਯੁਃ ਪੁਰੋ ਹਰ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯੋऽਸੌ ਪੁਨਰ੍ਯੋऽਸੌ ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਗਿਰਜਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮਝ ਲਈ ਹੈ; ਤੂੰ ਜੋ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਉਹ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਹੈ, ਉਹੀ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਕਤ੍ਵਂ ਚ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਤੇ ਸ੍ਮਰਣਂ ਕृਤਮ੍ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਮਮ ਦੋषਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵੇਚ੍ਛਿਵ
ਇਹ ਏਕਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸ਼ਿਵ, ਤੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਮਮ ਤਸ੍ਯ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਐਕ੍ਯਭਾਵੋ ਹਰੇਰ੍ਨੂਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮੇ ਵਦ ਸਿਨ੍ਧੁਜੇ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਿ? ਹਰੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਇਕਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ।
ਏਕਤ੍ਵਂ ਚ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ । ਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਕੁਤਰ੍ਕੋਪਹਤਾਃ ਕਿਲ
ਇਕਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਗਲਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਨਿਨ੍ਦਕਾ ਬਹਵਸ੍ਤਥਾ । ਵਿष੍ਣਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਬਹਵੋ ਮਮ ਨਿਨ੍ਦਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਕਾਲਭੇਦੇਨ ਕਲੌ ਦੇਵਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕਥਂ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯੋ ਹ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਭਗਵਤੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਮਝਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਵੈਕ੍ਯਭਾਵਸ੍ਤੁ ਹਰੇਰ੍ਮਮ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਸਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ ਪੁष੍ਟਾ ਤੁष੍ਟੇਨ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਇਕਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈ।
ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ । ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਮਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਮਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਉਹ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਏਕਦਾ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਰਹਃ । ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾ ਤਪਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪਦ੍ਮਾਸਨਗਤੋ ਯਦਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਕ ਵਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਤਦਾਹਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਦੇਵਂ ਤਮਪृਚ੍ਛਂ ਪਤਿਂ ਕਿਲ । ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਚ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਨਯਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਦ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ।
ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਯਦਾਹਂ ਨਿਰ੍ਗਤਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ । ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਤ੍ਸੁਰੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਦ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਮਥਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪਤਿਕਾਮਨਯਾ ਤਦਾ । ਵृਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋऽਸੀਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਚੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ; ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨ ਕੇ ਚੁਣਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਕਂ ਧ੍ਯਾਯਸਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਸਂਸ਼ਯੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ਮਮ । ਪ੍ਰਿਯੋऽਸਿ ਕੈਟਭਾਰੇ ਮੇ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਵਧੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਾਮਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਸ਼ੁਤੋषਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਗਿਰਿਜਾਵਲ੍ਲਭਂ ਹृਦਿ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਿਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਮਹੇਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਰਿਜਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਾਂ ਧ੍ਯਾਯਤ੍ਯਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਧ੍ਯਾਯਾਮ੍ਯਹਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਕਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਮਮ । ਉਭਯੋਰਨ੍ਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਿਥਃ ਸਂਸਕ੍ਤਚੇਤਸੋਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹਾਂ; ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨੂਨਂ ਯੇ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਭਕ੍ਤਾ ਮਮ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ।