ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਨਿਬੋਧ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਸਿष੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ । ਨਿਮਿਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਨਿਮੀ ਦੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਰ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਨ੍ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਰਿਤ੍ਯਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਹਰ ਥਾਂ 'ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਛਪ੍ਤਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜੋ ਮੁਨਿਃ । ਚਿਤ੍ਰਮੇਤਨ੍ਮੁਨਿਂ ਲਗ੍ਨੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਾਪੋऽਤਿਦਾਰੁਣਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮুনি ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਆ ਗਿਆ? ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਭਾਰੀ ਸ਼ਾਪ ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਅਨਾਗਸਂ ਮੁਨਿਂ ਰਾਜਾ ਕਿਮਸੌ ਸ਼ਪ੍ਤਵਾਨ੍ਮੁਨੇ । ਕਾਰਣਂ ਵਦ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਕੀ ਸੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਕਾਰਣਂ ਤੁ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਸਂਸਾਰੋऽਯਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਰਾਜਨ੍ਮਾਯਾਗੁਣੈਃ ਕਿਲ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਂ ਕਰੋਤੁ ਭੂਪਾਲਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤੁ ਤਾਪਸਾਸ੍ਤਪਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਗੁਣੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧਂ ਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਤਦ੍ਭਵੇਦਿਹ
ਰਾਜੇ ਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਪस्वੀ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ । ਲੋਭਾਹਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਦੁਸ਼੍ਚਰਂ ਤਪਃ
ਰਾਜੇ ਤੇ ਮੂਨੀ ਕਾਮ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਰਜੋਗੁਣਸਮਾਵृਤਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ ਨ ਕੋऽਪਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਂਯੁਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਰਾਜੇ ਰਜੋ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਯਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰੇ ਸਤੋਗੁਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ऋषਿਣਾਸੌ ਨਿਮਿਃ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਮੁਨਿਃ ਪੁਨਃ । ਦੁਃਖਾਦ੍ਦੁਃਖਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਵੁਭਾਵਪਿ ਵਿਧੇਰ੍ਬਲਾਤ੍
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨਿਮੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਨਿਮੀ ਨੇ ਵੀ ਮੁੜ ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਏ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਨਸਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੁਜ੍ਜ੍ਵਲਾ । ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਭੂਪ ਸਂਸਾਰੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਕਰਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਂ ਨੋਲ੍ਲਂਘ੍ਯਃ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਯਸ੍ਯਾਨੁਗृਹਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾ ਮੋਚਯਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਵੀ ਲੰਘ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਮਿਹਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਨ੍ਤੋऽਪਿ ਨ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਹਰਾਦਯਃ । ਪਾਮਰਾ ਅਪਿ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾਦਯਃ
ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ—ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਆਦਿ ਵੀ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਆਮ ਲੋਕ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਆਦਿ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਹृਦਯਂ ਕੋऽਪਿ ਨ ਵੇਤ੍ਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ । ਤਥਾਪਿ ਭਕ੍ਤਵਸ਼੍ਯੇਯਂ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਰਾਸ੍ਥੇਯਾ ਦੋषਨਿਰ੍ਭੂਲਨਾਯ ਚ । ਰਾਗਦਮ੍ਭਾਦਿਯੁਕ੍ਤਾ ਚੇਤ੍ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨਾਸ਼ਿਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਭਗਤੀ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਮੋਹ, ਦਿਖਾਵਾ ਆਦਿ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਕੁਕੁਲਸਮ੍ਭੂਤੋ ਨਿਮਿਰ੍ਨਾਮ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਰੂਪਵਾਨ੍ ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਲੋਕਰਞ੍ਜਕਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਮੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਦਾਨਪਰੋ ਯਾਜਕੋ ਜ੍ਞਾਨਵਾਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸ੍ਤਨਯੋ ਧੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਯਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੁੱਚਾ, ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪੁਰਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਗੌਤਮਾਸ਼੍ਰਮਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਜਯਨ੍ਤਪੁਰਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਨਗਰ ਵਸਾਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਜਯੰਤਪੁਰ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਯਜੇਯਮਿਤਿ ਰਾਜਸੀ । ਯਜ੍ਞੇਨ ਬਹੁਕਾਲੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਂਯੁਤੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਾਜਸੀ ਸੋਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕਿ ਮੈਂ ਯਗਨ ਕਰਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਇਸ੍ਵਾਕੁਂ ਪਿਤਰਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਕਾਰ੍ਯਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਮ੍ਭਾਰਂ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨਾਲ ਯਗਨ ਦੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਇਆ।
ਭृਗੁਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਚੈਵ ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਗੌਤਮਮ੍ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਚ ऋਚੀਕਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੂ, ਅੰਗੀਰਸ, ਵਾਮਦੇਵ, ਗੌਤਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਪੁਲਸਤ, ਰੀਚਿਕ, ਪੁਲਹਾ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ।
ਮੁਨੀਨਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ । ਯਜ੍ਞਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਵੀਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਪਸਾਨ੍ਵੇਦਵਿਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬੁਲਾਏ ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਯਗਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤਪਸਵੀ ਸਨ।
ਰਾਜਾ ਸਮ੍ਭृਤਸਮ੍ਭਾਰਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗੁਰੁਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਵਿਨਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਯਜੇਯਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਾਜਯਸ੍ਵ ਕृਪਾਨਿਧੇ । ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਵੇਤ੍ਤਾਸਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮੇ ਕੁਰੁ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਯਗਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਮਾਨ ਬਣੋ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਕੰਮ ਹੁਣ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਯਜ੍ਞੋਪਕਰਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਨੀਤਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇ
ਯਗਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਲਿਆ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲਵਾਂ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯਾ ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੀਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ । ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਮਹਂ ਯਜ੍ਞਂ ਕਰੋਮਿ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਸ ਯਗਨ ਵਿਚ ਮਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਯਗਨ ਸਹੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਸੌ ਨਿਮੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਸਿष੍ਠਃ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਪਤਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਹਂ ਵृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਨਿਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਯਗਨ ਲਈ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਮਖਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ । ਸ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਗਮਿਤੋ ਦੇਵਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸ਼ਤਾਤ੍ਮਿਕਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ ਯਗਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਵਿਚ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਨ੍ਤਰਂ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਪ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦਿਵਸ੍ਪਤੇਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਡੀਕ ਕਰੋ; ਜਦ ਇੰਦਰ ਦਾ ਯਗਨ ਮੁਕ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਆਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ । ਰਾਜੋਵਾਚ ਮਯਾ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਮੁਨਯੋ ਯਜ੍ਞਕਾਰਣਾਤ੍
ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਡੀਕ ਕਰੋ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਗਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਸਮ੍ਭਾਰਾਃ ਸਮ੍ਭृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਲਯਾਮਿ ਕਥਂ ਗੁਰੋ । ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੂਣਾਂ ਕੁਲੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਗੁਰੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵੇਦਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਾਂ, ਹੇ ਗੁਰੂ? ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋ।