ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਹਂਸਾਰੂਢਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਪ੍ਯਗਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਸਿष੍ਠਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤਃ
ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਜੰਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਹੰਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਵੀ ਤੁਰੇ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ।
ਮਿਥਃ ਸ੍ਨੇਹਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤ੍ਯੁਪਦੇਸ਼ਤਃ । ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਨਾਪ੍ਯੇਵਂ ਕृਤਂ ਯੁਦ੍ਧਮਕਾਰਣਮ੍
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੰਝ ਹੀ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ ਨੇ ਵੀ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਕੌਸ਼ਿਕੇਨ ਸਮਂ ਭੂਪ ਦੁਃਖਦਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਕੋ ਨਾਮ ਮਾਨਵੋ ਲੋਕੇ ਦੇਵੋ ਵਾ ਦਾਨਵੋऽਪਿ ਵਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਦਾਨਵ,
ਅਹਙ੍ਕਾਰਜਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸੁਖਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹਤਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਜੇਕਰ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾਧਨੀਯਾ ਸਾ ਤਦ੍ਵਿਹੀਨਂ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍ । ਤੀਰ੍ਥਂ ਦਾਨਂ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਸਾਧਨਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੀਰਥ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਸਚ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
(ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਰਾਜਸੀ ਤਥਾ । ਤਾਮਸੀ ਸਰ੍ਵਦੇਹੇषੁ ਦੇਹਿਨਾਂ ਧਰ੍ਮਕਰ੍ਮਸੁ ॥ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਲੋਕੇ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਦਾ ਸਦਾ । ਤਦਰ੍ਧਫਲਦਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਰਾਜਸੀ ਵਿਧਿਸਂਯੁਤਾ ॥ ਤਾਮਸੀ ਤ੍ਵਫਲਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਿਕਰੀ ਪੁਨਃ । ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤਾਨਾਂ ਜਨਾਨਾਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ ॥) ਵਾਸਨਾਰਹਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਿਨਾ । ਤੀਰ੍ਥਾਦਿषੁ ਵਸੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵੀਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਮਨ ਨੂੰ ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰਕੇ, ਸੁਣਨ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੀਰਥ ਆਦਿ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋ, ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਜਪੋ, ਗੁਣ ਗਾਓ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਦੇਵੀਨਾਮਾਨਿ ਵਚਸਾ ਗृਹ੍ਣਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਗੁਣਾਨ੍ਸ੍ਤੁਵਨ੍ । ਧ੍ਯਾਯਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਕਲਿਦੋषਭਯਾਰ੍ਦਿਤਃ
ਜੋ ਇੰਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਲਿਯੁਗ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਪਾਪੀ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੰਜਾਲ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਲੇਰ੍ਭਯਮ੍ । ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੀ ਜਨਃ
ਜੋ ਇੰਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਲਿਯੁਗ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਬਿਨਾ ਔਖੇ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਰਿਤਿਨਾਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਕਥਮ੍ । ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਨੁਜਸ੍ਯ ਹ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ 'ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ' ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆ? ਇਹ ਨਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਿਲਿਆ?
ਕਿਮਸੌ ਕਰ੍ਮਤੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਗੁਣਤਸ੍ਤਥਾ । ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਵਦਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਾਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਜਮ੍
ਉਸਨੇ ਇਹ ਨਾਂ ਕਿਸ ਕੰਮ ਜਾਂ ਗੁਣ ਕਰਕੇ ਪਾਇਆ? ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਨਿਬੋਧ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਸਿष੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ । ਨਿਮਿਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਨਿਮੀ ਦੀ ਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਰ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਨ੍ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਰਿਤ੍ਯਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਹਰ ਥਾਂ 'ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਛਪ੍ਤਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜੋ ਮੁਨਿਃ । ਚਿਤ੍ਰਮੇਤਨ੍ਮੁਨਿਂ ਲਗ੍ਨੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਾਪੋऽਤਿਦਾਰੁਣਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮুনি ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਆ ਗਿਆ? ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਭਾਰੀ ਸ਼ਾਪ ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਅਨਾਗਸਂ ਮੁਨਿਂ ਰਾਜਾ ਕਿਮਸੌ ਸ਼ਪ੍ਤਵਾਨ੍ਮੁਨੇ । ਕਾਰਣਂ ਵਦ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਕੀ ਸੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਕਾਰਣਂ ਤੁ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਸਂਸਾਰੋऽਯਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਰਾਜਨ੍ਮਾਯਾਗੁਣੈਃ ਕਿਲ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਂ ਕਰੋਤੁ ਭੂਪਾਲਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤੁ ਤਾਪਸਾਸ੍ਤਪਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਗੁਣੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧਂ ਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਤਦ੍ਭਵੇਦਿਹ
ਰਾਜੇ ਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਪस्वੀ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਭਿਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ । ਲੋਭਾਹਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਦੁਸ਼੍ਚਰਂ ਤਪਃ
ਰਾਜੇ ਤੇ ਮੂਨੀ ਕਾਮ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਰਜੋਗੁਣਸਮਾਵृਤਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ ਨ ਕੋऽਪਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਂਯੁਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਰਾਜੇ ਰਜੋ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਯਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰੇ ਸਤੋਗੁਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ऋषਿਣਾਸੌ ਨਿਮਿਃ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਮੁਨਿਃ ਪੁਨਃ । ਦੁਃਖਾਦ੍ਦੁਃਖਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਵੁਭਾਵਪਿ ਵਿਧੇਰ੍ਬਲਾਤ੍
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨਿਮੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਨਿਮੀ ਨੇ ਵੀ ਮੁੜ ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਏ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਨਸਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰੁਜ੍ਜ੍ਵਲਾ । ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਭੂਪ ਸਂਸਾਰੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਕਰਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਂ ਨੋਲ੍ਲਂਘ੍ਯਃ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਯਸ੍ਯਾਨੁਗृਹਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾ ਮੋਚਯਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਵੀ ਲੰਘ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਮਿਹਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਨ੍ਤੋऽਪਿ ਨ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਹਰਾਦਯਃ । ਪਾਮਰਾ ਅਪਿ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾਦਯਃ
ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ—ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਆਦਿ ਵੀ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਆਮ ਲੋਕ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਆਦਿ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਹृਦਯਂ ਕੋऽਪਿ ਨ ਵੇਤ੍ਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ । ਤਥਾਪਿ ਭਕ੍ਤਵਸ਼੍ਯੇਯਂ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਤੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਰਾਸ੍ਥੇਯਾ ਦੋषਨਿਰ੍ਭੂਲਨਾਯ ਚ । ਰਾਗਦਮ੍ਭਾਦਿਯੁਕ੍ਤਾ ਚੇਤ੍ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨਾਸ਼ਿਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਭਗਤੀ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਮੋਹ, ਦਿਖਾਵਾ ਆਦਿ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਕੁਕੁਲਸਮ੍ਭੂਤੋ ਨਿਮਿਰ੍ਨਾਮ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਰੂਪਵਾਨ੍ ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਲੋਕਰਞ੍ਜਕਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਮੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਦਾਨਪਰੋ ਯਾਜਕੋ ਜ੍ਞਾਨਵਾਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸ੍ਤਨਯੋ ਧੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਯਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੁੱਚਾ, ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪੁਰਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਗੌਤਮਾਸ਼੍ਰਮਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਜਯਨ੍ਤਪੁਰਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਨਗਰ ਵਸਾਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਜਯੰਤਪੁਰ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਯਜੇਯਮਿਤਿ ਰਾਜਸੀ । ਯਜ੍ਞੇਨ ਬਹੁਕਾਲੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਂਯੁਤੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਾਜਸੀ ਸੋਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕਿ ਮੈਂ ਯਗਨ ਕਰਾਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਇਸ੍ਵਾਕੁਂ ਪਿਤਰਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਕਾਰ੍ਯਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਮ੍ਭਾਰਂ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨਾਲ ਯਗਨ ਦੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਇਆ।
ਭृਗੁਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਚੈਵ ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਗੌਤਮਮ੍ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਚ ऋਚੀਕਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੂ, ਅੰਗੀਰਸ, ਵਾਮਦੇਵ, ਗੌਤਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਪੁਲਸਤ, ਰੀਚਿਕ, ਪੁਲਹਾ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ।