ਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਃ ਪਿਤੁਃ ਕਾਰ੍ਯੇ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰੇਣੇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਦੁਃਖਿਤੋ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਨ੍ਦਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਪੀਡਿਤਃ
ਇਹ ਪੱਕਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪਿਉ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਦੇਵੇ। ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਰਾਜਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਥ੍ਯਂ ਪਾਨ੍ਥਿਕਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍ । ਯਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਮਨੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਾਤਂ ਵ੍ਯਥਾਤੁਰਮ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਹੀ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਸੱਚੀਆਂ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਲਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਪਿਉ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਪਿਆ ਹੈ, ਵੇਖਣ ਜਾਵਾਂ।
ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਸਵਸ੍ਤਮੁਪਾਗਮਤ੍ । ਰਹਃ ਪ੍ਰਾਹ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦਯਾਵਾਨਿਵ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ, ਦਇਆ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਮੂਰ੍ਖੋऽਸਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਵृਥਾ । ਕਰੋषਿ ਪਿਤਰਂ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਵ੍ਯਥਾਯੁਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੂੰ ਮੂਰਖੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਪਿਉ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਅੱਜ ਤੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪਿਉ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਪਿਆ ਹੈ।
ਆਡੀਬਕਯੁਦ੍ਧ ਵਰ੍ਣਨਸਹਿਤਂ ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਸਾਹਸਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਕਥਿਤੋ ਮਖਃ । ਵਰੁਣਾਯ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼ੁਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹੌਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਸਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ।
ਗਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਯੂਪੇऽਘृਣਃ ਪੁਨਃ । ਪਸ਼ੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਥਾਤੁਰਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਨਿਰਦੇਈ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਯਜਨਾ ਵਾਲੇ ਥੰਮ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਕੇ, ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਿषਿਦ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ । ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਾਯੇਸ਼ੀਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਜਦ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਰੋਗਪੀਡਿਤਮ੍ । ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਤ੍
ਪਰ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਰ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਤਿਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਗੁਰੁਮਨ੍ਤਿਕੇ । ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਸਿष੍ਠਮੇਕਾਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਹਿਤਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ ਕਿ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਕਾਤਰੋऽਸ੍ਮਿ ਵ੍ਯਥਾਕੁਲਃ । ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੁਃਖਮਨਸਂ ਮਹਾਵ੍ਯਾਧਿਭਯਾਤੁਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਗਵਨ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਾਯੋऽਸ੍ਤਿ ਰੋਗਨਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੁਤਃ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਵਿਧਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਥਿਤਾ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਰੋਗ ਮੁਕਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਰੀਤਂ ਸੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜਸ੍ਵ ਮਖਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮਾਨਯਸ੍ਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਯਜਨਾ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਿਆ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਮਖੇ ਭੂਪ ਰੋਗਨਾਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਵਰੁਣੋऽਪਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਪਣਾਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਮ੍ । ਅਨ੍ਵੇषਯ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਵਿषਯੇष੍ਵਤਿਯਤ੍ਨਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਲੱਭ।'
ਕਦਾਚਿਤ੍ਕੋऽਪਿ ਲੋਭਾਰ੍ਥੀ ਦਦਾਤਿ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਪਿਤਾ । ਸਮਾਨਯ ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇऽਪ੍ਯਸੌ
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਪਿਤਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਪੈਸਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤ ਲਿਆ ਆ।
ਸਰ੍ਵਥੈਵ ਸਮਾਨੇਯੋ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜਬਾਲਕਃ । ਨ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕृਪਣਾ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਤ੍ਕਾਰ੍ਯਹੇਤਵੇ
ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾ ਵਾਸਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਲਿਆਉਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ। ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਨਾ ਆਵੇ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨੀਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਵਾਦਿਨਃ । ਦ੍ਰਵ੍ਯੇਣ ਦੇਹਿ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋऽਸੌ ਪਸ਼ੁਃ ਕਿਲ
ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮੰਗਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਯਜਨਾ ਵਾਸਤੇ ਪੈਸਾ ਦੇ, ਉਹ ਪੁੱਤ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਇਤਿ ਸਞ੍ਚੋਦਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸਚਿਵਃ ਕਾਰ੍ਯਹੇਤਵੇ । ਅਨ੍ਵੇषਯਾਮਾਸ ਪੁਰੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਗृਹੇ ਗृਹੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਕੰਮ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ ਪਿੰਡ, ਘਰ ਘਰ ਵਿਚ ਲੱਭਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮਨ੍ਵੇषਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਤੁਰਃ । ਨਿਰ੍ਧਨਸ੍ਤ੍ਰਿਸੁਤਸ਼੍ਚਾਸੀਦਜੀਗਰ੍ਤੇਤਿ ਨਾਮਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਆਦਮੀ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਅਜੀਗਰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਆਨਯਾਮਾਸ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਯਦ੍ਧਨਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਚੰਗੇ ਮੰਤਰੀ ਨੇ, ਮੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਚਲਾ ਪੁੱਤ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ, ਲਿਆ ਆਇਆ।
ਸਮਾਨੀਯ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਸਚਿਵਃ ਕਾਰ੍ਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਰਾਜ੍ਞੇ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਪਸ਼ੁਯੋਗ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁੱਤ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾਤਿਮੁਦਿਤਸ੍ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਨਾਨੀਯ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਵੇਦਵਿਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੁਲਾਏ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧੇ ਤੁ ਮਖੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਬਦ੍ਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਂ ਨਿषਿषੇਧ ਨृਪਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਯਗ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਨ੍ਮਾ ਸਾਹਸਂ ਕਾਰ੍षੀਰ੍ਮੁਞ੍ਚੈਨਂ ਦ੍ਵਿਜਬਾਲਕਮ੍ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮ੍ਯਹਮਾਯੁष੍ਮਨ੍ ਸੁਖਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਇਹ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਖੀ ਜੀ, ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕ੍ਰਨ੍ਦਤ੍ਯਯਂ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਃ ਕਰੁਣਾ ਮਾਂ ਦੁਨੋਤ੍ਯਪਿ । ਦਯਾਵਾਨ੍ਭਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਰੁ ਮੇ ਵਚਨਂ ਨृਪ
ਇਹ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦੁਖੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦਇਆਵਾਨ ਬਣ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ।
ਪਰਦੇਹਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਯੈ ਸ੍ਵਦੇਹਂ ਯੇ ਦਯਾਪਰਾਃ । ਦਦਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਮਾਃ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਾਃ
ਜੋ ਦਇਆ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੀ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਨੇਮਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੁਆਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਦੇਹਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਹਂਸਿ ਦ੍ਵਿਜਸੁਤਂ ਬਲਾਤ੍ । ਪਾਪਂ ਮਾ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਯਾਵਾਨ੍ ਭਵ ਬਾਲਕੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਦृਸ਼ੀ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਦੇਹੇ ਵੇਤ੍ਸਿ ਸ੍ਵਯਂ ਨृਪ । ਮੁਞ੍ਚੈਨਂ ਬਾਲਕਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਯਦਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਆਪ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਮੋਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਨਣਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਵ੍ਯਾਸ ਕ੍ਤ੍ਵਚ ਅਨਾਦृਤ੍ਯ ਚ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਦੁਃਖਾਤੁਰੋ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਨ ਮੁਮੋਚ ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਚੂਕੋਪਾਤੀਵ ਤਾਪਸਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਪਦੇਸ਼ਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਾਯ ਕੌਸ਼ਿਕਃ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ਧਰਸ੍ਯਾਥ ਦਯਾਵਾਨ੍ਵੇਦਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਫਿਰ ਦਇਆਵਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਪਾਸ਼ਧਾਰੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਖਾਇਆ।