ਨੂਨਂ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ । ਪਰਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਚਨਰਤਾ ਦੇਵੀਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਰਾਜਾ, ਸਤਯੁਗ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀਪ੍ਰਣਵਾਸਕ੍ਤਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀਧ੍ਯਾਨਕਾਰਿਣਃ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਜਪਸਂਸਕ੍ਤਾ ਮਾਯਾਬੀਜੈਕਜਾਪਿਨਃ
ਗਾਇਤਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਵ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਜਪ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਹੀ ਜਪ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਗ੍ਰਾਮੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਪਰਾਮ੍ਬਾਯਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਕਰਣੋਤ੍ਸੁਕਾਃ । ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਯਸ਼ੌਚਦਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ, ਪਰਾਂ ਅੰਬਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਸੱਚ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਤ੍ਰਯ੍ਯੁਕ੍ਤਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਅਭਵਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਭਰਣਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਥੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਤੱਤ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਤਪਰ ਸਨ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਗੋਸੇਵਾਨਿਰਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਸੇਵਾਪਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਨृਪ
ਵੈਸ਼ਯ ਕਿਸਾਨੀ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ; ਸ਼ੂਦਰ ਉਥੇ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿਤਰ ਸਤਯੁਗ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ।
ਪਰਾਮ੍ਬਾਪੂਜਨਾਸਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾਃ ਪਰੇ ਯੁਗੇ । ਤਥਾ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨ੍ਯੂਨਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਉਸ ਯੁਗ ਵਿਚ ਸਭ ਵਰਣ ਪਰਾਂ ਅੰਬਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ; ਪਰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕੁਝ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਨ੍ਯੂਨਾ ਸਤ੍ਯਯੁਗਸ੍ਥਿਤਿਃ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਾਜਨ੍ ਤੇ ਕਲੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਸਤਯੁਗ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੋਰ ਵੱਧ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ; ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਖਸ ਸਨ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਖਣ੍ਡਨਿਰਤਾਃ ਪ੍ਰਾਯੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਜਨਵਞ੍ਚਕਾਃ । ਅਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਅਕਸਰ ਲੋਕ ਪਾਖੰਡ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦੇ, ਸਾਰੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ, ਤੇ ਵੇਦਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਾਮ੍ਭਿਕਾ ਲੋਕਚਤੁਰਾ ਮਾਨਿਨੋ ਵੇਦਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਸੇਵਾਪਰਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨਾਨਾਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਃ
ਦੰਭੀ, ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ ਵਿਚ ਚਤੁਰ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞੇ; ਕੁਝ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਧਰਮ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਵੇਦਨਿਨ੍ਦਾਕਰਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਧਰ੍ਮਭ੍ਰष੍ਟਾਤਿਵਾਦੁਕਾਃ । ਯਥਾ ਯਥਾ ਕਲਿਰ੍ਵृਦ੍ਧਿਂ ਯਾਤਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥਾ ਤਥਾ
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਰੂੜ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ, ਬਹੁਤ ਵਧ-ਵਧ ਕੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਕਲਿਜੁਗ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤਿਵੇਂ—
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੂਲਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਭਵੇਤ੍ । ਤਥੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਧਰਮ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ਯ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤਥਾ ਵਰ੍ਣੇਤਰਾਃ ਕਲੌ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਧਰ੍ਮਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਪਰਾਯਣਾਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ, ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ, ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੇ ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਰਾਜਨ੍ ਯੁਗੇ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਗਤਾਃ ਕਿਲ । ਕਾਮਚਾਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਾਮਲੋਭਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ, ਜਦ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਦੀਆਂ, ਇੱਛਾ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ।
ਪਾਪਾ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਵਾਦਿਨ੍ਯਃ ਸਦਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ਰਤਾ ਨृਪ । ਸ੍ਵਭਰ੍ਤृਵਞ੍ਜਕਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਭਾषਣਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਪਾਪੀ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿਚ ਲੱਗੀਆਂ, ਰਾਜਾ; ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਰ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵਂਵਿਧਾ ਨਾਰ੍ਯਃ ਪਾਪਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਕਲੌ ਯੁਗੇ । ਆਹਾਰਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨृਪਤੇ ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਐਸੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੀਆਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਰਾਜਨ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚਿਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਵृਤ੍ਤਸਙ੍ਕਰਦੋषੇਣ ਜਾਯਤੇ ਧਰ੍ਮਸਙ੍ਕਰਃ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਧਰਮ ਦੀ ਚਾਨਣ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿਚ ਮਿਲਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਧਰਮ ਵਿਚ ਭਟਕਾਵ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਙ੍ਕਰੇ ਜਾਤੇ ਨੂਨਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍ਣਸਙ੍ਕਰਃ । ਏਵਂ ਕਲਿਯੁਗੇ ਭੂਪ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਧਰਮ ਵਿਚ ਭਟਕਾਵ ਆਉਣ ਤੇ, ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮਿਲਾਵਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਵਾਰ੍ਤੈषਾ ਨ ਕੁਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਪਲਭ੍ਯਤੇ । ਮਹਾਨ੍ਤੋऽਪਿ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਅਧਰ੍ਮਂ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਨृਪ
ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਅਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਲਿਸ੍ਵਭਾਵ ਏਵੈष ਪਰਿਹਾਰ੍ਯੋ ਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸ੍ਵਭਾਵਾਤ੍ਪਾਪਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਹੀ ਇਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਟਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਾਪੀ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ—
ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਮਾਨ੍ਯੋਪਾਯਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦ
ਰਾਜਨ, ਆਮ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਕਲਾਵਧਰ੍ਮਬਹੁਲੇ ਨਰਾਣਾਂ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਤਦੁਪਾਯਸ਼੍ਚੇਦ੍ਦਯਯਾ ਤਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਭਗਵਨ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਅਧਰਮ ਵਧ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗਤੀ ਹੋਵੇਗੀ? ਜੇ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਕ ਏਵ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਰੋਪਾਯੋऽਸ੍ਤਿ ਨਾਪਰਃ । ਸਰ੍ਵਦੋषਨਿਰਾਸਾਰ੍ਥਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਦੇਵੀਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਰਾਜ, ਇੱਥੇ ਇਕੋ ਇਕ ਉਪਾਅ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਨ੍ਤ੍ਯਘਾਨਿ ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਯਾਵਤੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤਿ ਹਿ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਪਦਾਹੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀਤਿਃ ਕੁਤੋ ਨृਪ
ਜਿੰਨੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜਲਨ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਨ, ਡਰਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਵਸ਼ੇਨਾਪਿ ਯਨ੍ਨਾਮ ਲੀਲਯੋਚ੍ਚਾਰਿਤਂ ਯਦਿ । ਕਿਂ ਕਿਂ ਦਦਾਤਿ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਾ ਨ ਹਰਾਦਯਃ
ਜੇ ਬਿਨਾ ਇਰਾਦੇ ਦੇ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕੀ-ਕੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਹਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਪਾਪਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀਨਾਮਸਂਸ੍ਮृਤਿਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਲਿਭਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਸੇਨ੍ਨਰਃ
ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਨ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਨ੍ਤਰਂ ਪਰਾਮ੍ਬਾਯਾ ਨਾਮਸਂਸ੍ਮਰਣਂ ਚਰੇਤ੍ । ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਪਰਾਂ ਅੰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰੇ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੋੜ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਮਾਰ ਦੇਵੇ—
ਦੇਵੀਂ ਨਮਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਨ ਸ ਪਾਪੈਰ੍ਵਿਲਿਪ੍ਯਤੇ । ਰਹਸ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯੈਤਦਸ਼ੇषੇਣ ਭਜ ਦੇਵੀਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍ । ਅਜਪਾਂ ਨਾਮ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਜਪਨ੍ਤਿ ਨਿਖਿਲਾ ਜਨਾਃ
ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜਪਾ ਨਾਮ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਿਮਾਨਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਮਾਯਾਯਾ ਵੈਭਵਂ ਮਹਤ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਪਨ੍ਤਿ ਹृਦਯਾਨ੍ਤਰੇ
ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਿਮਾਨਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਮਾਯਾਯਾ ਵੈਭਵਂ ਮਹਤ੍ । ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨृਪ । ਯੁਗਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਰਾਜਨ, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?