ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਪਿਤਰੌ ਬਨ੍ਧਨਾਦ੍ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤੌ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਰਾਜਾਨਞ੍ਚਕਾਰ ਮਧੁਰਾਪੁਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸਨ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਜਗਾਮ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਸ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਰਾਜਭਯਾਤ੍ਪੁਨਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਭਾਵਿਵਸ਼ਾਤ੍ਕृष੍ਣਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਪੌਰੁषਂ ਮਹਤ੍
ਮਲੇਛ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਬਾਰਾ ਦਵਾਰਕਾ ਚਲੇ ਗਏ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਹ ਨੇ ਭਾਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਤੁ ਸਕੁਟੁਮ੍ਬੋ ਦਿਵਂ ਗਤਃ
ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸੁਹृਦੋ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਜਾਮਯਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਯਾਦਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰਸ਼ਾਪਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਦੋਸਤ, ਭਰਾ ਤੇ ਜਾਮਾਈ—ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ ਕਰ੍ਮਣੋ ਗਹਨਾ ਗਤਿਃ । ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਵ੍ਯਾਧਸ੍ਯ ਬਾਣੇਨ ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਕਰਮ ਦੀ ਅਗੋਚਰੀ ਚਾਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ।
ਯੁਗਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ ਭਾਰਾਵਤਾਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਕਥਿਤਂ ਜਨ੍ਮ ਕृष੍ਣਯੋਃ । ਸਂਸ਼ਯੋऽਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਹृਦਯੇ ਮਮ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭੂ-ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਜਨਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪृਥਿਵੀ ਗੋਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾ । ਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤੇऽਤਿਦੀਨਾਰ੍ਤਾ ਗੁਰੁਭਾਰਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾ
ਪृथਵੀ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਆਈ।
ਵੇਧਸਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਮਲਾਪਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਭੂਭਾਰੋਤ੍ਤਾਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਸਾਧੂਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ, ਨੂੰ ਭੂ-ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਭਗਵਨ੍ ਭਾਰਤੇ ਖਣ੍ਡੇ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਅਵਤਾਰਂ ਗृਹਾਣਾਸ਼ੁ ਵਸੁਦੇਵਗृਹੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਲੋ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਧਾਤ੍ਰਾ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ । ਬਭੂਵ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਭੂਭਾਰੋਤ੍ਤਾਰਣਾਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਾਤਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਦਿਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਸਮੇਤ ਭੂ-ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਜਨਮਿਆ।
ਕਿਯਾਨੁਤ੍ਤਾਰਿਤੋ ਭਾਰੋ ਹਤ੍ਵਾ ਦੁष੍ਟਾਨਨੇਕਸ਼ਃ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੁਰਾਚਾਰਾਨ੍ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਨृਪਾਨਿਹ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿੰਨਾ ਭਾਰ ਹਟਾਇਆ, ਕਈ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪਾਪੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ?
ਹਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਹਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਿਰਾਟੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਤਥਾ । ਬਾਹ੍ਲੀਕਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣੋ ਵੈਕਰ੍ਤਨਸ੍ਤਥਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦ੍ਰੋਣ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੀ, ਬਾਹਲੀਕ, ਸੋਮਦੱਤ ਅਤੇ ਵੈਕਾਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਯੈਰ੍ਲੁਣ੍ਠਿਤਂ ਧਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹृਤਾਸ਼੍ਚ ਹਰਿਯੋषਿਤਃ । ਕਥਂ ਨ ਨਾਸ਼ਿਤਾ ਦੁष੍ਟਾ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਲੈ ਲੀਆਂ—ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਏ?
ਆਭੀਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾ ਨਿषਾਦਾਃ ਕੋਟਿਸ਼ਸ੍ਤਥਾ । ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਕਿਂ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਆਭੀਰ, ਸ਼ਕ, ਮਲੇਛ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ—ਕੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਚਮੁਚ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ?
ਸਨ੍ਦੇਹੋऽਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤਿ ਚਿਤ੍ਤਤਃ । ਕਲਾਵਸ੍ਮਿਨ੍ਮਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਸ਼੍ਯਤਃ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਇਹ ਸਵਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਗੇ ਯਾਦृਕ੍ਪ੍ਰਜਾ ਭਵਤਿ ਕਾਲਤਃ । ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨੂਨਂ ਯੁਗਧਰ੍ਮੋऽਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਨ, ਜਿਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਕਾਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਣੇ ਹੀ ਹਨ; ਯੁਗ ਦਾ ਧਰਮ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਯੇ ਧਰ੍ਮਰਸਿਕਾ ਜੀਵਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇऽਭਵਨ੍ । ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਰਸਿਕਾ ਯੇ ਤੁ ਤੇ ਵੈ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇऽਭਵਨ੍
ਜੋ ਜੀਵ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਹੇ; ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਰਸਿਕਾ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚਾਭਵਨ੍ਯੁਗੇ । ਅਰ੍ਥਕਾਮਪਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਲਾਵਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਹੇ; ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯੁਗਧਰ੍ਮਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਯਾਤਿ ਵ੍ਯਤ੍ਯਯਂ ਪੁਨਃ । ਕਾਲਃ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਯੁਗ ਦਾ ਧਰਮ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ; ਸਮਾਂ ਹੀ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਯੇ ਤੁ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਜੀਵਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਕੁਤ੍ਰ ਤੇऽਦ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯਭਾਗਿਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜੀਵ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?
ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਾ ਯੇ ਦਾਨਵ੍ਰਤਕਾਰਕਾਃ । ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਤ੍ਰੇਤਾ ਜਾਂ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਰਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਮੁਨੀ, ਹੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਕਲਾਵਦ੍ਯ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਯੇऽਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ ਗਤਤ੍ਰਪਾਃ । ਆਦ੍ਯੇ ਯੁਗੇ ਕ੍ਵ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਪਿष੍ਠਾ ਦੇਵਨਿਨ੍ਦਕਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬੁਰੇ ਤੇ ਨਿਰਲੱਜ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਗੇ?
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮਤੇ । ਸਰ੍ਵਥਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮੋऽਸ੍ਮਿ ਯਦੇਤਦ੍ਧਰ੍ਮਨਿਰ੍ਣਯਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਯੇ ਵੈ ਕृਤਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ ਸਮ੍ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਮਾਨਵਾਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੇਵਲੋਕਾਨ੍ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਲੋਕਾਨ੍ਕਰ੍ਮਜਿਤਾਨ੍ਕਿਲ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਂ ਦਯਾ ਤਥਾ ਦਾਨਂ ਸ੍ਵਦਾਰਗਮਨਂ ਤਥਾ । ਅਦ੍ਰੋਹਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸਮਤਾ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ
ਸਚਾਈ, ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਦਾ ਵਿਵਹਾਰ—
ਏਤਤ੍ਸਾਧਾਰਣਂ ਧਰ੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਨ੍ਤੀਤਰੇ ਵਰ੍ਣਾ ਧਰ੍ਮਤੋ ਰਜਕਾਦਯਃ
ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਮ ਧਰਮ ਅਮਲ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੰਗਰੇਜ਼ ਆਦਿ, ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ ਦ੍ਵਾਪਰੇऽਥ ਯੁਗੇ ਤਥਾ । ਕਲਾਵਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਗੇ ਪਾਪਾ ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਗਪਰ੍ਯਯਃ । ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਸਤ੍ਯਯੁਗਸ੍ਯਾਦਿਃ ਕਲੇਰਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਕृਤੋ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਕਿਲ ਮਾਨਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਤਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।