ਪਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਨਾਰੀ ਨ ਭਵੇਚ੍ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਉਪਾਯੈਃ ਕੋਟਿਭਿਃ ਕਾਮਭਿਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤਾਤਿਚਞ੍ਚਲਾ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ; ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੱਖਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਚਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੀਲਮੇਵ ਹਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਪਾਪਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਲਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ੍ਥਿਰਾ ਭਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਸਿਰਫ ਚੰਗਾ ਚਰਿਤਰ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਦਾ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚਰਿਤਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਢਿੱਲ ਨਾ ਦੇ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਬਲਾਦਾਕਰ੍षਯੇਤ੍ਖਲਃ । ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਜਂ ਵਞ੍ਚਯ ਭੂਪਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜੇ, ਤਦ ਤੂੰ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਵਾਲੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲੈ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਤ੍ਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਦ ਮਦਾਲਸੇ । ऋषਿਯਾਨੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਮਾਮੁਪੈਹਿ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਤੂੰ ਇਕੱਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਖੀਂ: 'ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਹਨ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ।'
ਏਵਂ ਤਵ ਵਸ਼ੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਮੇ ਤਤਮ੍ । ਇਤਿ ਤਂ ਵਦ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤਦਾ ਤੁ ਪਰਿਮੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀਂ: 'ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ,' ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨੀ; ਫਿਰ, ਉਹ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇਗਾ।
ਕਾਮਾਨ੍ਧਃ ਸ ਮੁਨੀਨ੍ ਯਾਨੇ ਯੋਜਯਿष੍ਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤਾਪਸੋ ਭੂਪਂ ਸ਼ਾਪਦਗ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਅੰਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ; ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤਪਸਵੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਜਗਦਮ੍ਬਾ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਜਗਦਮ੍ਬਾਪਦਸ੍ਮਰ੍ਤੁਃ ਸਙ੍ਕਟਂ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੇਗੀ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਜਗਦੰਬਾ ਦੇ ਚਰਨ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਯਦਿ ਜਾਯੇਤ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਜ੍ਞੇਯਂ ਤਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਕਿਲ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਾਧਿਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਮਣੀਦਵੀਪ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਭਜ ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਨੇਸ਼ਾਨੀਂ ਗੁਰੁਵਾਕ੍ਯਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸ਼ਚੀ ਤੇਨ ਜਗਾਮ ਨਹੁषਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਭੂਵਨ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਸ਼ਚੀ ਨਹੁਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਤਿਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਭਾਵਿਕਾਰ੍ਯੇ ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾ । ਨਹੁषਸ੍ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਆਖ ਕੇ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ; ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਸਤ੍ਯਵਚਨੈਸ੍ਤ੍ਵਦਧੀਨੋऽਸ੍ਮਿ ਕਾਮਿਨਿ । ਦਾਸੋऽਹਂ ਤਵ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਲਿਤਂ ਵਚਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ; ਤੇਰੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਤੂੰ ਆਪ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾਗਤਾ ਸਮੀਪੇ ਮੇ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਮਿਤਭਾषਿਣਿ । ਨ ਚ ਵ੍ਰੀਡਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਂ ਮਾਂ ਭਜ ਸੁਸ੍ਮਿਤੇ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਿਆਰੀ ਬੋਲ ਵਾਲੀ; ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ—ਹੇ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਗਤ ਮੰਨ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਦ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮ ਕृਤ੍ਰਿਮਵਾਸਵ
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਆਖ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਾਂਗਾ। ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਝੂਠੇ ਇੰਦਰ।
ਮਨੋਰਥੋऽਸ੍ਤਿ ਮੇ ਦੇਵ ਸ਼ृਣੁ ਚਿਤ੍ਤੇऽਧੁਨਾ ਵਿਭੋ । ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣ ਤ੍ਵਦ੍ਵਸ਼ਾਹਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ; ਹੁਣ ਦਿਲੋਂ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ; ਮੇਰੀ ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ; ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਾਨਸੋਤ੍ਸਾਹਂ ਤ੍ਵਂ ਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ । ਨਹੁष ਉਵਾਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯੇ ਕਰੋਮਿ ਤਵ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦਿਲੀ ਇੱਛਾ ਆਖਾਂਗੀ; ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਆਖ, ਹੇ ਚੰਦ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂਗੀ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਲਭ੍ਯਮਪਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਭ੍ਰੁ ਵਦਸ੍ਵ ਮਾਮ੍ । ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਕਥਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਤਵ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਨਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਭਰੂ ਵਾਲੀ, ਆਖ ਮੈਨੂੰ। ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਆਖਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ? ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਪਥਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ । ਰਾਜਾਨਃ ਸਤ੍ਯਵਚਸੋ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਏਵ ਭੂਤਲੇ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਸਮ ਖਾ ਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਾਂਗੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਕਰੇਂਗਾ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵਾਕਈ ਘੱਟ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਂ ਰਾਜਨ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍ । ਕृਤੇ ਚੇਦ੍ਵਾਞ੍ਛਿਤੇ ਭੂਪ ਸਦਾ ਤੇ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਖਾਂਗੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਣ ਲਵਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋ; ਜੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗੀ।
ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤੁਰਾषਾਡ੍ ਵੈ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਚੋ ਮਮ । ਨਹੁष ਉਵਾਚ ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਤਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਤੁਰਾਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਂਗਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਸੁੰਦਰੋ।
ਸ਼ਪਾਮਿ ਸੁਕृਤੇਨਾਹਂ ਯਜ੍ਞਦਾਨਕृਤੇਨ ਵੈ । ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹਰਯੋ ਵਾਹਾ ਗਜਸ਼੍ਚੈਵ ਰਥਸ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੰਦਰ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਰਥ ਵੀ,
ਗਰੁਡੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਮਹਿषਸ੍ਤਥਾ । ਵृषਭਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਟਾਪਤਿਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਗਰੁੜ, ਯਮ ਦਾ ਮਹਿਸ, ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਵੱਛਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਹੰਸ ਵਾਹਨ ਹਨ।
ਮਯੂਰਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਗਜਾਸ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਮੂषਕਃ । ਇਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਮਪੂਰ੍ਵਂ ਵੈ ਵਾਹਨਂ ਤੇ ਸੁਰਾਧਿਪ
ਕਾਰਤਿਕੇ ਦਾ ਮੋਰ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ-ਮੁਖੀ ਦਾ ਚੂਹਾ ਵਾਹਨ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਾਹਨ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਯਨ੍ਨ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਸੁਰਾਣਾਂ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ । ਵਹਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮੁਨਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਜੋ ਨਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ, ਨਾ ਰੁਦਰ ਦਾ, ਨਾ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ, ਨਾ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਵਾਹਨ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚੁੱਕਣ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਬਿਕਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨੇਤਦ੍ਧਿ ਮਮ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਧਿਕਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਜਾਨਾਮਿ ਵਸੁਧਾਧਿਪ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੈਨੂੰ ਪਲਕੀਨ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਣ, ਰਾਜਾ; ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ।
ਤੇਨ ਤੇ ਤੇਜਸੋ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਵਾਞ੍ਛਾਮ੍ਯਹਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਣ ਦੀ ਮਨੋ-ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਬੁਧੀ ਮੰਦ ਹੋ ਗਈ।
ਮੋਹਿਤਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਕृਤਮੋਹੇਨ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਭੂਪਃ ਸਂਸ੍ਤੁਵਨ੍ਵਾਸਵਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾ-ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ; ਰਾਜਾ, ਵਾਸਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਿਹਾ:
ਨਹੁष ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਨ੍ਵਿ ਵਾਹਨਂ ਰੁਚਿਰਂ ਮਮ । ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਵਚਨਂ ਤਵ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਐਸਾ ਸੋਹਣਾ ਵਾਹਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ।
ਨ ਹ੍ਯਲ੍ਪਵੀਰ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਯੋ ਵਾਹਾਨ੍ਕੁਰੁਤੇ ਮੁਨੀਨ੍ । ਅਹਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਾਨੇਨ ਤ੍ਵਾਮੇष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਵਾਹਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਮਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ । ਸਮਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਤਪਸਾਧਿਕਮ੍
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕਣਗੇ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸੁਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਮੁਨੀਨਾਹੂਯ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਨਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ੍ਮਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਿਹਾ।