ਨਹੁषੋ ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਭਵਦਾਸਨੇ । ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਮਾਂ ਬਾਧਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਨਹੁਸ਼ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਤੇਰੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਬੈਠਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਂ ਮਾਂ ਕੁਰੁ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ: ਤੁਰਾਸਾਹਂ ਸੁਰਾਧਿਪਮ੍ । ਏਵਂ ਵਦਤਿ ਮਾਂ ਪਾਪ੍ਮਾ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਬਲਾਰ੍ਦਨ
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾ ਲੈ, ਸੋਹਣੀ; ਮੈਂ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਕਾਲਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਸ੍ਵਮਨਃ ਕੁਰੁ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੋਹਣੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਵੀ, ਸੁਭਾਗੀ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਠੀਕ ਤੇ ਮਜਬੂਤ ਰੱਖ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੇਨ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪਤਿਨਾਤਿਪ੍ਰਸ਼ਂਸਿਨਾ । ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਾਹ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਵੇਪਮਾਨਾਤਿਦੁਃਖਿਤਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਡੂੰਘੀ ਦੁਖ ਵਿਚ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਕਥਂ ਤਿष੍ਠੇ ਮਹਾਭਾਗ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਮਾਂ ਵਸ਼ਾਨੁਗਾਮ੍ । ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਵਰਦਾਨੇਨ ਗਰ੍ਵਿਤਃ
ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਪਾਪੀ, ਆਪਣੇ ਵਰਦਾਨ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਕਰੇਗਾ?
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਮੂਚੁਸ੍ਤਦ੍ਭਯਾਕੁਲਾਃ । ਤਂ ਭਜਸ੍ਵ ਵਰਾਰੋਹੇ ਦੇਵਰਾਜਂ ਸ੍ਮਰਾਤੁਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ: 'ਸੋਹਣੀ, ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਵਾਡਵੋ ਬਲਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਕਥਂ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵਾਨੁਗਃ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬੁਝੀ ਹੋਈ ਅੱਗ; ਉਹ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਨ੍ਤਾਸ੍ਤਿ ਮਹਤੀ ਨਾਰ੍ਯਹਂ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ । ਅਨਾਥਾ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਪਰੀਤੇ ਵਿਧੌ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਕ ਨਾਰੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੋਰ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹੈ; ਅਨਾਥ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ?
ਨਾਰ੍ਯਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਨ ਕੁਲਟਾ ਤ੍ਵਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾਤਿਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਸ਼ਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਨਾਰੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਕੁਲਟਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ—ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਦੁਖ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਉਪਾਯਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਦ੍ਯ ਤਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਰਾਨਨੇ । ਸ਼ੀਲਂ ਤੇ ਦੁਃਖਿਤੇ ਕਾਲੇ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਉਪਾਅ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੋਹਣੀ; ਇਹ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ ਚਲਣ, ਇਸ ਦੁਖ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਬਣੇਗਾ।
ਪਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਨਾਰੀ ਨ ਭਵੇਚ੍ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਉਪਾਯੈਃ ਕੋਟਿਭਿਃ ਕਾਮਭਿਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤਾਤਿਚਞ੍ਚਲਾ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ; ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੱਖਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਚਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੀਲਮੇਵ ਹਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਪਾਪਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਲਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ੍ਥਿਰਾ ਭਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਸਿਰਫ ਚੰਗਾ ਚਰਿਤਰ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਦਾ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚਰਿਤਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਢਿੱਲ ਨਾ ਦੇ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਬਲਾਦਾਕਰ੍षਯੇਤ੍ਖਲਃ । ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਜਂ ਵਞ੍ਚਯ ਭੂਪਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜੇ, ਤਦ ਤੂੰ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਵਾਲੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲੈ।
ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਤ੍ਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਦ ਮਦਾਲਸੇ । ऋषਿਯਾਨੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਮਾਮੁਪੈਹਿ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਤੂੰ ਇਕੱਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਖੀਂ: 'ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਹਨ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ।'
ਏਵਂ ਤਵ ਵਸ਼ੇ ਪ੍ਰੀਤਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਮੇ ਤਤਮ੍ । ਇਤਿ ਤਂ ਵਦ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਤਦਾ ਤੁ ਪਰਿਮੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀਂ: 'ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ,' ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨੀ; ਫਿਰ, ਉਹ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇਗਾ।
ਕਾਮਾਨ੍ਧਃ ਸ ਮੁਨੀਨ੍ ਯਾਨੇ ਯੋਜਯਿष੍ਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤਾਪਸੋ ਭੂਪਂ ਸ਼ਾਪਦਗ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਅੰਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਵੇਗਾ; ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤਪਸਵੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਜਗਦਮ੍ਬਾ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਜਗਦਮ੍ਬਾਪਦਸ੍ਮਰ੍ਤੁਃ ਸਙ੍ਕਟਂ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੇਗੀ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਜਗਦੰਬਾ ਦੇ ਚਰਨ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਯਦਿ ਜਾਯੇਤ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਜ੍ਞੇਯਂ ਤਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਕਿਲ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਾਧਿਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਮਣੀਦਵੀਪ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਭਜ ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਨੇਸ਼ਾਨੀਂ ਗੁਰੁਵਾਕ੍ਯਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸ਼ਚੀ ਤੇਨ ਜਗਾਮ ਨਹੁषਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਭੂਵਨ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਸ਼ਚੀ ਨਹੁਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਤਿਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਭਾਵਿਕਾਰ੍ਯੇ ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾ । ਨਹੁषਸ੍ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਆਖ ਕੇ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ; ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਸਤ੍ਯਵਚਨੈਸ੍ਤ੍ਵਦਧੀਨੋऽਸ੍ਮਿ ਕਾਮਿਨਿ । ਦਾਸੋऽਹਂ ਤਵ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਲਿਤਂ ਵਚਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ; ਤੇਰੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਤੂੰ ਆਪ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾਗਤਾ ਸਮੀਪੇ ਮੇ ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਮਿਤਭਾषਿਣਿ । ਨ ਚ ਵ੍ਰੀਡਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਂ ਮਾਂ ਭਜ ਸੁਸ੍ਮਿਤੇ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਿਆਰੀ ਬੋਲ ਵਾਲੀ; ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ—ਹੇ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਗਤ ਮੰਨ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਦ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮ ਕृਤ੍ਰਿਮਵਾਸਵ
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਆਖ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਾਂਗਾ। ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਝੂਠੇ ਇੰਦਰ।
ਮਨੋਰਥੋऽਸ੍ਤਿ ਮੇ ਦੇਵ ਸ਼ृਣੁ ਚਿਤ੍ਤੇऽਧੁਨਾ ਵਿਭੋ । ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣ ਤ੍ਵਦ੍ਵਸ਼ਾਹਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ; ਹੁਣ ਦਿਲੋਂ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ; ਮੇਰੀ ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ; ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਾਨਸੋਤ੍ਸਾਹਂ ਤ੍ਵਂ ਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ । ਨਹੁष ਉਵਾਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯੇ ਕਰੋਮਿ ਤਵ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦਿਲੀ ਇੱਛਾ ਆਖਾਂਗੀ; ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਆਖ, ਹੇ ਚੰਦ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ; ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂਗੀ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਲਭ੍ਯਮਪਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਭ੍ਰੁ ਵਦਸ੍ਵ ਮਾਮ੍ । ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਕਥਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਤਵ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਨਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਭਰੂ ਵਾਲੀ, ਆਖ ਮੈਨੂੰ। ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਆਖਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ? ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਪਥਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ । ਰਾਜਾਨਃ ਸਤ੍ਯਵਚਸੋ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਏਵ ਭੂਤਲੇ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਸਮ ਖਾ ਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਾਂਗੀ, ਉਹ ਤੂੰ ਕਰੇਂਗਾ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵਾਕਈ ਘੱਟ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਂ ਰਾਜਨ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍ । ਕृਤੇ ਚੇਦ੍ਵਾਞ੍ਛਿਤੇ ਭੂਪ ਸਦਾ ਤੇ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਖਾਂਗੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਣ ਲਵਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋ; ਜੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗੀ।
ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤੁਰਾषਾਡ੍ ਵੈ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਚੋ ਮਮ । ਨਹੁष ਉਵਾਚ ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਤਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਮੈਂ ਤੁਰਾਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਂਗਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ, ਸੁੰਦਰੋ।
ਸ਼ਪਾਮਿ ਸੁਕृਤੇਨਾਹਂ ਯਜ੍ਞਦਾਨਕृਤੇਨ ਵੈ । ਸ਼ਚ੍ਯੁਵਾਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹਰਯੋ ਵਾਹਾ ਗਜਸ਼੍ਚੈਵ ਰਥਸ੍ਤਥਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੰਦਰ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਰਥ ਵੀ,