ਆਦਿਦੇਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਮ੍ । ਊਚੁਸ਼੍ਚੈਨਂ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਆਦਿ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਬੜੀ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੇਵਦੇਵ ਸੁਰਪਤਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ । ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵਾਸਵਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਕਿਤੇ ਲੁਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਧਿਯਾ ਨਿਹਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਭੋ । ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਨਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਤਥੈਵ ਹਿ
ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਪਾਪ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਃ ਪਰਮਾਪਨ੍ਨਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਤਰਂ ਵਿष੍ਣੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਵਿਖਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਤ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਬੋਲੇ।
ਯਜਤਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਪਾਪਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ । ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਹਯਮੇਧੇਨ ਪਾਵਿਤਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਵਾਓ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪੁਨਰੇष੍ਯਤਿ ਦੇਵਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਮਕੁਤੋਭਯਃ । ਹਯਮੇਧੇਨ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰੀਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਉਹ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ, ਤੇ ਹਰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਨਾਲ ਜਗਦੰਬਾ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪਾਨਿ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਜਾਲਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ। ਉਸ ਮਾਤਾ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਵਾਜਿਮੇਧੇਨ ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕृਤੇਨ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਕੁਰੁਤਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਗਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਪੂਜਨਮ੍
ਫਿਰ ਜੇ ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਹਿਣਾ! ਇੰਦਰਾਣੀ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਆਰਾਧਨਂ ਸ਼ਿਵਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸੁਖਕਾਰਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਨਹੁषੋऽਪਿ ਜਗਨ੍ਮਾਤੁਰ੍ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਃ ਕਿਲ
ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਨਹੁਸ਼ ਵੀ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਸ੍ਵਕृਤੇਨਾਸ਼ੁ ਗਮਿष੍ਯਤ੍ਯੇਨਸਾ ਸੁਰਾਃ । ਪਾਵਿਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਤੁਰਾषਾਡਪਿ ਵੈਭਵਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਤੁਰਾਸ਼ਾਢ ਵੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯਚਿਰਕਾਲੇਨ ਸ੍ਵਮਾਸਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਂ ਵਾਣੀਂ ਵਿष੍ਣੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ ਅਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਇਹ ਸੁਭਾਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਂ ਦੇਸ਼ਮਨਿਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ । ਤਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸੁਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਹ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਰਖਿਲਂ ਹਯਮੇਧਂ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਵਿਭਜ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਚ ਨਦੀषੁ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਚੈਵਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਵਿਭੁਃ । ਤਾਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ ਭੂਤੇषੁ ਵਿਪਾਪਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਪਹਾੜਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਪਾਪ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਜ੍ਵਰਃ ਸਮਭੂਦ੍ਭੂਯਃ ਕਾਲਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਸ੍ਥਿਤੋ ਜਲੇ । ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਪਦ੍ਮਨਾਲੇ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ
ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਹਲੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡਲ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਿਆ ਰਿਹਾ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਗਤਾਃ ਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਪੌਲੋਮੀ ਤੁ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੁਃਖਿਤਾ ਵਿਰਹਾਕੁਲਾ
ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਅਚੰਭੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ ਪੌਲੋਮੀ, ਜੋ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਕृਤਯਜ੍ਞੋऽਪਿ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਕਿਮਦृਸ਼੍ਯਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ । ਕਥਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤਮੁਪਾਯਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਪੁਰੰਦਰ, ਯੱਗ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ? ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।"
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤ੍ਵਮਾਰਾਧਯ ਪੌਲੋਮਿ ਦੇਵੀਂ ਭਗਵਤੀਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਨਾਥਂ ਦੇਵੀ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਮ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪੌਲੋਮੀ, ਤੂੰ ਮਾਂ ਭਗਵਤੀ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ। ਮਾਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਜ਼ਰੂਰ ਵਿਖਾਵੇਗੀ।"
ਆਰਾਧਿਤਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਨਹੁषਂ ਵਾਰਯਿष੍ਯਤਿ । ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪਂ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਪਾਤਯਿष੍ਯਤਿ ਚਾਮ੍ਬਿਕਾ
"ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇਂਗੀ, ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੇਗੀ। ਅੰਬਿਕਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗੀ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਦਾ ਤੇਨ ਪੁਲੋਮਤਨਯਾ ਨृਪ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗੁਰੋਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਸਾਧਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪੂਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੂਜਨ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਲੈ ਲਏ।
ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੁਰੋਰ੍ਦੇਵੀ ਦੇਵੀਂ ਸ਼੍ਰੀਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਸਮ੍ਯਗਾਰਾਧਯਾਮਾਸ ਬਲਿਪੁष੍ਪਾਰ੍ਚਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈ
ਗੁਰੂ ਕੋਲੋਂ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਨ੍ਯਭੋਗਸਮ੍ਭਾਰਾ ਤਾਪਸੀਵੇषਧਾਰਿਣੀ । ਚਕਾਰ ਪੂਜਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਮਾਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਤਪਸਵੀ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਾਵਾ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਤੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਦੌ । ਸੌਮ੍ਯਰੂਪਧਰਾ ਦੇਵੀ ਵਰਦਾ ਹਂਸਵਾਹਿਨੀ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤੇ। ਮਾਂ ਹੰਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਮਿੱਠੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੋਟਿਸੁਸ਼ੀਤਲਾ । ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਕੋਟਿਸਮਾਨਾਭਾ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਮਾਂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਰਗੀ ਠੰਢੀ ਸੀ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਬਿਜਲੀਆਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ ਤੇ ਚਾਰੋ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ।
ਪਾਸ਼ਾਂਕੁਸ਼ਾਭਯਵਰਾਨ੍ਦਧਤੀ ਨਿਜਬਾਹੁਭਿਃ । ਆਪਾਦਲਮ੍ਬਿਨੀਂ ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਲਾਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀ
ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਦਾ, ਅੰਕੁਸ਼, ਅਭੈ ਮудਰਾ ਤੇ ਵਰ ਦੀ ਮудਰਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲੰਬੀ ਸੁੱਚੀ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਤਸ੍ਮੇਰਵਦਨਾ ਲੋਚਨਤ੍ਰਯਭੂषਿਤਾ । ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਕੀਟਜਨਨੀ ਕਰੁਣਾਮृਤਸਾਗਰਾ
ਮਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੀੜੇ ਤੱਕ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ ਤੇ ਦਇਆ-ਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ।
ਅਨਨ੍ਤਕੋਟਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਨਾਯਿਕਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਸੌਮ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਸੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਨਦ੍ਵਯਵਿਰਾਜਿਤਾ
ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰਾਜ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਸੌਣੇ ਸਤਨ ਹਨ ਤੇ ਅਣੰਤ ਮਿੱਠੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾ ਕੂਟਸ੍ਥਾਕ੍ਸ਼ਰਰੂਪਿਣੀ । ਤਾਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਰਪਤ੍ਨੀਂ ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਉੱਦਮ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮੁਦਮਾਦਦਤੀ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਵਲ੍ਲਭੇ
ਮਾਂ ਨੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਗੂੰਜਦੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ, ਖੁਸ਼ੀ ਭਰ ਕੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।"
ਦਦਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਮਿ ਪੂਜਿਤਾ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਵਰਦਾਹਂ ਸਮਾਯਾਤਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸਹਜਂ ਨ ਮੇ
"ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੂਜਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਆਈ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।"