ਸ਼ਕ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਸਦਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਜੀਵਮਾਨੇ ਪਤੌ ਪੁਨਃ । ਕਥਮਨ੍ਯੇ ਪਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਭਗਾਤਿਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਰਹੀ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੈ?
ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਮਧੁਨਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵੈ ਵਿਭੋ । ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋऽਧਰ੍ਮਮਾਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਦਾ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪ੍ਰਜਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈਂ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਆਪ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਪ੍ਰਭੁਣਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਿष੍ਟਾਚਾਰਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਸ਼ਚੀਸਮਾਃ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਧੀਆ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਰਤਿਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਰਸਹਾਨਿਰ੍ਬਲਾਤ੍ਕਾਰੇ ਕृਤੇ ਸਤਿ ਤੁ ਜਾਯਤੇ
ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਜਦ ਆਨੰਦ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਭਯੋਃ ਸਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰੇਮ ਯਦਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ । ਤਦਾ ਵੈ ਸੁਖਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰੁਭਯੋਰੁਪਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਵਮਿਮਂ ਮੁਞ੍ਚ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨੇ । ਸਦ੍ਭਾਵਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਵਲ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਮਨ ਛੱਡ ਦੇ। ਚੰਗਾ ਮਨ ਰੱਖ, ਹੇ ਦੇਵਿੰਦਰ; ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ऋਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤੁ ਪਾਪੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨਾਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਨ੍ਮਤਿਂ ਕੁਰੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਪਾਪ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਮਨ ਰੱਖ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਨਹੁष ਉਵਾਚ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਯਦਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਦਾਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦੇਵਤਾਃ । ਵਾਚਸ੍ਪਤੇਸ੍ਤੁ ਸੋਮੇਨ ਕ੍ਵ ਯੂਯਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਾਂ ਵਾਚਸਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੋਮ ਨੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?
ਪਰੋਪਦੇਸ਼ੇ ਕੁਸ਼ਲਾ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਕਿਲ । ਕਰ੍ਤਾ ਚੈਵੋਪਦੇष੍ਟਾ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ਪੁਰੁषੋ ਭਵੇਤ੍
ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਲੋਕ ਬੜੇ ਚਤੁਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਜੋ ਆਪ ਕੰਮ ਕਰੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਖਾਵੇ, ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮਾਗਚ੍ਛਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਹਿਤਂ ਸ੍ਯਾਦਦ੍ਭੁਤਂ ਹਿ ਵਃ । ਏਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਮਂ ਦੇਵਾਃ ਸੁਖਮੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿਰਫ਼ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਨ ਹਿ ਤੁष੍ਯੇऽਹਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ । ਵਿਨਯਾਦ੍ਵਾ ਬਲਾਦ੍ਵਾਪਿ ਤਾਮਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਪਯਨ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਚਾਹੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ । ਤਮੂਚੁਸ਼੍ਚਾਤਿਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਨਹੁषਂ ਮਦਨਾਤੁਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਰੇ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਬੇਕਾਬੂ ਸੀ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਮਾਨਯਿष੍ਯਾਮਃ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤਦਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਵਾਂਗੇ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤੇ ਗਤ੍ਵਾਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸੁਰਾਃ । ਜਾਨੀਮਃ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਂ ਤਵ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰਾਣੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਬੈਠੀ ਹੈ।'
ਸਾ ਦੇਯਾ ਨਹੁषਾਯਾਦ੍ਯ ਵਾਸਵੋऽਸੌ ਕृਤੋ ਯਤਃ । ਵृਣੋਤ੍ਵਿਯਂ ਵਰਾਰੋਹਾ ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਇਸਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਵੇ।'
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸੁਰਾਨਾਹ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਾਰੁਣਂ ਵਚਃ । ਨਾਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤੁ ਪੌਲੋਮੀਂ ਸਤੀਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਇਹ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪੌਲੋਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਤੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।'
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਉਪਾਯੋऽਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯੇਨ ਸੋऽਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕੋਪਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਅੱਜ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਗੁਰੁਰੁਵਾਚ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਚੀ ਭੂਪਂ ਪ੍ਰਲੋਭ੍ਯ ਵਚਸਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਕਰੋਤੁ ਸਮਯਂ ਬਾਲਾ ਪਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮृਤਂ ਭਜੇ
ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸ਼ਚੀ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੁਸਲਾਵੇ। ਉਹ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੇ ਕਿ ਫਿਰ ਹੀ ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲਵੇਗੀ।'
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਜੀਵਤਿ ਮੇ ਕਾਨ੍ਤੇ ਕਥਮਨ੍ਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਅਨ੍ਵੇषਣਾਰ੍ਥਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
'ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਇੰਦਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨ ਲਵਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।'
ਇਤਿ ਸਾ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਭੂਪਤਿਮ੍ । ਭਰ੍ਤੁਰਾਨਯਨੇ ਯਤ੍ਨਂ ਕਰੋਤੁ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ।'
ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਨਹੁषਂ ਸਹਿਤਾ ਜਗ੍ਮੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਨਹੁਸ਼ ਕੋਲ ਗਏ।
ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਮਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਹ ਤਦਾ ਕृਤ੍ਰਿਮਵਾਸਵਃ । ਜਹਰ੍ष ਚ ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੁਦਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਝੂਠਾ ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਅਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਵਾਸਵਃ ਕਾਨ੍ਤੇ ਭਜ ਮਾਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨੇ । ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪੂਜ੍ਯੋऽਹਂ ਵਿਹਿਤਃ ਸੁਰੈਃ
'ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਪੂਜਣ ਜੋਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵੇਪਮਾਨਾ ਤ੍ਰਪਾਯੁਤਾ । ਵਰਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕੰਬਦੀ ਤੇ ਲਜਜਤ ਭਰੀ ਹੋਈ ਰਾਣੀ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਯਾਵਤ੍ਕੁਰ੍ਵੇ ਵਿਨਿਰ੍ਣਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ੍ਤੀਤਿ ਨ ਵਾਸ੍ਤੀਤਿ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਮੇ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
'ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰੁਕ ਜਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੀ। ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।'
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮਾਤ੍ਮਨਿ । ਤਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
'ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ, ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਤਦ ਤੱਕ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ—ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਆਖ ਰਹੀ ਹਾਂ।'
ਨ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਨष੍ਟਃ ਕਿਂ ਵਾ ਕ੍ਵ ਵਾ ਗਤਃ । ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਨਹੁषਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭੂਤ੍
ਇੰਦਰ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਇੰਦਰਾਣੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਹੁਸ਼ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ਸ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਸਾ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਨृਪੇਣਾਸ਼ੁ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਰਾਨ੍ਸਤੀ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਇੰਦਰਾਣੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਗਮਨੇ ਯਤ੍ਨਂ ਕੁਰੁਤਾਦ੍ਯ ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਰਸਵਚ੍ਛੁਚਿ
ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਲੱਗੋ। ਇੰਦਰਾਣੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਰੇਕਾਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਵੈष੍ਣਵਂ ਧਾਮ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧਾਮ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।