ਆਗਚ੍ਛਤੁ ਸ਼ਚੀ ਮਹ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਦ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ
ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਚੀ ਆਵੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ—
ਗਤ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪੌਲੋਮੀਂ ਪ੍ਰਣਤਾਸ੍ਤਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਪਤ੍ਨਿ ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਨਹੁषਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਹੇਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਉਥੇ ਗਏ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪੌਲੋਮੀ ਕੋਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ: ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਪਿਤੋऽਸ੍ਮਾਨੁਵਾਚੇਦਂ ਪ੍ਰੇषਯਧ੍ਵਂ ਸ਼ਚੀਮਿਹ । ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮਸ੍ਤਦਧੀਨਾਃ ਸ੍ਮੋ ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਯਂ ਕृਤਃ ਕਿਲ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਭੇਜੋ। ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਇੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਮਨਾ ਦੇਵੀ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੁਵਾਚ ਹ । ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਂ ਨਹੁषਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਵਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਓ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਨਹੁषਾਤ੍ਪਾਪਮੋਹਿਤਾਤ੍ । ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵਤ੍ਸੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਹੁਸ਼ ਤੋਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਦਾ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਪਿਆਰੀ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਮਾਰ੍ਤਂ ਚ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਨਰਾਧਮਃ । ਸ ਏਵ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਭਵ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਤੇ ਦੁਖੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹਿ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਨਹੁषਸ੍ਤ੍ਵਥ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੋਸ੍ਤੁ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਮ੍ । ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਸ੍ਮਰਬਾਣਾਰ੍ਤਸ੍ਤਮਾਙ੍ਗਿਰਸਮਾਸ਼ੁ ਵੈ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਫਿਰ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਦੇਵਾਨਾਹਾਙ੍ਗਿਰਾਸੂਨੁਰ੍ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੋऽਯਂ ਮਯਾ ਕਿਲ । ਇਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਂ ਗृਹੇ ਮੂਢੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੀਤਿ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਂ ਕੁਪਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਹੁषਂ ਘੋਰਂ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ।
ਕ੍ਰੋਧਂ ਸਂਹਰ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਯਜ ਪਾਪਮਤਿਂ ਪ੍ਰਭੋ । ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਓ, ਮਾੜੇ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਧਰਮ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਵਲ ਵਧਣ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਸਦਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਜੀਵਮਾਨੇ ਪਤੌ ਪੁਨਃ । ਕਥਮਨ੍ਯੇ ਪਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਭਗਾਤਿਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਰਹੀ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੈ?
ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਮਧੁਨਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵੈ ਵਿਭੋ । ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋऽਧਰ੍ਮਮਾਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਦਾ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪ੍ਰਜਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈਂ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਆਪ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਪ੍ਰਭੁਣਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ਿष੍ਟਾਚਾਰਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਸ਼ਚੀਸਮਾਃ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਧੀਆ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਰਤਿਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਰਸਹਾਨਿਰ੍ਬਲਾਤ੍ਕਾਰੇ ਕृਤੇ ਸਤਿ ਤੁ ਜਾਯਤੇ
ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਜਦ ਆਨੰਦ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਭਯੋਃ ਸਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰੇਮ ਯਦਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ । ਤਦਾ ਵੈ ਸੁਖਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਰੁਭਯੋਰੁਪਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਵਮਿਮਂ ਮੁਞ੍ਚ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨੇ । ਸਦ੍ਭਾਵਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਵਲ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਮਨ ਛੱਡ ਦੇ। ਚੰਗਾ ਮਨ ਰੱਖ, ਹੇ ਦੇਵਿੰਦਰ; ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ऋਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤੁ ਪਾਪੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨਾਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਨ੍ਮਤਿਂ ਕੁਰੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਪਾਪ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਮਨ ਰੱਖ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਨਹੁष ਉਵਾਚ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਯਦਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਦਾਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦੇਵਤਾਃ । ਵਾਚਸ੍ਪਤੇਸ੍ਤੁ ਸੋਮੇਨ ਕ੍ਵ ਯੂਯਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦ ਗੌਤਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਾਂ ਵਾਚਸਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੋਮ ਨੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?
ਪਰੋਪਦੇਸ਼ੇ ਕੁਸ਼ਲਾ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਕਿਲ । ਕਰ੍ਤਾ ਚੈਵੋਪਦੇष੍ਟਾ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ਪੁਰੁषੋ ਭਵੇਤ੍
ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਲੋਕ ਬੜੇ ਚਤੁਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਜੋ ਆਪ ਕੰਮ ਕਰੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਖਾਵੇ, ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਮਾਗਚ੍ਛਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਹਿਤਂ ਸ੍ਯਾਦਦ੍ਭੁਤਂ ਹਿ ਵਃ । ਏਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਮਂ ਦੇਵਾਃ ਸੁਖਮੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿਰਫ਼ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਨ ਹਿ ਤੁष੍ਯੇऽਹਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ । ਵਿਨਯਾਦ੍ਵਾ ਬਲਾਦ੍ਵਾਪਿ ਤਾਮਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਪਯਨ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਚਾਹੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ । ਤਮੂਚੁਸ਼੍ਚਾਤਿਸਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਨਹੁषਂ ਮਦਨਾਤੁਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਰੇ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਬੇਕਾਬੂ ਸੀ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਮਾਨਯਿष੍ਯਾਮਃ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਤਦਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਅਸੀਂ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਵਾਂਗੇ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤੇ ਗਤ੍ਵਾਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸੁਰਾਃ । ਜਾਨੀਮਃ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਂ ਤਵ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰਾਣੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਕੇ ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਬੈਠੀ ਹੈ।'
ਸਾ ਦੇਯਾ ਨਹੁषਾਯਾਦ੍ਯ ਵਾਸਵੋऽਸੌ ਕृਤੋ ਯਤਃ । ਵृਣੋਤ੍ਵਿਯਂ ਵਰਾਰੋਹਾ ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਇਸਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਵੇ।'
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸੁਰਾਨਾਹ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਾਰੁਣਂ ਵਚਃ । ਨਾਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤੁ ਪੌਲੋਮੀਂ ਸਤੀਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਇਹ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਪੌਲੋਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਤੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।'
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਉਪਾਯੋऽਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯੇਨ ਸੋऽਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕੋਪਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਅੱਜ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਗੁਰੁਰੁਵਾਚ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਚੀ ਭੂਪਂ ਪ੍ਰਲੋਭ੍ਯ ਵਚਸਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਕਰੋਤੁ ਸਮਯਂ ਬਾਲਾ ਪਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮृਤਂ ਭਜੇ
ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸ਼ਚੀ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੁਸਲਾਵੇ। ਉਹ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੇ ਕਿ ਫਿਰ ਹੀ ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲਵੇਗੀ।'
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਜੀਵਤਿ ਮੇ ਕਾਨ੍ਤੇ ਕਥਮਨ੍ਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਅਨ੍ਵੇषਣਾਰ੍ਥਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
'ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਇੰਦਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨ ਲਵਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।'
ਇਤਿ ਸਾ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਭੂਪਤਿਮ੍ । ਭਰ੍ਤੁਰਾਨਯਨੇ ਯਤ੍ਨਂ ਕਰੋਤੁ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ।'