ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਜ੍ਰਮਸ੍ਯ ਵਰਾਯੁਧਮ੍ । ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਹਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਅਦਿੱਖ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਵਜਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ, ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਸਮਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਥੈਵਾਯੁषਃ ਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਮਰਣਂ ਵਿਬੁਧਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਸਮ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁਕਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ; ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਕੇਵਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਮृषਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਪਟਾਵृਤਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹ ਮਿਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਵਾਕ੍ਯਦਾਨਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਲ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਜਾਓ; ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ ਬਣਾਓ।
ਯਥਾ ਸ ਯਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਾਰਣਮ੍ । ਗੁਪ੍ਤੋऽਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਵਿਂ ਸਞ੍ਛਾਦਿਤਂ ਦृਢਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲ ਚਲਾਉਣੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਲੁਕ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੁਪਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਮਘਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ
ਜਦੋਂ ਵੈਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਮਘਵਾਨ (ਇੰਦਰ) ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਤ੍ਸਹਾਯੋऽਥ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਾਤਯਿष੍ਯਤਿ ਪਾਪਿਨਮ੍ । ਨ ਦੋषੋऽਤ੍ਰ ਸ਼ਠੇ ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਸ਼ਾਠ੍ਯਮੇਵ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਃ
ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਚਲਾਕ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਚਲਾਕੀ ਵਰਤਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਬਲਵਾਨ੍ਵਧ੍ਯਃ ਸ਼ੂਰਧਰ੍ਮੇਣ ਜਾਯਤੇ । ਵਾਮਨਂ ਰੂਪਮਾਧਾਯ ਮਯਾਯਂ ਵਞ੍ਚਿਤੋ ਬਲਿਃ
ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਵਾਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਲੀ ਨੂੰ ਚਲ ਨਾਲ ਵੰਝਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮੋਹਿਨੀਵੇषਂ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿਵਞ੍ਚਿਤਾਃ । ਭਵਨ੍ਤਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੀਂ ਭਗਵਤੀਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੰਝਿਆ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਭਗਵਤੀ, ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭਾਵੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਸਾ ਯੋਗਮਾਯਾ ਭਵਤਾਂ ਸਂਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਓ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਓ; ਉਹ ਜੋਗਮਾਇਆ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗੀ।
ਵਨ੍ਦਾਮਹੇ ਸਦਾ ਦੇਵੀਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪਰਾਮ੍ । ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਂ ਕਾਮਦਾਂ ਕਾਮਾਂ ਦੁਰਾਪਾਮਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਉੱਚੀ, ਸਾਤਵਿਕ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਪਿ ਤਾਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਰਿਪੁਂ ਰਣੇ । ਮੋਹਿਨੀ ਸਾ ਮਹਾਮਾਯਾ ਮੋਹਯਿष੍ਯਤਿ ਦਾਨਵਮ੍
ਇੰਦਰ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਹ ਮਹਾਂਮਾਇਆ, ਵੱਡੀ ਮੋਹਣੀ, ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾ ਦੇਵੇਗੀ।
ਮੋਹਿਤੋ ਮਾਯਯਾ ਵृਤ੍ਰਃ ਸੁਖਸਾਧ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਾਂ ਪਰਾਮ੍ਬਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਾਧ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕੇਗਾ; ਜਦੋਂ ਪਰਮ ਮਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹਰ ਕੰਮ ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੋਚੇਨ੍ਮਨੋਰਥਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਿਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਾ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਹ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਕਾਰਣ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨਨੀਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪਰਮਾਦृਤਾਃ । ਭਜਧ੍ਵਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੈਰ੍ਭਾਵੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਾਯ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਓ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਰੋ, ਉਸ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।
ਪੁਰਾ ਮਯਾਪਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਮਦਾਰੁਣਮ੍ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਹਤੌ ਮਧੁਕੈਟਭੌ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਸੀ; ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਸ੍ਤੁਤਾ ਮਯਾ ਤਦਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਾ । ਮੋਹਿਤੌ ਤੌ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯੌ ਛਲੇਨ ਚ ਮਯਾ ਹਤੌ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ; ਉਹ ਦੋ ਦੈਤ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ ਤੇ ਮੇਰੇ ਚਲ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਵਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧੌ ਮਹਾਬਾਹੂ ਦਾਨਵੌ ਮਦਗਰ੍ਵਿਤੌ । ਤਥਾ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਰ੍ਭਜਨਂ ਭਾਵਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਠੱਗੇ ਗਏ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸਾ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਏਵਂ ਤੇ ਦਤ੍ਤਮਤਯੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰੇਗੀ, ਓ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਰੋ; ਇਹ ਸਲਾਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਂ ਮਨ੍ਦਾਰਦ੍ਰੁਮਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਜਪਂ ਤਪਃ
ਉਹ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਮੰਦਰਾ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਕੇ ਧਿਆਨ, ਜਪ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਾਰਿਣੀਮ੍ । ਭਕ੍ਤਕਾਮਦੁਘਾਮਮ੍ਬਾਂ ਸਂਸਾਰਕ੍ਲੇਸ਼ਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਿਪਾਹਿ ਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਾਨ੍ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰੇਣ ਸਮਰੇ ਪਰਿਪੀਡਿਤਾਂਸ਼੍ਚ । ਦੀਨਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਪਰੇ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਦਙ੍ਘ੍ਰਿਕਮਲਂ ਸ਼ਰਣਂ ਸਦੈਵ
ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਦੇਵੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ! ਉਹ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹਨ; ਤੂੰ ਦਿਨ ਦੁਖੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਜਨਨੀ ਪਰਿਪਾਲਯਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵਾਤਿਪਤਿਤਾਨ੍ ਰਿਪੁਸਙ੍ਕਟੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ । ਮਾਤਰ੍ਨ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਯਵਿਦਿਤਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇऽਪਿ ਕਸ੍ਮਾਦੁਪੇਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸੁਰਾਨਸੁਰਪ੍ਰਤਪ੍ਤਾਨ੍
ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਖਤਰੇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭੂਵਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੇਤਦਖਿਲਂ ਵਿਹਿਤਂ ਤ੍ਵਯੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਿਃ ਪਸ਼ੁਪਤਿਸ੍ਤਵ ਵਾਸਨੋਤ੍ਥਾਃ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਾਰ੍ਯਮਖਿਲਂ ਸ੍ਵਵਸ਼ਾ ਨ ਤੇ ਤੇ ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਚਾਲਨਵਸ਼ਾਦ੍ਵਿਹਰਨ੍ਤਿ ਕਾਮਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਭੂਵਨ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਸਗੋਂ ਤੇਰੀ ਭੌਂਹ ਦੀ ਹਲਚਲ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਹੀ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾ ਸੁਤਾਨ੍ਪਰਿਭਵਾਤ੍ਪਰਿਪਾਤਿ ਦੀਨਾਨ੍ ਰੀਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਰਚਿਤਾ ਪ੍ਰਕਟਾਪਰਾਧਾਨ੍ । ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪਾਲਯਸਿ ਦੇਵਿ ਵਿਨਾਪਰਾਧਾ- ਨਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਦਙ੍ਘ੍ਰਿਸ਼ਰਣਾਨ੍ਕਰੁਣਾਰਸਾਬ੍ਧੇ
ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਯਮ ਤੂੰ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਸਪਸ਼ਟ ਭੁੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਬਚਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਤੇ ਨਿਰਭੁੱਲ ਹਾਂ, ਦਇਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਓ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ?
ਨੂਨਂ ਮਦਙ੍ਘ੍ਰਿਭਜਨਾਪ੍ਤਪਦਾਃ ਕਿਲੈਤੇ ਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਹਾਯ ਵਿਭਵੇ ਸੁਖਭੋਗਲੁਬ੍ਧਾਃ । ਨੇਮੇ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਵਿषਯਾ ਇਤਿ ਚੇਨ੍ਨ ਚੈषਾ ਰੀਤਿਃ ਸੁਤੇ ਜਨਨਕਰ੍ਤਰਿ ਚਾਪਿ ਦृष੍ਟਾ
ਨਿਸਚਿਤ, ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਏ ਹਨ, ਹੁਣ ਭਗਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿਚ ਲੁਭ ਗਏ ਹਨ; ਜੇ ਤੂੰ ਆਖੇ ਕਿ ਉਹ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਮਾਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਦੋषੋ ਨ ਨੋऽਤ੍ਰ ਜਨਨਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਚਿਤ੍ਤੇ ਯਤ੍ਤੇ ਵਿਹਾਯ ਭਜਨਂ ਵਿਭਵੇ ਨਿਮਗ੍ਨਾਃ । ਮੋਹਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਰਚਿਤਃ ਪ੍ਰਭਵਤ੍ਯਸੌ ਨ- ਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਭਾਵਕਰੁਣੇ ਦਯਸੇ ਕਥਂ ਨ
ਮਾਂ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੋਹ ਤੂੰ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਛੱਡ ਕੇ ਸੰਸਾਰੀ ਸੁਖ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਏ; ਜਦ ਇਹ ਮੋਹ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੈ, ਤਾਂ, ਓ ਸਵਭਾਵਕ ਦਇਆਵਾਨ, ਤੂੰ ਦਇਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ?
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਜਨਨਿ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਰ੍ਬਲਿष੍ਠੋ ਵ੍ਯਾਪਾਦਿਤੋ ਮਹਿषਰੂਪਧਰਃ ਕਿਲਾਜੌ । ਅਸ੍ਮਤ੍ਕृਤੇ ਸਕਲਲੋਕਭਯਾਵਹੋऽਸੌ ਵृਤ੍ਰਂ ਕਥਂ ਨ ਭਯਦਂ ਵਿਧੁਨੋषਿ ਮਾਤਃ
ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਸੀ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਵਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਡਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ?
ਸ਼ੁਮ੍ਭਸ੍ਤਥਾਤਿਬਲਵਾਨਨੁਜੋ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭ- ਸ੍ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਤਦਨੁਗਾ ਨਿਹਤਾ ਹਤੌ ਚ । ਵृਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਜਹਿ ਖਲਂ ਪ੍ਰਬਲਂ ਦਯਾਰ੍ਦ੍ਰੇ ਮਤ੍ਤਂ ਵਿਮੋਹਯ ਤਥਾ ਨ ਭਵੇਦ੍ਯਥਾਸੌ
ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਭਰਾ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਇਆਲੂ ਮਾਂ, ਇਸ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰੋ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖਤਰਨਾਕ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਪਾਲਯਾਦ੍ਯ ਵਿਬੁਧਾਨਸੁਰੇਣ ਮਾਤਃ ਸਨ੍ਤਾਪਿਤਾਨਤਿਤਰਾਂ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਾਂਸ਼੍ਚ । ਨਾਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਕੋऽਪਿ ਭੁਵਨੇषੁ ਸੁਰਾਰ੍ਤਿਹਨ੍ਤਾ ਯਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਜਾਲਮਖਿਲਂ ਨਿਦਹੇਤ੍ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਮਾਂ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਅਸੁਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਤੇ ਡਰ ਵਿਚ ਹਨ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਮਿਟਾ ਸਕੇ।
ਵृਤ੍ਰੇ ਦਯਾ ਤਵ ਯਦਿ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਤਥਾਪਿ ਜਹ੍ਯੇਨਮਾਸ਼ੁ ਜਨਦੁਃਖਕਰਂ ਖਲਂ ਚ । ਪਾਪਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਨਿ ਸ਼ਰੈਃ ਪੁਨਾਨਾ ਨੋਚੇਤ੍ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ ਤਮੋ ਨਨੁ ਦੁष੍ਟਬੁਦ੍ਧਿਃ
ਜੇਕਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ, ਜਲਦੀ ਇਸ ਮਾੜੇ ਨੂੰ ਮਾਰੋ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਵਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਓ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਜ਼ਰੂਰ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗਾ।