ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਵਿਨਯੋਪੇਤਾਸ੍ਤਮੂਚੁਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਰਾਜਂਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਾਚ੍ਚ ਨਿਹਤਾ ਰਣੇ
ਉਹ ਸਭ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਵੈਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।"
ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਂਟਕਂ ਭੂਪ ਕੁਰੁष੍ਵ ਪੁਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਰਾਜਾ ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
"ਹੁਣ ਰਾਜਾ, ਰਾਜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਤਤ੍ਰ ਮਂਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਨਿਜਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਾਰਾਨ੍ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਨ੍
ਉਹ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ। ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਣ ਲੱਗਾ।
ਬੁਭੁਜੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਤਤਃ ਸਾਗਰਮੇਖਲਾਮ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਪਿ ਜ੍ਞਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਸਂਗਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭੋਗਣ ਲੱਗਾ। ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਲਾਤਿਵਾਹਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮੁਕ੍ਤਬਂਧਸ਼੍ਚਕਾਰ ਹ। ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਿਚਰਨ੍ਗਾਯਨ੍ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਗੁਣਾਨਥ
ਉਹ ਕਾਲ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਗਵਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਆਰਾਧਨਫਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਯਥਾਵਦ੍ਭੂਪਵੈਸ਼੍ਯਯੋਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਗਵਤੀ ਦੇ ਅਸਧਾਰਣ ਚਰਿਤਰ ਸੁਣਾਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਇਆ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਹਨਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਭਃ । ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦਾ
ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਵਧ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਕਟਿ ਵੀ। ਐਸਾ ਹੀ ਭਗਵਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਸੁਖਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਸਧਾਰਣ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਦਂ ਸੁਖਦਂ ਤਥਾ । ਪਾਵਨਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਨੂਨਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਨਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਗਿਆਨ, ਮੁਕਤੀ, ਇਜ਼ਤ, ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਖਿਲਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਾਵृਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਕਾਰਣਂ ਪਰਮਂ ਮਤਮ੍
ਇਹ ਕਥਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲਕੜੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਰਵੋਚਤ ਕਾਰਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਜਨਮੇਜਯੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾऽਸੌ ਪृष੍ਟਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ । ਉਵਾਚ ਸਂਹਿਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਆਸ ਨੇ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਸੰਹਿਤਾ ਸੁਣਾਈ।
ਚਰਿਤਂ ਚਂਡਿਕਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਮ੍ਭਦੈਤ੍ਯਵਧਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਕਥਯਾਮਾਸ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਃ ਕਾਰੁਣਿਕੋ ਮੁਨਿਃ
ਦਇਆਲੂ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਚਰਿਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੰਭ ਦੈਤ ਦਾ ਵਧ ਹੈ, ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸਸ੍ਤਪੋਭਙ੍ਗਾਯ ਦੇਵਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵਾਰਾ ਨਾਨੋਪਾਯਚਿਨ੍ਤਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ऋषਯ ਊਚੁਃ ਸੂਤ ਸੂਤ ਮਹਾਭਾਗ ਮਿष੍ਟਂ ਤੇ ਵਚਨਾਮृਤਮ੍ । ਨ ਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵਯਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਿੱਠਾ ਬਚਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਦੀ ਸੁਣਾਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਪੀ ਕੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਕਥਾਂ ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਵੇਦੇऽਪਿ ਕਥਿਤਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਕ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਈ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵੀਰ੍ਯਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟੁਰਾਤ੍ਮਜਃ । ਸ ਕਥਂ ਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਵਾਸਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਸਵ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ?
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵੈ ਸੁਰਪਕ੍ਸ਼ੀਯਸ੍ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ । ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਘਾਤਿਤਃ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਮਹਾਬਲੀ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਉਂ ਮਾਰਿਆ?
ਦੇਵਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣੋਤ੍ਪਨਾ ਮਾਨੁषਾ ਰਾਜਸਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਤਿਰ੍ਯਞ੍ਚਸ੍ਤਾਮਸਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੁਰਾਣਾਗਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਦੇਵਤਾ ਸਤਵ ਗੁਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਰਜਸ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਤਮਸ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ — ਇਹ ਗੱਲ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਆਗਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਵਿਰੋਧੋऽਤ੍ਰ ਮਹਾਨ੍ ਭਾਤਿ ਨੂਨਂ ਸ਼ਤਮਖੇਨ ਹ । ਛਲੇਨ ਬਲਵਾਨ੍ ਵृਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਵਿਰੋਧ ਦਿਸਦਾ ਹੈ: ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰੇਰਯਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸ ਤੁ ਸਤ੍ਤ੍ਵਧਰਃ ਪਰਃ । ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਪਵਿਮਧ੍ਯੇ ਸ ਛਦ੍ਮਨਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਥੇ, ਵਿਣੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਚਲਾਇਆ; ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਬਦਲ ਕੇ ਵੜ ਗਿਆ।
ਸਨ੍ਧਿਂ ਵਿਧਾਯ ਸ ਹ੍ਯੇਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋऽਸੌ ਮਹਾਬਲਃ । ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਸਤ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਜਲਫੇਨੇਨ ਸ਼ਾਤਿਤਃ
ਸੰਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਨਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਝਾਗ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਹਰਿਣਾ ਕਿਮੇਤਤ੍ਸੂਤ ਸਾਹਸਮ੍ । ਮਹਾਨ੍ਤੋऽਪਿ ਚ ਮੋਹੇਨ ਵਞ੍ਚਿਤਾਃ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਇਹ ਕੌਣ ਜਿਹੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੀ ਕਰਤੂਤ ਕੀਤੀ, ਸੂਤਾ? ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਮੋਹ ਤੇ ਮੰਦ ਬੁੱਧੀ ਕਰਕੇ, ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਾਯਵਰ੍ਤਿਨੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਦਾਚਾਰੇਣ ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਿष੍ਟਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਦੇਵਤਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਅਨਿਆਇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਧਰ੍ਮੇਣ ਸ਼ਿष੍ਟਤ੍ਵਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਪੁਨਃ । ਹਤ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਛਦ੍ਮਨਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖਰੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨੇਕਪਣ ਹੈ? ਇੰਦਰ ਨੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਾਪਫਲਂ ਨੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ । ਕਿਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧਃ ਕृਤਃ
ਕੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਿਆ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਤੇ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਦਾ ਕਤਲ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮੋਹਯਤੀਹ ਨਃ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੁਨਯੋ ਵृਤ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਕਰਕੇ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਇੱਥੇ ਉਲਝਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੁਨੀਆਂ ਸੁਣੋ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਕਥਾ।
ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦੁਃਖਂ ਹਤ੍ਯਾਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ । ਏਵਮੇਵ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਮਿਲਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾਪਿ ਸ ਯਦਾਹ ਚ ਤਦ੍ਬ੍ਰੁਵੇ । ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਤੋ ਮਘਵਤਾ ਮੁਨੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਆਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਹਾਯਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਛਦ੍ਮਨਾ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੇਨ ਹ । ਕਥਂ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋऽਸੌ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਗਵਾਨ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ, ਮੁਨੀ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਵਿਣੁ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਸਤਵਿਕ ਧੋਖੇ ਨਾਲ? ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਮਾਰਿਆ?
ਕਥਮੇਕਵਧੋ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਕृਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵ । ਤਦੇਤਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਵਧ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਮਹਤਾਂ ਚਰਿਤਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ ਕੋ ਵਿਰਜ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵਃ । ਕਥਯਾਮ੍ਬਾਵੈਭਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸੁਣ ਕੇ ਕੌਣ ਮਨੁੱਖ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।