ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਰਾਜਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਦੇਹਿ ਮੇऽਦ੍ਯ ਨਿਜਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਹਤਸ਼ਤ੍ਰੁਬਲਂ ਬਲਾਤ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਦੇ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।"
ਤਮੁਵਾਚ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਗਚ੍ਛ ਰਾਜਨ੍ਨਿਜਂ ਗृਹਮ੍ । ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਸਤ੍ਤ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹਾਰ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।"
ਮਂਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤੁ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਤੇ ਪਤਿष੍ਯਂਤਿ ਪਾਦਯੋਃ । ਕੁਰੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਨਗਰੇ ਸ੍ਵਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀ ਆ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਨਗੇ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸੁਖ ਨਾਲ ਕਰ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਨृਪ । ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਜਨ੍ਮ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਵਿਤਾ ਮਨੁਃ
ਰਾਜਾ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ 'ਤੇ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਮਨੂ ਬਣੇਗਾ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ। ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤਾਮਪ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟ: ਸ਼ੁਚਿਃ । ਨ ਮੇ ਗृਹੇਣ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਨੇਨ ਵਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਪਾਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਘਰ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।"
ਸਰ੍ਵਂ ਬਂਧਕਰਂ ਮਾਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਨ੍ਨਸ਼੍ਵਰਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ । ਜ੍ਞਾਨਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਵਿਸ਼ਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਬਂਧਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਮਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਾਂਧਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਸਾਫ਼, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬਾਂਧਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਦੇ।
ਅਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਸਂਸਾਰੇ ਮੂਢਾ ਮਜ੍ਜਂਤਿ ਪਾਮਰਾਃ । ਪਂਡਿਤਾ: ਸਂਤਰਂਤੀਹ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਂਸृਤਿਮ੍
ਇਸ ਨਿਕੰਮਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ। ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਹਾਮਾਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪੁਰਃਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਵੈਸ਼੍ਵਵਰ੍ਯ ਤਵ ਜ੍ਞਾਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਮਾਇਆ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਵਪਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਵਪਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।"
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰਧੀਯਤ । ਅਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤਾਯਾਂ ਤੁ ਰਾਜਾ ਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੀ ਓਥੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਦਿੱਖ ਤੋਂ ਅਲੋਪ ਹੋਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਹਯਮਾਰੁਹ੍ਯ ਗਮਨਾਯ ਮਨੋ ਦਧੇ । ਤਦੈਵ ਤਸ੍ਯ ਸਚਿਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਓਥੇ ਆ ਗਏ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਵਿਨਯੋਪੇਤਾਸ੍ਤਮੂਚੁਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਰਾਜਂਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਾਚ੍ਚ ਨਿਹਤਾ ਰਣੇ
ਉਹ ਸਭ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਵੈਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।"
ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਂਟਕਂ ਭੂਪ ਕੁਰੁष੍ਵ ਪੁਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਰਾਜਾ ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
"ਹੁਣ ਰਾਜਾ, ਰਾਜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਤਤ੍ਰ ਮਂਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਨਿਜਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਾਰਾਨ੍ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਨ੍
ਉਹ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ। ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਣ ਲੱਗਾ।
ਬੁਭੁਜੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਤਤਃ ਸਾਗਰਮੇਖਲਾਮ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਪਿ ਜ੍ਞਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਸਂਗਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭੋਗਣ ਲੱਗਾ। ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਲਾਤਿਵਾਹਨਂ ਤਤ੍ਰ ਮੁਕ੍ਤਬਂਧਸ਼੍ਚਕਾਰ ਹ। ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਿਚਰਨ੍ਗਾਯਨ੍ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਗੁਣਾਨਥ
ਉਹ ਕਾਲ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਗਵਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਆਰਾਧਨਫਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਯਥਾਵਦ੍ਭੂਪਵੈਸ਼੍ਯਯੋਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਗਵਤੀ ਦੇ ਅਸਧਾਰਣ ਚਰਿਤਰ ਸੁਣਾਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਇਆ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਹਨਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਭਃ । ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦਾ
ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਵਧ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਕਟਿ ਵੀ। ਐਸਾ ਹੀ ਭਗਵਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਸੁਖਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਸਧਾਰਣ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਦਂ ਸੁਖਦਂ ਤਥਾ । ਪਾਵਨਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਨੂਨਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਨਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਗਿਆਨ, ਮੁਕਤੀ, ਇਜ਼ਤ, ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਖਿਲਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਸਮਾਵृਤਮ੍ । ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਕਾਰਣਂ ਪਰਮਂ ਮਤਮ੍
ਇਹ ਕਥਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲਕੜੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਰਵੋਚਤ ਕਾਰਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਜਨਮੇਜਯੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾऽਸੌ ਪृष੍ਟਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ । ਉਵਾਚ ਸਂਹਿਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਆਸ ਨੇ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਸੰਹਿਤਾ ਸੁਣਾਈ।
ਚਰਿਤਂ ਚਂਡਿਕਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੁਮ੍ਭਦੈਤ੍ਯਵਧਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਕਥਯਾਮਾਸ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਃ ਕਾਰੁਣਿਕੋ ਮੁਨਿਃ
ਦਇਆਲੂ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਚਰਿਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੰਭ ਦੈਤ ਦਾ ਵਧ ਹੈ, ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸਸ੍ਤਪੋਭਙ੍ਗਾਯ ਦੇਵਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵਾਰਾ ਨਾਨੋਪਾਯਚਿਨ੍ਤਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ऋषਯ ਊਚੁਃ ਸੂਤ ਸੂਤ ਮਹਾਭਾਗ ਮਿष੍ਟਂ ਤੇ ਵਚਨਾਮृਤਮ੍ । ਨ ਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵਯਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਿੱਠਾ ਬਚਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਦੀ ਸੁਣਾਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਪੀ ਕੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਕਥਾਂ ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਵੇਦੇऽਪਿ ਕਥਿਤਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਕ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਈ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵੀਰ੍ਯਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟੁਰਾਤ੍ਮਜਃ । ਸ ਕਥਂ ਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਵਾਸਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਸਵ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ?
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵੈ ਸੁਰਪਕ੍ਸ਼ੀਯਸ੍ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ । ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਘਾਤਿਤਃ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਮਹਾਬਲੀ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਕਿਉਂ ਮਾਰਿਆ?
ਦੇਵਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣੋਤ੍ਪਨਾ ਮਾਨੁषਾ ਰਾਜਸਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਤਿਰ੍ਯਞ੍ਚਸ੍ਤਾਮਸਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੁਰਾਣਾਗਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਦੇਵਤਾ ਸਤਵ ਗੁਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਰਜਸ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਤਮਸ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ — ਇਹ ਗੱਲ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਆਗਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਵਿਰੋਧੋऽਤ੍ਰ ਮਹਾਨ੍ ਭਾਤਿ ਨੂਨਂ ਸ਼ਤਮਖੇਨ ਹ । ਛਲੇਨ ਬਲਵਾਨ੍ ਵृਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਵਿਰੋਧ ਦਿਸਦਾ ਹੈ: ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰੇਰਯਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸ ਤੁ ਸਤ੍ਤ੍ਵਧਰਃ ਪਰਃ । ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਪਵਿਮਧ੍ਯੇ ਸ ਛਦ੍ਮਨਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਥੇ, ਵਿਣੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਚਲਾਇਆ; ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਬਦਲ ਕੇ ਵੜ ਗਿਆ।
ਸਨ੍ਧਿਂ ਵਿਧਾਯ ਸ ਹ੍ਯੇਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋऽਸੌ ਮਹਾਬਲਃ । ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਸਤ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਜਲਫੇਨੇਨ ਸ਼ਾਤਿਤਃ
ਸੰਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਨਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਝਾਗ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।