ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਭਗਵਨ੍ਕਾ ਹਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਕਿਂਪ੍ਰਭਾਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਕਥਮਾਰਾਧਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਵਰ੍षੇ ਕृਪਯਾ ਵਦ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਮਾਤਾ ਕੌਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।"
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ। ਵਸੁਦੇਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਮਮ । ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਤੁਲਂ ਕੋ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ। ਮਾਤਾ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕੌਣ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?"
ਯਾ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਨਿਤ੍ਯਾ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀ । ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਾ ਦੇਵੀ ਯਯਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ-ਚੇਤਨ-ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਆਪਕ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਦਾਰਾਧਨਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸृਜਤੀਦਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਮਧੁਕੈਟਭਜਾਦ੍ਭਯਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਇਹ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਤ੍ਕृਪਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਭਗਵਾਨਿਦਮ੍ । ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਹਰਤੇ ਯਸ੍ਯਾਃ ਕृਪਾਪਾਂਗਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਜੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਤਾਰਬਂਧਹੇਤੁਰ੍ਯਾ ਸੈਵ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਸਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪਰਮਾ ਦੇਵੀ ਸੈਵ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹੀ ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਨਵਰਾਤ੍ਰਵਿਧਾਨੇਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਜਗਦਂਬਿਕਾਮ੍ । ਨਵਾਹੋਭਿਃ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਾਗਵਤਂ ਸ਼ृਣੁ
ਨਵਰਾਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨੌਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮਾਤਾ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣੋ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਭੁਕ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਨ ਦੂਰਸ੍ਥਾ ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ੍ਰਵਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਰਦੇਨਾਸੌ ਵਸੁਦੇਵਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਮ੍ । ਉਵਾਚ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨਾਰਦਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਮृਤਂ ਵृਤ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤਚ੍ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਂਭਵਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਯਾਦ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।"
ਪੁਰਾ ਨਭੋਗਿਰਾ ਕਂਸੋ ਦੇਵਕ੍ਯष੍ਟਮਗਰ੍ਭਤਃ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਤ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਂ ਪਾਪੋ ਮਾਂ ਸਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨ੍ਯਰੁਣਦ੍ਭਿਯਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਕਮਸ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕਾਰਾਗਾਰੇऽਹਮਵਸਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ਜਾਤਂ ਜਾਤਂ ਸਮਵਧੀਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਂਸੋऽਪਿ ਪਾਪਕृਤ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵਕੀ ਨਾਲ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਸ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
षਟ੍ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤਦਾ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਤਪ੍ਯਦ੍ਦੇਵਕੀ ਦੇਵੀ ਨਕ੍ਤਂਦਿਵਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਜੀ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਰਾਤ ਦਿਨ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸੜਦੀ ਰਹੀ।
ਤਦਾऽਹਂ ਗਰ੍ਗਮਾਹੂਯ ਮੁਨਿਂ ਨਤ੍ਵਾऽਭਿਪੂਜ੍ਯ ਚ । ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਕੀਦੁਃਖਮਵੋਚਂ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਗਰਗ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਦੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਕਰੁਣਾਸਿਨ੍ਧੋ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਗੁਰੁਰ੍ਭਵਾਨ੍ । ਆਯੁष੍ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸਾਧਨਂ ਵਦ ਮੇ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮੁਵਾਚ ਦਯਾਨਿਧਿਃ । ਵਸੁਦੇਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਸਾਧਨਂ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਗਰਗ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਵਸੁਦੇਵ! ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਸੁਣ।'
ਯਾ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਭਕ੍ਤਦੁਰ੍ਗਤਿਹਾਰਿਣੀ । ਤਾਮਾਰਾਧਯ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹ੍ਯਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਉਹ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਯਦਾਰਾਧਨਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ । ਨ ਕਿਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਲੋਕੇ ਦੁਰ੍ਗਾਰ੍ਚਨਵਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਔਖਾ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਵੋਚਂ ਵਿਹਿਤਾਂਜਲਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ।
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮਯਿ ਤੇ ਕਰੁਣਾਨਿਧੇ । ਤਦਾ ਪੁਰਾ ਮਦਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਰਾਧਯ ਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇਕਰ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।'
ਨਿਰੁਦ੍ਧਃ ਕਂਸਗੇਹੇऽਹਂ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ । ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਦੁਃਖਾਬ੍ਧੇਰ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਮਹਾਮਤੇ
ਕਮਸ ਦੇ ਘਰ ਕੈਦ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ! ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਵਸੁਦੇਵ ਤਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਂ ਤਵ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਵਸੁਦੇਵ! ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਅਥ ਗਰ੍ਗਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋऽਗਮਤ੍ । ਆਰਿਰਾਧਯਿषੁਰ੍ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਵਿਂਧ੍ਯਾਦ੍ਰਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਗਰਗ ਮੁਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦੁਰਗਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਭਕ੍ਤਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍ । ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਮੁਨਿਰ੍ਜਪਪਾਠਪਰਾਯਣਃ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਜਪ ਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨੋਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯਤਃ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਨਿਯਮੇ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾऽਹਂ ਮੁਨੇ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਣੀ ਹੋਈ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ! ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਭੂਭਾਰਹਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਮਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨਾਵਤਰਿष੍ਯਤਿ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਕਂਸਭੀਤ੍ਯਾ ਤਮਾਦਾਯ ਬਾਲਮਾਨਕਦੁਂਦੁਭਿਃ । ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਤਿ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਗੋਕੁਲੇ ਨਨ੍ਦਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਕਮਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਯਸ਼ੋਦਾਤਨਯਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਕਂਸਭੂਭੁਜੇ । ਦਾਸ੍ਯਤ੍ਯਥ ਚ ਤਾਂ ਹਂਤੁਂ ਕਂਸ ਆਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕਮਸ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਬਚ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸਾ ਤਦ੍ਧਸ੍ਤਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਸਦ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਵਪੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾ । ਮਦਂਸ਼ਭੂਤਾ ਵਿਂਧ੍ਯਾਦ੍ਰੌ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਜਗਦ੍ਧਿਤਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ।
ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ । ਗਰ੍ਗੋ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਮਥੁਰਾਮਗਮਤ੍ਪੁਰੀਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਗਰਗ ਮੁਨੀ ਨੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।