ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਸਮਾਰਾਧਯ ਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍ । ਜਿਤ੍ਵਾ ਰਿਪੂਨਸ੍ਖਲਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਦੁੱਤੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ।
ਸੁਖਂ ਚ ਪਰਮਂ ਭੂਪ ਦੇਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਵਗृਹੇ ਪੁਨਃ । ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਨ੍ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਵਧੀਆ ਸੁਖ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋਤ੍ਤਮ ਤ੍ਵਮੇਵਾਦ੍ਯ ਸਮਾਰਾਧਯ ਕਾਮਦਾਮ੍ । ਦੇਵੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਮਾਯਾਂ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਹੇ ਵਪਾਰੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਮਾਇਆ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਸ੍ਵਜਨਾਨਾਂ ਚ ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਗृਹੇ ਗਤਃ । ਸੁਖਂ ਸਾਂਸਾਰਿਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਥਾਭਿਲषਿਤਂ ਪੁਨਃ
ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਤੇ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਾਰੀ ਸੁਖ ਹਾਸਲ ਕਰੇਂਗਾ।
ਦੇਵੀਲੋਕੇ ਸ਼ੁਭੇ ਵਾਸੋ ਭਵਿਤਾ ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨਾਰਾਧਿਤਾ ਭਗਵਤੀ ਯੈਸ੍ਤੇ ਨਰਕਭਾਗਿਨਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਲੋਕੇऽਤਿਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਨਾਨਾਰੋਗੈਃ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਭਵਂਤਿ ਮਾਨਵਾ ਰਾਜਞ੍ਛਤ੍ਰੁਭਿਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ,
ਨਿष੍ਕਲਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤृष੍ਣਾਰ੍ਤਾਃ ਸ੍ਤਬ੍ਧਬੁਦ੍ਧਯਃ । ਬਿਲ੍ਬੀਦਲੈਃ ਕਰਵੀਰੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੜਫਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਕਲ ਜਮ ਗਈ ਹੈ—ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ, ਕਰਵੀਰ, ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਚੜਾ ਕੇ,
ਅਰ੍ਚਿਤਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਯੈਸ੍ਤੇऽਤੀਵ ਵਿਲਾਸਿਨਃ । ਭਵਂਤਿ ਕृਤਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ, ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਵਸ਼, ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਨਵਿਭਵਸੁਖਾਢ੍ਯਾ ਮਾਨਵਾ ਮਾਨਵਂਤਃ ਸਕਲਗੁਣਗਣਾਨਾਂ ਭਾਜਨਂ ਭਾਰਤੀਸ਼ਾਃ । ਨਿਗਮਪਠਿਤਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੂਜਿਤਾ ਯੈਰ੍ਭਵਾਨੀ ਨृਪਤਿਤਿਲਕਮੁਖ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵਂਤੀਹ ਲੋਕੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਵਾਨੀ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਿਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਮਹਿष ਉਵਾਚ। ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤੌ ਵੈਸ਼੍ਯਪਾਰ੍ਥਿਵੌ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾਵਨਤੌ ਭृਸ਼ਮ੍
ਪੰਜਤ੍ਰੀਹਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਮਹਿਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਦੋਵੇਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ।
ਹਰ੍षੇਣੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨਾਵੂਚਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦੌ । ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੌ ਸ਼ਾਨ੍ਤੌ ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਵਣਚੇਤਸੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੋਲੇ।
ਭਗਵਨ੍ਪਾਵਿਤਾਵਦ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤੌ ਦੀਨੌ ਸ਼ੁਚਾਨ੍ਵਿਤੌ । ਤਵ ਸੂਕ੍ਤਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਗਙ੍ਗਯੇਵ ਭਗੀਰਥਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਗਿਆਨ ਭਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਭਗੀਰਥ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਾਧਵਃ ਸਮ੍ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਪਰੋਪਕृਤਿਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਅਕृਤ੍ਰਿਮਗੁਣਾਰਾਮਾਃ ਸੁਖਦਾਃ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਇਥੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਯਮਾਸ਼੍ਰਯਃ ਸ਼ੁਭਃ । ਤਵਾਵਾਭ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਮਹਾਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਪਿਛਲੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਚੰਗਾ ਆਸਰਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾ ਭੂਮੌ ਬਹਵਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਪਰਾਰ੍ਥਸਾਧਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕ੍ਵਾਪਿ ਭਵਾਦृਸ਼ਾਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਵਾਰਥ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਵਰਗਾ ਹੁਨਰ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਦੁਃਖਿਤੋऽਹਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਯਂ ਚਾਤਿਦੁਃਖਿਤਃ । ਉਭੌ ਸਂਸਾਰਸਂਤਪ੍ਤੌ ਤਵਾਸ਼੍ਰਮਪਦੇ ਮੁਦਾ
ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਪਾਰੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ ਹਾਂ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਹੇ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਗਤਂ ਦੁਃਖਮਿਹਾਵਯੋਃ । ਦੇਹਜਂ ਮਾਨਸਂ ਵਾਕ੍ਯਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਇਥੇ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਨਕਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ।
ਧਨ੍ਯਾਵਾਵਾਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੌ ਜਾਤੌ ਸੂਕ੍ਤਿਸੁਧਾਰਸਾਤ੍ । ਪਾਵਿਤੌ ਭਵਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕृਪਯਾ ਕਰੁਣਾਰ੍ਣਵ
ਅਸੀਂ ਧਨਿਆ ਤੇ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਗृਹਾਣਾਸ੍ਮਤ੍ਕਰੌ ਸਾਧੋ ਨਯ ਪਾਰਂ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ । ਮਗ੍ਨੌ ਸ਼੍ਰਾਂਤਾਵਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਨੇਕ ਜੀ, ਸਾਡਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਚੱਲ, ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਤੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ।
ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾऽਤਿਵਿਪੁਲਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਮ੍ । ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭੂਯੋ ਯਾਸ੍ਯਾਵੋ ਨਿਜਮਂਦਿਰਮ੍
ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮੁੜ ਮਿਲੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਵਦਨਾਤ੍ਤਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੇਵੀਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਸ੍ਮਰਣਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਾਵੋ ਨਿਰਾਹਾਰੌ ਧृਤਵ੍ਰਤੌ
ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਦੇਵੀ ਦਾ ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਿਮਰਨ, ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਾਂਗੇ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ। ਇਤਿ ਸਞ੍ਚੋਦਿਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਮੇਧਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਦਦੌ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਭਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਧ੍ਯਾਨਬੀਜਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਗ੍ਰਹ ਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਮੇਧਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਤੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੌ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਨੇਰ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਗੁਰੁਦੈਵਤੌ । ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯਰਾਜਾਨੌ ਨਦੀਤੀਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਏ।
ਏਕਾਂਤੇ ਵਿਜਨੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤ੍ਵਾਸਨਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਉਪਵਿष੍ਟੌ ਸ੍ਥਿਰਪ੍ਰਜ੍ਞੌ ਤਾਵਤੀਵ ਕृਸ਼ੋਦਰੌ
ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਬੈਠਕ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਬਹੁਤ ਪਤਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਪ੍ਯਰਤੌ ਸ਼ਾਨ੍ਤੌ ਚਰਿਤ੍ਰਤ੍ਰਯਪਾਠਕੌ । ਨਿਨ੍ਯਤੁਰ੍ਮਾਸਮੇਕਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣੌ
ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਤਿੰਨ ਚਲਣ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਤਯੋਰ੍ਮਾਸਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਜਾਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ । ਪਦਾਮ੍ਬੁਜੇ ਭਵਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਥਿਰਾ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾਪ੍ਯਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਉੱਚ ਪਿਆਰ ਜਾਗਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਪਾਦਯੋਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਮੁਨੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਕृਤਪ੍ਰਣਾਮਾਵਾਗਤ੍ਯ ਤਸ੍ਥਤੁਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਾਸਨੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕੂਸ਼ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਨਾਨ੍ਯਕਾਰ੍ਯ ਪਰੌ ਕ੍ਵਾਪਿ ਬਭੂਵਤੁਃ ਕਦਾਚਨ । ਦੇਵੀਧ੍ਯਾਨਪਰੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪਮਨ੍ਤ੍ਰਰਤੌ ਸਦਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇ; ਸਦਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਜਾਤੇ ਤਦਾ ਪੂਰ੍ਣੇ ਤਤ੍ਰ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਨृਪ । ਬਭੂਵਤੁਃ ਫਲਾਹਾਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨੌ ਨृਪ
ਜਦ ਉਥੇ ਇਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਛੱਡ ਕੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਤਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯਪਾਰ੍ਥਿਵੌ । ਸ਼ੁष੍ਕਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨੌ ਦਾਨ੍ਤੌ ਜਪਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣੌ
ਇਕ ਸਾਲ ਤਕ, ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਉਣ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ, ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ।