ਦृਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਸੈਵ ਦੇਵੀ ਸਦਸਦਾਤ੍ਮਿਕਾ । ਪੁਰੁषਂ ਰਂਜਯਤ੍ਯੇਕਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਨਾਟਕਮ੍
ਉਹੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦਿਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਖੇਡ ਰਚ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਂਜਿਤੇ ਪੁਰੁषੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਹਰਤ੍ਯਤਿਰਂਹਸਾ । ਤਯਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤਭੂਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹੀ ਹਥਿਆਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਿਤਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਲੀਲਯਾ ਤ੍ਵਮੀ । ਸ੍ਵਾਂਸ਼ਂ ਤੇषੁ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਕृਤਾਸ੍ਤੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਖੇਡ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਾਸ਼੍ਵ ਸ਼ਕ੍ਤਯਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਗੀਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗਿਰਿਜਾ ਤਥਾ । ਤੇ ਤਾਂ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਾਃ ਪੂਜਯਂਤਿ ਪਰਾਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਵਰਗੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉਸ ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤਿਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਨਾਸ ਦੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਰਬ-ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਜਾਣ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਥ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਰਾਜੋਵਾਚ। ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਯਾ ਆਰਾਧਨੇ ਵਿਧਿਮ੍ । ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹੋਮਵਿਧਿਂ ਵਦ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਧਾਨ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ।
ऋषਿਰੁਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਕਾਮਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਨॄਣਾਂ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧਾਨ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ, ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ, ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਦੌ ਸ੍ਨਾਨਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰੋ ਨਰਃ । ਆਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਮਾਯਤਨਂ ਨਿਜਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸੁਹਾਵਣੀ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋऽਵਲਿਪ੍ਤਭੂਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਸਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰੋਪਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਚਮ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਰੱਖੋ। ਉੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਠ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਲ ਚੁੱਕੋ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਆਓ।
ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸੁਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨੁਸਾਰਤਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੂਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰੋ ਤੇ ਭੂਤ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਓ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਤੁ ਸਂਭਾਰਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਤਃ । ਕਾਲਜ੍ਞਾਨਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਾਸਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣ-ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰੋ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਜਲ ਛਿੜਕੋ। ਸਮਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਸ਼ੁਭੇ ਤਾਮ੍ਰਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਚਂਦਨੇਨ ਸਿਤੇਨ ਚ । षਟ੍ਕੋਣਂ ਵਿਲਿਖੇਦ੍ਯਂਤ੍ਰਂ ਚਾष੍ਟਕੋਣਂ ਤਤੋ ਬਹਿਃ
ਚੰਗੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿਚ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਓ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਬਾਹਰ ਅੱਠ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਓ।
ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਬੀਜਾਨਿ ਵਿਲਿਖੇਤ੍ਤਤਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਯਂਤ੍ਰਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚ ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਂ ਸਂਵਿਧਾਯ ਚ
ਫਿਰ ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਲਿਖੋ। ਯੰਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਓ।
ਅਰ੍ਚਾਂ ਵਾ ਧਾਤਵੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਮਂਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਵੋਦਿਤੈਃ । ਪੂਜਨਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਭਗਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਾਤੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਾਮਾਗਮੋਕ੍ਤਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਜਪੇਨ੍ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਤਤਂ ਧ੍ਯਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪੋ।
ਹੋਮਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਭੋਜਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜਿੰਨੇ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ, ਉਸਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਹੋਮ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਤਰਪਣ ਕਰੋ। ਤੇ ਉਸਦਾ ਵੀ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ।
ਚਰਿਤ੍ਰਤ੍ਰਯਪਾਠਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਵਿਧੇਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਚਰਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਠ ਮੁਕਾ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਵਰਾਤ੍ਰਿ ਦਾ ਵਰਤ ਵੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਚ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਨਵਰਾਤ੍ਰੋ(ਤ੍ਰਾ)ਪਵਾਸੋ ਵੈ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਅਤੇ ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਵਰਾਤ੍ਰਿ ਦਾ ਵਰਤ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਹੋਮਃ ਸੁਵਿਪੁਲ: ਕਾਰ੍ਯੋ ਜਪ੍ਯਮਂਤ੍ਰੈਃ ਸੁਪਾਯਸੈਃ । ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਘृਤਮਿਸ਼੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮਧੁਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤੈਃ
ਵੱਡਾ ਹੋਮ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੀਨੀ, ਘੀ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਛਾਗਮਾਂਸੇਨ ਵਾ ਕਾਰ੍ਯੋਂ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਹਯਾਰਿਕੁਸੁਮੈ ਰਕ੍ਤੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਯੁਤੈਃ
ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਬਕਰੀ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਲਾਲ ਜਬਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਤਿਲ ਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਭੋਜਨਮ੍
ਅਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਨੌਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰੋਗੀ ਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ਛੁਭਾਂਸ਼੍ਚ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਉਹ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰष੍ਟੋ ਨृਪੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਿਕਮ੍ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ ਪੀਡਿਤੋ ਹਂਤਿ ਰਿਪੁਂ ਮਾਯਾਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਜਿਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਰਾਜ ਖੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਫਿਰ ਪੂਰਾ ਰਾਜ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਵਿਅਕਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਪੂਜਨਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕਰੋਤਿ ਨਿਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਅਨਵਦ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਂਦਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਰਵਿਗਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ । ਪੂਜਯੇਜ੍ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਸ ਸਰ੍ਵਸੁਖਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ—ਜੇ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਨਾਰੀਗਣਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਵਾਂਛਿਤਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਨਵਰਾਤ੍ਰਿ ਦਾ ਵਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਕਰੋਤਿ ਭਾਵਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਨਵਰਾਤ੍ਰਿ ਦਾ ਵਰਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਂਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਕਲਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ; ਉਥੇ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਲਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯਂਤ੍ਰਂ ਸੁਰੁਚਿਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ । ਵਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਯਵਾਂਸ਼੍ਚਾਰੂਨ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਰ੍ਤਿਤਾਨ੍
ਸੁੰਦਰ ਯੰਤਰ ਬਣਾਕੇ ਕਲਸ਼ ਦੇ ਉਪਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਜੌ ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕृਤ੍ਵੋਪਰਿ ਵਿਤਾਨਂ ਚ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਸਮਾਵृਤਮ੍ । ਧੂਪਦੀਪਸੁਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਗृਹਮ੍
ਉਪਰ ਛਤ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਲਟਕਾਈਆਂ ਹੋਣ; ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਚੰਡੀਕਾ ਦਾ ਘਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।