ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੇ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਂਸ਼ੇ ਕਾ ਵਾਰ੍ਤਾऽਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ । ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਮਪਿ ਚੇਤਾਂਸਿ ਪਰਮਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਕਿਲ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ? ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਬਲਾਦਾਕृष੍ਯ ਮੋਹਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਮਹੀਪਤੇ । ਯਯਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਚਰਾਚਰਮ੍
ਉਹ ਜਬਰਦਸਤੀ ਸਭ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਚਲ-ਅਚਲ ਦੁਨੀਆ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਮੋਹਦਾ ਜ੍ਞਾਨਦਾ ਸੈਵ ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾ ਸਦਾ । ਰਾਜੋਵਾਚ। ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਬਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹੀ ਮੋਹ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਵੀ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਾਰਣਂ ਚਾਪਿ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਮਕਂ ਚ ਯਤ੍ । ऋषਿਰੁਵਾਚ। ਨ ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰਨਾਦਿਤ੍ਵਾਨ੍ਨृਪ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਦਾਚਨ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਭਗਵਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ, ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਦੱਸੋ।' ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਦੀ ਹੈ।'
ਨਿਤ੍ਯੈਵ ਸਾ ਪਰਾ ਦੇਵੀ ਕਾਰਣਾਨਾਂ ਚ ਕਾਰਣਮ੍ । ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਨृਪ
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਕਾਰਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਵਵਚ੍ਛਕ੍ਤਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦੇਵ ਹਿ
ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜੀਵ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਰਦੇ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਚੇਤਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਆਵਿਰ੍ਭਾਵਤਿਰੋਭਾਵੌ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਯਦਾ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਤਾਂ ਦੇਵਾ ਮਨੁਜਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਤੇ ਲੁਕ ਜਾਣਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਾਯ ਚਾਮ੍ਬਿਕਾ । ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾ ਦੇਵੀ ਨਾਨਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਅੰਬਿਕਾ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੇਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਆਵਿਰ੍ਭਵਤਿ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਦੈਵਾਧੀਨਾ ਨ ਸਾ ਦੇਵੀ ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾ ਨृਪ
ਉਹ ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਕਦੀਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ।
ਨ ਕਾਲਵਸ਼ਗਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੀ । ਅਕਰ੍ਤਾ ਪੁਰੁषੋ ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਦृਸ਼੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਸਦਾ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਕਰਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਸੈਵ ਦੇਵੀ ਸਦਸਦਾਤ੍ਮਿਕਾ । ਪੁਰੁषਂ ਰਂਜਯਤ੍ਯੇਕਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਨਾਟਕਮ੍
ਉਹੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦਿਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਖੇਡ ਰਚ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਰਂਜਿਤੇ ਪੁਰੁषੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਹਰਤ੍ਯਤਿਰਂਹਸਾ । ਤਯਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤਭੂਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹੀ ਹਥਿਆਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਿਤਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਲੀਲਯਾ ਤ੍ਵਮੀ । ਸ੍ਵਾਂਸ਼ਂ ਤੇषੁ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਕृਤਾਸ੍ਤੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਖੇਡ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਾਸ਼੍ਵ ਸ਼ਕ੍ਤਯਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਗੀਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗਿਰਿਜਾ ਤਥਾ । ਤੇ ਤਾਂ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਾਃ ਪੂਜਯਂਤਿ ਪਰਾਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਵਰਗੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉਸ ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤਿਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਨਾਸ ਦੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਰਬ-ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਜਾਣ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਥ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਰਾਜੋਵਾਚ। ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਯਾ ਆਰਾਧਨੇ ਵਿਧਿਮ੍ । ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹੋਮਵਿਧਿਂ ਵਦ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਧਾਨ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ, ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ।
ऋषਿਰੁਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਕਾਮਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਨॄਣਾਂ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧਾਨ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ, ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ, ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਆਦੌ ਸ੍ਨਾਨਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰੋ ਨਰਃ । ਆਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਮਾਯਤਨਂ ਨਿਜਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਜਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸੁਹਾਵਣੀ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋऽਵਲਿਪ੍ਤਭੂਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਸਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰੋਪਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਚਮ੍ਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਰੱਖੋ। ਉੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਠ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਲ ਚੁੱਕੋ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਆਓ।
ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸੁਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨੁਸਾਰਤਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੂਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰੋ ਤੇ ਭੂਤ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਓ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਤੁ ਸਂਭਾਰਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਤਃ । ਕਾਲਜ੍ਞਾਨਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਾਸਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣ-ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰੋ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਜਲ ਛਿੜਕੋ। ਸਮਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਸ਼ੁਭੇ ਤਾਮ੍ਰਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਚਂਦਨੇਨ ਸਿਤੇਨ ਚ । षਟ੍ਕੋਣਂ ਵਿਲਿਖੇਦ੍ਯਂਤ੍ਰਂ ਚਾष੍ਟਕੋਣਂ ਤਤੋ ਬਹਿਃ
ਚੰਗੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿਚ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਓ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਬਾਹਰ ਅੱਠ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਓ।
ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਬੀਜਾਨਿ ਵਿਲਿਖੇਤ੍ਤਤਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਯਂਤ੍ਰਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚ ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਂ ਸਂਵਿਧਾਯ ਚ
ਫਿਰ ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਬੀਜ-ਅੱਖਰ ਲਿਖੋ। ਯੰਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਓ।
ਅਰ੍ਚਾਂ ਵਾ ਧਾਤਵੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਮਂਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਵੋਦਿਤੈਃ । ਪੂਜਨਂ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਭਗਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਾਤੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਾਮਾਗਮੋਕ੍ਤਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਜਪੇਨ੍ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਤਤਂ ਧ੍ਯਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪੋ।
ਹੋਮਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍ । ਭੋਜਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜਿੰਨੇ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ, ਉਸਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਹੋਮ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਤਰਪਣ ਕਰੋ। ਤੇ ਉਸਦਾ ਵੀ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ।
ਚਰਿਤ੍ਰਤ੍ਰਯਪਾਠਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਵਿਧੇਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਚਰਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਪਾਠ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਠ ਮੁਕਾ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਵਰਾਤ੍ਰਿ ਦਾ ਵਰਤ ਵੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਚ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨਰਾਧਿਪ । ਨਵਰਾਤ੍ਰੋ(ਤ੍ਰਾ)ਪਵਾਸੋ ਵੈ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਅਤੇ ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਵਰਾਤ੍ਰਿ ਦਾ ਵਰਤ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਹੋਮਃ ਸੁਵਿਪੁਲ: ਕਾਰ੍ਯੋ ਜਪ੍ਯਮਂਤ੍ਰੈਃ ਸੁਪਾਯਸੈਃ । ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਘृਤਮਿਸ਼੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮਧੁਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤੈਃ
ਵੱਡਾ ਹੋਮ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੀਨੀ, ਘੀ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਛਾਗਮਾਂਸੇਨ ਵਾ ਕਾਰ੍ਯੋਂ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਹਯਾਰਿਕੁਸੁਮੈ ਰਕ੍ਤੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਯੁਤੈਃ
ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਬਕਰੀ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਲਾਲ ਜਬਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਤਿਲ ਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।