ਨਾਰਸਿਂਹੀ ਨृਸਿਂਹਸ੍ਯ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਸਦृਸ਼ਂ ਵਪੁਃ । ਯਾਮ੍ਯਾ ਚ ਮਹਿषਾਰੂਢਾ ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਾ ਭਯਪ੍ਰਦਾ
ਨਰਸਿੰਹੀ, ਨਰਸਿੰਹਾ ਵਰਗਾ ਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਈ। ਯਾਮੀ ਮਹਿਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੰਡ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸਮਾਯਾਤਾਥ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯਮਰੂਪਾ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ । ਤਥੈਵ ਵਾਰੁਣੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕੌਬੇਰੀ ਚ ਮਦੋਤ੍ਕਟਾ
ਉਹ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਯਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ, ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆ ਗਈਆਂ।
ਏਵਂਵਿਧਾਸ੍ਤਥਾऽऽਕਾਰਾ ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਬਲੈਰ੍ਵृਤਾਃ । ਆਗਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੇਵੀ ਮੁਦਮਵਾਪ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਮੁਮੁਦਿਰੇ ਦੇਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਯਮਾਯਯੁਃ । ਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਦੇਵਤੇ ਸੁਖੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਦੈਤ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਉਥੇ ਸੀ।
ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚਣ੍ਡਿਕਾਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ । ਹਨ੍ਯਨ੍ਤਾਮਸੁਰਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰੋ।'
ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਚੈਵ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਾਨਵਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿਰ੍ਭਯਂ ਜਗਤ੍
'ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਜੋ ਉਥੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੈਤ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ ਦੇਵੋ।'
ਸ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਵਾਨਿ ਚ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾਨਿ ਸਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ । ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਭੁਜਃ ਸਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਜਨੇ ਰਤਾਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ, ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿਣ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਃ । ਸ਼ਮਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤਥੋਤ੍ਪਾਤਾ ਈਤਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਚਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਡੋਲ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਸਾਰੇ ਉਪਦਰਵ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਜਾਵੇ।
ਘਨਾਃ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਵਰ੍षਨ੍ਤੁ ਕृषਿਰ੍ਬਹੁਫਲਾ ਤਥਾ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇ ਲੋਕਸ਼ਙ੍ਕਰੇ
ਬੱਦਲ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਵਰ੍ਹਣ, ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਚੰਗੀ ਉਪਜ ਦੇਣ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ—
ਚਣ੍ਡਿਕਾਯਾ ਸ਼ਰੀਰਾਤ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਦ੍ਭੁਤਾ । ਭੀषਣਾਤਿਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਚ ਸ਼ਿਵਾਸ਼ਤਨਿਨਾਦਿਨੀ
ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਅਜੋਬੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਿਕਲੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਤੇ ਸੌ ਬਿਜਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਘੋਰਰੂਪਾਥ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ੍ਮਿਤਾਨਨਾ । ਦੇਵਦੇਵ ਵ੍ਰਜਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਧਿਪਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ।'
ਦੂਤਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਕਾਮਾਰੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਸ੍ਮਰਾਕੁਲਮ੍ । ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਞ੍ਚ ਮਦੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਂ ਵਚਨਾਨ੍ਮਮ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
'ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਕਾਮ ਵਿਚ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਖੀਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।'
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਯਾਤ ਯੂਯਂ ਪਾਤਾਲਮਾਸ਼ੁ ਵੈ । ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤੁਰਾषਾਟ੍ ਸ੍ਵਾਸਨਂ ਸ਼ਭਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਜਲਦੀ ਪਾਤਾਲ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਦੈਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ, ਤੇ ਤੁਰਾਸ਼ਟ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਣ 'ਤੇ ਵੱਸੇ।'
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤੁ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਜ੍ਞਭਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ । ਜੀਵਿਤੇਚ੍ਛਾ ਚ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਮਹਤ੍ਤਰਾ
'ਦੇਵਤੇ ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਧੀਕ ਹੋਵੇ—'
ਤਰ੍ਹਿ ਗਚ੍ਛਤ ਪਾਤਾਲਂ ਤਰਸਾ ਯਤ੍ਰ ਦਾਨਵਾਃ । ਅਥਵਾ ਬਲਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯੁਦ੍ਧੇਚ੍ਛਾ ਮਰਣਾਯ ਚੇਤ੍
'ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ ਪਾਤਾਲ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਦਾਨਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੜਾਈ ਤੇ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ ਆ ਜਾਓ—'
ਤਦਾऽऽਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤੁ ਮਚ੍ਛਿਵਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤੇਨ ਵਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
'ਤਾਂ ਫਿਰ ਆ ਜਾਓ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਸੇਵਕ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।' ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ—
ਗਤ੍ਵਾऽऽਹ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਸਦਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਦੂਤੋऽਹਮਮ੍ਬਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕਰੋ ਹਰਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਅੰਬਾ ਦਾ ਦੂਤ ਹਾਂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਰਾ।'
ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਮਿਹਾਯਾਤੋ ਹਿਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਵਾਖਿਲਮ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਥਾ ਭੂਮਿਂ ਯੂਯਂ ਗਚ੍ਛਤ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ—'
ਪਾਤਾਲਂ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਬਲਿਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਅਥਵਾ ਮਰਣੇਚ੍ਛਾ ਚੇਤ੍ਤਰ੍ਹ੍ਯਾਗਚ੍ਛਤ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
'ਉਸ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਤੇ ਬਲੀ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਜੇ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾਓ।'
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵੋ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵਾਹਮਾਸ਼ੁ ਵੈ । ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞੀ ਯੁष੍ਮਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣਹੇਤਵੇ
'ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।' ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਦੈਤ੍ਯਵਰਾਨ੍ਦੇਵੀਵਾਕ੍ਯਂ ਪੀਯੂषਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਹਿਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਯਾਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਭृਤ੍
ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਮਿੱਠੇ ਸਨ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਯਯਾਸੌ ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਦੂਤਤ੍ਵੇ ਦਾਨਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ । ਸ਼ਿਵਦੂਤੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਜਾਤਾ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇऽਖਿਲੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਬਣਾਕੇ ਭੇਜਿਆ, ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ 'ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦੂਤ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।
ਤੇऽਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋਕ੍ਤਂ ਤੁਦੁष੍ਕਰਮ੍ । ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਹੋਏ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ, ਜੋ ਸਹਿਣੇ ਔਖੇ ਸਨ, ਸੁਣ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਰਸਾ ਰਣਮਾਗਤ੍ਯ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦਾਨਵਾਃ । ਨਿਰ੍ਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਕਰ੍ਣਾਕृष੍ਟੈਃ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤੈਃ
ਦਾਨਵ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਏ ਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਉੱਤੇ ਕੰਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਕਾਲਿਕਾ ਸ਼ੂਲਪਾਤੈਸ੍ਤਾਨ੍ ਗਦਾਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਦਾਰਿਤਾਨ੍ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀ ਵ੍ਯਚਰਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੀ ਚ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਕਾਲਿਕਾ ਉਥੇ ਘੁੰਮਦੀ ਫਿਰੀ, ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੀ, ਗਦਾ ਤੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੀ ਤੇ ਖਾਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਜਲਾਕ੍ਸ਼ੇਪਗਤਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਮਹਾਬਲਾਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਚਾਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਮਰਾਙ੍ਗਣੇ
ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮੰਡਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਉਹ ਵੱਡੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਵृषਾਰੂਢਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨਾਤਿਰਂਹਸਾ । ਜਘਾਨ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਂਖ੍ਯੇ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ
ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਦੀ ਗਈ।
ਵੈष੍ਣਵੀ ਚਕ੍ਰਪਾਤੇਨ ਗਦਾਪਾਤੇਨ ਦਾਨਵਾਨ੍ । ਗਤਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਚੋਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਨ੍
ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਐਨ੍ਦ੍ਰੀ ਵਜ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭੂਤਲੇ । ਐਰਾਵਤਕਰਾਘਾਤਪੀਡਿਤਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍
ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਨੇ ਵਜਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਏਰਾਵਤ ਦੀ ਸੁੰਡ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਰਾਹੀ ਤੁਣ੍ਡਘਾਤੇਨ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਗ੍ਰਪਾਤਨੇਨ ਚ । ਜਘਾਨ ਕ੍ਰੋਧਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍
ਵਾਰਾਹੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੂੰਡ ਦੇ ਵਾਰ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।