ਨਾਰ੍ਯੇਕਾ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾਸ੍ਤਿ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਅਹਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਗਚ੍ਛ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਭਰਾ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਵੱਡੇ ਬੁਧੀਮਾਨ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਜੰਗ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਜਾ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ।
ਯਦ੍ਰੋਚਤੇ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਾਤ੍ਰ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕਿਲ । ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭ ਉਵਾਚ ਨ ਮਯਾ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਜੋ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਂ ਮੈਂ, ਨਾਂ ਤੂੰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰੇषਯਸ੍ਵ ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਮ੍ । ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਰਣੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਰੰਤ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਭੇਜੋ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆਵੇ।
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਤ੍ਰ ਵਿਵਾਹਃ ਸਂਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਕਨੀਯਸਃ ॥ ੩੫ ਕੋਪਾਤ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਂ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਮ੍ । ਸ਼ੁਮ੍ਭ ਉਵਾਚ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨ ਗਚ੍ਛਾਸ਼ੁ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾऽऽਵृਤਃ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਸ਼ੁੰਭ, ਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽऽਨਯ ਤਾਂ ਮੁਗ੍ਧਾਂ ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯਮਦਮੋਹਿਤਾਮ੍ । ਦੇਵੋ ਵਾ ਦਾਨਵੋ ਵਾਪਿ ਮਨੁष੍ਯੋ ਵਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਧੂਮਰਲੋਚਨ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਜਾ। ਉਸ ਮਾਸੂਮ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਲਿਆ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ, ਦਾਨਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ—
ਤਤ੍ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤਰਸਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਵਰ੍ਤਿਨੀਂ ਕਾਲੀਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਾਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦੇ। ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ ਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਤ੍ਰ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੀ ਮृਦੁਮਾਰ੍ਗਣਾਨ੍
ਇਹ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆ। ਉਸ ਸਧਾਰਣ ਔਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹੌਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ; ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਰਮ ਸਰੀਰ ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਤਾ ਵੀਰ ਮृਦੁਦੇਹਾ ਕृਸ਼ੋਦਰੀ । ਤਤ੍ਸਹਾਯਾਸ਼੍ਚ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯੇ ਰਣੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ; ਉਸਦੀ ਉੱਚੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਾ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯਾਦਿष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਰਸਾ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਃ
ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ; ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ—
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਭੂਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਯੌ ਰਣੇ । ਅਸਾਧੂਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ षष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇषਾਂ ਵृਤਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਜਲਦੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਥੀ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਵੀ ਨਾਲ ਸੀ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਰਮ੍ਯੋਪਵਨਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਮृਗਸ਼ਾਵਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਵਿਨਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ; ਉਸਨੂੰ, ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ—
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਹੇਤੁਮਦ੍ਰਸਭੂषਿਤਮ੍ । ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਰਹਾਤੁਰਃ
ਉਸਨੂੰ ਸੁੰਦਰ, ਕਾਰਨ-ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਬੋਲ ਕਹੇ: ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਸ਼ੁੰਭ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ।
ਦੂਤਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤਵ ਨੀਤਿਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਰਸਭਙ੍ਗਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਃ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਕ ਦੂਤ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਸ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਤੇਨਾਗਤ੍ਯ ਵਚਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਪਰੀਤਂ ਵਰਾਨਨੇ । ਵਚਸਾ ਤੇਨ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਚਿਨ੍ਤਾਵਿष੍ਟਮਨਾ ਨृਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਲਟ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਰਾਜਾ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਰਸਮਾਰ੍ਗਜ੍ਞੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਕਾਮਵਿਮੋਹਿਤਃ । ਦੂਤੇਨ ਤੇਨ ਨ ਜ੍ਞਾਤਂ ਹੇਤੁਗਰ੍ਭਂ ਵਚਸ੍ਤਵ
ਰਸ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁੰਭ, ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀ।
ਯੋ ਮਾਂ ਜਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਕਠਿਨਂ ਵਚਃ । ਨ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਃ ਖਲੁ ਮਾਨਿਨਿ
ਜੋ ਕਠੋਰ ਬਾਤ ਕਹੀ, 'ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵੇ', ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ; ਹੇ ਅਹੰਕਾਰਣੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗ ਦੋ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਤਿਜੋऽਥੋਤ੍ਸਾਹਜਸ਼੍ਚ ਪਾਤ੍ਰਭੇਦੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਰਤਿਜਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਵਾਮੋਰੁ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰੁਤ੍ਸਾਹਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇੱਕ ਜੰਗ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ, ਇਹ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਰੋਧੀ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਦਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਕਾਨ੍ਤੇ ਦੁਃਖਦਸ਼੍ਚਾਰਿਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਭਵਤ੍ਯਾ ਮਾਨਸਂ ਕਿਲ
ਪਹਿਲੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਹੈ।
ਰਤਿਸਂਗ੍ਰਾਮਭਾਵਸ੍ਤੇ ਹृਦਯੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ । ਇਤਿ ਤਜ੍ਜ੍ਞਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋऽਦ੍ਯ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾऽऽਵृਤਮ੍ । ਚਤੁਰਾਸਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਨਂ ਮृਦੁ
ਅੱਜ ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਭੇਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣੀ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚਤੁਰ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਸੁਣ।
ਭਜ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਂ ਦੇਵਦਰ੍ਪਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍ । ਪਟ੍ਟਰਾਜ੍ਞੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਪਣਾ ਮੰਨ; ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਕੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁਖ ਭੋਗ।
ਜੇष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਕਾਮਬਲਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਕੁਰੁ ਹਾਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੋऽਪਿ ਭਾਵਾਨ੍ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਦਿਖਾ, ਉਹ ਵੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਾਲਿਕੇਯਂ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਨਰ੍ਮਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ । ਏਵਂ ਸਙ੍ਗਰਯੋਗੇਨ ਪਤਿਰ੍ਮੇ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍
ਇਹ ਕਾਲੀ ਉਥੇ ਤੇਰੇ ਨਰਮ-ਮਜ਼ਾਕ ਦੀ ਗਵਾਹ ਬਣੇਗੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਮੱਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਖਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਰਕ੍ਤਦੇਹਾਂ ਨਖਾਘਾਤੈਰ੍ਦਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਖਣ੍ਡਿਤਾਧਰਾਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਰੱਖੇਗਾ; ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਹੋਠ ਨਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸ੍ਵੇਦਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ਭੂਪਤਿਃ । ਭਵਿਤਾ ਮਾਨਸਃ ਕਾਮੋ ਰਤਿਸਂਗ੍ਰਾਮਜਸ੍ਤਵ
ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਤੇ ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇਗਾ; ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ, ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਤੋਂ, ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਵਸ਼ ਏਵਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਪਥ੍ਯਂ ਹਿਤਕृਚ੍ਚਾਪਿ ਪੇਸ਼ਲਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਝਲਕ ਤੋਂ ਹੀ, ਸ਼ੁੰਭ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਬਾਤ ਕਹਿ, ਜੋ ਠੀਕ, ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੋਵੇ।
ਭਜ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਾਨਨੀਯਾਤਿਮਾਨਿਨੀ । ਮਨ੍ਦਭਾਗ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨੂਨਂ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਯੁਦ੍ਧਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਆਪਣਾ ਮੰਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਅਹੰਕਾਰਣੀ; ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਦਰ੍ਹਾਸਿ ਕਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਸੁਰਤਵਲ੍ਲਭੇ । ਅਸ਼ੋਕਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਦਾਘਾਤਵਿਕਾਸਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬਣੀ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਖ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਖਿੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਕੁਲਂ ਸੀਧੁਸੇਕੇਨ ਤਥਾ ਕੁਰਬਕਂ ਕੁਰੁ
ਬਕੁਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਖਿੜਾ, ਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਰਬਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਿੜਾ।
ਦੇਵ੍ਯਾਸਹ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡਪ੍ਰੇषਣਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਰਾਮਾਸੌ ਵਚਨਂ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਦਾ ਕਾਲੀ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਲਲਿਤਂ ਵਚਃ
ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਚੰਡ ਤੇ ਮੁੰਡ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦੀ ਗੱਲ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਰੋਕ ਲਈ; ਫਿਰ ਕਾਲੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।