ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤ੍ਵਯਾਤ੍ਤਾਨਿ ਬਲਾਦਪਿ । ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਗृਹ੍ਯਤੇ ਕਾਨ੍ਤਾਰਤ੍ਨਮੇषਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਲਏ ਹਨ, ਫਿਰ ਇਹ ਨਾਰੀ ਰਤਨ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਸੁੰਦਰਿ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ?
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੇ ਗृਹਸ੍ਥਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਸ਼ਦਾਨ੍ਯਥ । ਅਨਯਾ ਸਮ੍ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਤ੍ਨਭੂਤਾਨਿ ਭੂਪਤੇ
ਹੇ ਭੂਪਤਿ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਰਤਨ ਹਨ, ਇਹ ਨਾਰੀ ਆਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸੱਚੇ ਰਤਨ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨੇਦृਸ਼ੀ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਮਾਨਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਇਸ ਮੋਹਣੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਯੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸਨਿਧੌ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੂਤਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ । ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਞ੍ਚ ਤਥਾ ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਭ੍ਯੇਤਿ ਕृਸ਼ੋਦਰੀ
ਸੁਗਰੀਵ, ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਰ, ਉਥੇ ਐਸਾ ਬੋਲ ਕਿ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਉਹ ਨਾਰੀ ਆ ਜਾਵੇ।
ਉਪਾਯੌ ਦ੍ਵੌ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੌ ਕਾਨ੍ਤਾਸੁ ਸੁਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ । ਸਾਮਦਾਨੇ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਰਸਕੋਵਿਦਾਃ
ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਗੁਣੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਾਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦੋ ਤਰੀਕੇ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ: ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਦਾਨ।
ਭੇਦੇ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਮਾਨੇऽਪਿ ਰਸਾਭਾਸਸ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ । ਨਿਗ੍ਰਹੇ ਰਸਭਙ੍ਗਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੌ ਦੂषਿਤੌ ਬੁਧੈਃ
ਜੇ ਵੰਡ ਪਾਈਏ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਝੂਠਾ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਸਾਮਦਾਨਮੁਖੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨਰ੍ਮਯੁਤੈਸ੍ਤਥਾ । ਕਾ ਨ ਯਾਤਿ ਵਸ਼ੇ ਦੂਤ ਕਾਮਿਨੀ ਕਾਮਪੀਡਿਤਾ
ਮਿੱਠੀਆਂ, ਨਰਮ ਤੇ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਦੂਤ, ਕਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋਕ੍ਤਂ ਸੁਪ੍ਰਿਯਂ ਪਟੁ । ਜਗਾਮ ਤਰਸਾ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਚਤੁਰ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਸੀ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੁਮੁਖੀਂ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਸਿਂਹਸ੍ਯੋਪਰਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਉਹਨੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਦੇਖਿਆ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਖੇ।
ਦੂਤ ਉਵਾਚ ਵਰੋਰੁ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰਾਤਿਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਃ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਰ੍ਵਜਿਦ੍ਰਾਜਤੇ ਨृਪਃ
ਦੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੋਹਣੀਏ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸ਼ੁੰਭ ਹਰ ਅੰਗ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਃ ਕਾਮਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਸ਼੍ਰਵਣਾਸਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤੇਨਾਤਿਵਿਦੂਯਤਾ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਸੁਣ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਸ਼ृਣੁ ਪ੍ਰੇਮਪੁਰਃਸਰਮ੍ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਹ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਧਿਪਸ੍ਤ੍ਵਯਿ
ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮ ਕੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਾ ਮਯਾ ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍ । ਯਜ੍ਞਭਾਗਾਨਹਂ ਕਾਨ੍ਤੇ ਗਹ੍ਣਾਮੀਹ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੈਂ ਹਾਂ। ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਹੀ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਹृਤਸਾਰਾ ਕृਤਾ ਨੂਨਂ ਦ੍ਯੌਰ੍ਮਯਾ ਰਤ੍ਨਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਯਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਾਨਿ ਚਾਹृਤਵਾਨਹਮ੍
ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਖੂਬੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁੰਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਰਤਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੈਂ ਲੈ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਭੋਕ੍ਤਾਹਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਮਿਨਿ । ਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਮੈਂ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹਨ।
ਤ੍ਵਦ੍ਗੁਣੈਃ ਕਰ੍ਣਮਾਗਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਹृਦਯਾਨ੍ਤਰਮ੍ । ਤ੍ਵਦਧੀਨਃ ਕृਤਃ ਕਾਮਂ ਕਿਙ੍ਕਰੋऽਸ੍ਮਿ ਕਰੋਮਿ ਕਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਦਿਲ ਤੱਕ ਵੱਸ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਹੁਣ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਤ੍ਵਮਾਜ੍ਞਾਪਯ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਤਤ੍ਕਰੋਮਿ ਵਸ਼ਾਨੁਗਃ । ਦਾਸੋऽਹਂ ਤਵ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਂ ਕਾਮਬਾਣਤਃ
ਕੇਲੇ ਦੀ ਡਾਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਹੁਕਮ ਕਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੇਂਗੀ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਸੋਹਣੀ ਸੋਹਣੀ ਅੰਗ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਭਜ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਰਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤਵਾਧੀਨਂ ਸ੍ਮਰਾਕੁਲਮ੍ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਵਾਮਿਨੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਹੰਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੋ ਕੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਮਾਣ।
ਤਵ ਚਾਜ੍ਞਾਕਰਃ ਕਾਨ੍ਤੇ ਭਵਾਮਿ ਮਰਣਾਵਧਿ । ਅਵਧ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषੈਃ
ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਮੌਤ ਤੱਕ ਮੰਨਦਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਅਮਰ ਹਾਂ।
ਸਦਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਵਰਾਨਨੇ । ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਰਮਤੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਸ੍ਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਰਹੇਗੀ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ। ਜਿਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਰੱਜਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਖੇਡ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਮਦਮਨ੍ਥਰੇ । ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦੇ।
ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਯ ਚਞ੍ਚਲਾਪਾਙ੍ਗਿ ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮਾਸ਼ੁ ਵੈ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਦ੍ਦੂਤਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਪੇਸ਼ਲਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਖਾਂਗਾ, ਚੰਚਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੂਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਪਈ।
ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਧੁਰਾਂ ਵਾਚਂ ਦੇਵੀ ਦੇਵਾਰ੍ਥਸਾਧਿਕਾ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਚ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਚਾਤਿਬਲਂ ਨृਪਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਬਾਤ ਆਖੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਸੀ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਸ਼ੁੰਭ, ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ।
ਜੇਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਹਨ੍ਤਾਰਞ੍ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਵਿषਾਮ੍ । ਰਾਸ਼ਿਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨਾਞ੍ਚ ਭੋਕ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਦਾਤਾਰਂ ਚਾਤਿਸ਼ੂਰਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਮਨ੍ਮਥਾਕृਤਿਮ੍ । ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਵਧ੍ਯਂ ਸੁਰਮਾਨੁषੈਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਬੱਤੀ ਦੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਅਮਰ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਮਾਗਤਾਸ੍ਸ੍ਮ੍ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾ ਮਹਾਸੁਰਮ੍ । ਰਤ੍ਨਂ ਕਨਕਮਾਯਾਤਿ ਸ੍ਵਸ਼ੋਭਾਧਿਕਵृਦ੍ਧਯੇ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਤਨ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦੂਰਾਦੇਵਾਗਤਾਸ੍ਮਿ ਵੈ । ਦृष੍ਟਾ ਮਯਾ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਨਵਾ ਭੁਵਿ ਮਾਨਦਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਦੂਰੋਂ ਆਈ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਮੈਂ ਵੇਖ ਲਏ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯੇ ਚਾਤਿਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਵਿਚੇਤਸਃ
ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਕਲ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਗੁਣਾਨਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਗਚ੍ਛ ਦੂਤ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ। ਐ ਮਹਾਨ ਦੂਤ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ।