ਵਿਹਾਯ ਪੌਰੁषਂ ਰੂਪਂ ਸੋऽਪਿ ਸਿਂਹੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪ ਵੀ ਸਿੰਘ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਂ ਚ ਕੇਸਰਿਣਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਵੀ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਹ੍ਯਯੋਮੁਖੈਃ 5.18.
ਉਸ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਬੈਠੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਹਰਿਰੂਪਂ ਤੁ ਗਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਦਸ੍ਰਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਗਜ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮਦ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਗਚ੍ਛਂਤਂ ਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਂਗਂ ਦੇਵੀ ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਸਿਂਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿੰਘ ਉੱਛਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਹਾਯ ਗਜਰੂਪਂ ਚ ਬਭੂਵਾष੍ਟਾਪਦੀ ਤਥਾ
ਉਹ ਗਜ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਅੱਠ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਰਭਂ ਦੇਵੀ ਖਡ੍ਗੇਨ ਸਾ ਰੁषਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਸ਼ਰਭ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾਈ।
ਤਯੋਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵਾਤਿ ਭਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਐਸਾ ਡਰਾਉਣਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਭ ਡਰ ਗਏ।
ਪੁਚ੍ਛਪ੍ਰਭ੍ਰਮਣੇਨਾਸ਼ੁ ਸ਼ृਂਗਘਾਤੈਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਆਪਣੀ ਪੁੱਛ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪੁਚ੍ਛੇਨ ਪਰ੍ਵਤਾਞ੍ਛृਂਗੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਮਯਨ੍ਬਲਾਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁੱਛ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠ ਦੇਵਿ ਰਣਾਂਗਣੇ
ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾ।"
ਮੂਰ੍ਖਾऽਸਿ ਮਦਮਤ੍ਤਾऽਦ੍ਯ ਯਨ੍ਮਯਾ ਸਹ ਸਂਗਰਮ੍ 5.18.
ਤੂੰ ਮੂਰਖ ਹੈਂ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੇਗੀ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਾਨ੍ਕਪਟਪਂ ਡਿਤਾਨ੍
ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਠੱਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨਿਰਾਤਂਕਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗੀ।"
ਪੀਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯ ਮਾਧਵੀਮਿष੍ਟਾਂ ਸ਼ਾਤਯਾਮਿ ਰਣੇऽਧਮ
ਅੱਜ ਮਿੱਠੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੱਟ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਹੇ ਨਿਕੰਮਾ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਪਪੌ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਧਂਤੁਕਾਮਾ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਮਹਾਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੀ ਰਹੀ ਸੀ।"
ਪੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਸਵਂ ਮਿष੍ਟਂ ਸ਼ਲੂਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਾ
ਮਿੱਠੀ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕੁਸੁਮ ਵਰ੍षਣਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗਚਾਰਣਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਸੱਪ ਤੇ ਚਾਰਣ,
ਸੋऽਪਿ ਨਾਨਾਵਿਧਾਨ੍ਦੇਹਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਚਂਡਿਕਾऽਪਿ ਚ ਤਂ ਪਾਪਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਬਲਾਦਧृਦਿ
ਚੰਡਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਜਿਆ।
ਤਾਡਿਤੋऽਸੌ ਪਪਾਤੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮੂਰ੍ਛਾਂਮਾਪ ਮੁਹੂਰ੍ਤਕਮ੍ 5.18.
ਉਹ ਵੱਜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਪਦਾਘਾਤੈਰ੍ਜਹਾਸ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਹੱਸਦੀ ਰਹੀ।
ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਸਹਸ੍ਰਾਰਂ ਸੁਨਾਭਂ ਚਕ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਾਂਡਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰ ਚਕਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯ ਚਕ੍ਰਂ ਮਦਾਂਧਾਦ੍ਯ ਤਵ ਕਂਠਨਿਕृਂਤਨਮ੍
ਹੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਇਹ ਚਕਰ ਵੇਖ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਗਰਦਨ ਵੱਢ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਰੁਣਂ ਚਕ੍ਰਂ ਮੁਮੋਚ ਜਗਦਂਬਿਕਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਨੇ ਡਰਾਉਣਾ ਚਕਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਰੁਧਿਰਂ ਚੋष੍ਣਂ ਕਂਠਨਾਲਾਦ੍ਗਿਰੇਰ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿਚੋਂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਗਰਮ ਲਹੂ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਕਬਂਧਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਮਨ੍ਵੈ ਪਤਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਉਸ ਦੈਤ ਦਾ ਗਰਦਨ-ਵੱਢਿਆ ਸਰੀਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਸਿਂਹਸ੍ਤ੍ਵਤਿਬਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਲਾਯਨਪਰਾਨਥ
ਉਥੇ ਸ਼ੇਰ, ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਮृਤੇ ਚ ਮਹਿषੇ ਕ੍ਰੂਰੇ ਦਾਨਵਾ ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰੂਰ ਮਹੀਸ਼ਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਦੈਤ ਭੀ ਡਰ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ।