ਮਧ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਧਰ ਆਗਤ੍ਯ ਮੁਮੋਚ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖਾਨ੍
ਮੱਧ ਵਿਚ ਦੁਰਧਰ ਆਇਆ ਤੇ ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਤਤੋ ਭਗਵਤੀ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਤਂ ਜਘਾਨ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ 5.18.
ਫਿਰ ਭਗਵਤੀ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਤਯਾ ਨਿਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਅਨਾਗਤਾਂਸ੍ਤੁ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਦੇਵੀ ਤਾਨ੍ਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਸ਼ਰਾਨ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਜੋ ਅਜੇ ਆਏ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਸੁੱਟਿਆ।
ਅਨ੍ਧਕਸ੍ਤ੍ਵਾਜ ਗਾਮਾਸ਼ੁ ਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਪਰ ਅੰਧਕ, ਜਦ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਨਖਘਾਤੇਨ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਾਨ੍ਰਣੇ ਨਿਹਤਾਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦਾਨਵੋ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਃ
ਜਦ ਉਸ ਦੈਤ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਪਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਿਧਾ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰਾਨ੍ਦੇਵੀ ਤਾਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਞ੍ਛਿਲੀਮੁਖੈਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਜੋ ਉਸ ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ, ਦੋ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ ਗਦਾਭਿਹਤੋ ਮੂਰ੍ਛਾਮਵਾਪਾਮਰਬਾਧਕਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਗਦਯਾ ਸਿਂਹਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਿਹਾਯ ਪੌਰੁषਂ ਰੂਪਂ ਸੋऽਪਿ ਸਿਂਹੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪ ਵੀ ਸਿੰਘ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਂ ਚ ਕੇਸਰਿਣਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੇਵੀ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਹ੍ਯਯੋਮੁਖੈਃ 5.18.
ਉਸ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਬੈਠੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਹਰਿਰੂਪਂ ਤੁ ਗਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਦਸ੍ਰਵਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਗਜ ਬਣ ਗਿਆ ਜਿਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮਦ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਗਚ੍ਛਂਤਂ ਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਂਗਂ ਦੇਵੀ ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਸਿਂਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿੰਘ ਉੱਛਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਹਾਯ ਗਜਰੂਪਂ ਚ ਬਭੂਵਾष੍ਟਾਪਦੀ ਤਥਾ
ਉਹ ਗਜ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਅੱਠ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਰਭਂ ਦੇਵੀ ਖਡ੍ਗੇਨ ਸਾ ਰੁषਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਸ਼ਰਭ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾਈ।
ਤਯੋਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵਾਤਿ ਭਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਐਸਾ ਡਰਾਉਣਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਭ ਡਰ ਗਏ।
ਪੁਚ੍ਛਪ੍ਰਭ੍ਰਮਣੇਨਾਸ਼ੁ ਸ਼ृਂਗਘਾਤੈਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਆਪਣੀ ਪੁੱਛ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪੁਚ੍ਛੇਨ ਪਰ੍ਵਤਾਞ੍ਛृਂਗੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਮਯਨ੍ਬਲਾਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁੱਛ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠ ਦੇਵਿ ਰਣਾਂਗਣੇ
ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾ।"
ਮੂਰ੍ਖਾऽਸਿ ਮਦਮਤ੍ਤਾऽਦ੍ਯ ਯਨ੍ਮਯਾ ਸਹ ਸਂਗਰਮ੍ 5.18.
ਤੂੰ ਮੂਰਖ ਹੈਂ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੇਗੀ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਾਨ੍ਕਪਟਪਂ ਡਿਤਾਨ੍
ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਠੱਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨਿਰਾਤਂਕਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗੀ।"
ਪੀਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯ ਮਾਧਵੀਮਿष੍ਟਾਂ ਸ਼ਾਤਯਾਮਿ ਰਣੇऽਧਮ
ਅੱਜ ਮਿੱਠੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੱਟ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਹੇ ਨਿਕੰਮਾ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਪਪੌ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਧਂਤੁਕਾਮਾ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਮਹਾਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੀ ਰਹੀ ਸੀ।"
ਪੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਸਵਂ ਮਿष੍ਟਂ ਸ਼ਲੂਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਾ
ਮਿੱਠੀ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕੁਸੁਮ ਵਰ੍षਣਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ऋषਯਃ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗਚਾਰਣਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਸੱਪ ਤੇ ਚਾਰਣ,
ਸੋऽਪਿ ਨਾਨਾਵਿਧਾਨ੍ਦੇਹਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।