ਏਵਂ ਤ੍ਰਿਨਵਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਤ੍ਤਯੋਃ । ਕृष੍ਣਾਗਮਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਿ ਪੁਰੌਕਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਵੀਹ ਦਿਨ ਤੱਕ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਤਤੋ ਭੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਿਜਾਲਯਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਦਿਤਃ
ਫਿਰ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਂ ਸ਼ਪਂਤਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਾਂ ਕਥਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ, ਜਦ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਹੋਈ ਇਹ ਘਟਨਾ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ
ਮੁਮੋਹ ਸਪਰੀਵਾਰਸ੍ਤਦਾ ਪਰਮਯਾ ਸ਼ੁਚਾ । ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਬਹੁਧਾ ਕਥਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਮ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਤਃ । ਉਤ੍ਥਾਯ ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸੌ ਵਸੁਦੇਵੋऽਭ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਉੱਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਦੋऽਨਾਮਯਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍ । ਪ੍ਰਪਚ੍ਛ ਚ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕਿਂ ਚਿਤਯਸਿ ਤਦ੍ਵਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ, ਦੱਸੋ।"
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇऽਤਿਪ੍ਰਿਯਃ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਸੇਨਾਨ੍ਵੇषਣਾਯ ਤੁ । ਪੌਰੈਃ ਸਾਕਂ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਹਤਂ ਤਂ ਤਦੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਰਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।"
ਪ੍ਰਸੇਨਘਾਤਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਿਲਦ੍ਵਾਰੇ ਮृਤਂ ਹਰਿਮ੍ । ਦ੍ਵਾਰਿ ਪੌਰਾਨਧਿष੍ਠਾਯ ਬਿਲਾਂਤਰ੍ਗਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਦ ਪ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਮਰਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਨਗਰ ਵਾਸੀ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਰਹਿ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਆਪ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਬਹਵੋ ਦਿਵਸਾ ਯਾਤਾ ਨਾਯਾਤ੍ਯਦ੍ਯਾਪਿ ਮੇ ਸੁਤਃ । ਅਤਃ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯੇਨ ਲਪ੍ਸ੍ਯੇ ਸੁਤਂ ਮੁਨੇ
ਕਈ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਏ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮੂਨਿ, ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ। ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯੈ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਵੀਮਾਰਾਧਯਾਂਬਿਕਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾ ਆਰਾਧਨੇਨੈਵ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹ੍ਯਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਅੰਬਿਕਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।"
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਭਗਵਨ੍ਕਾ ਹਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਕਿਂਪ੍ਰਭਾਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਕਥਮਾਰਾਧਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਵਰ੍षੇ ਕृਪਯਾ ਵਦ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਮਾਤਾ ਕੌਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।"
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ। ਵਸੁਦੇਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਮਮ । ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਤੁਲਂ ਕੋ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ। ਮਾਤਾ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕੌਣ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?"
ਯਾ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਨਿਤ੍ਯਾ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀ । ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਾ ਦੇਵੀ ਯਯਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ-ਚੇਤਨ-ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਆਪਕ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਦਾਰਾਧਨਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸृਜਤੀਦਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਮਧੁਕੈਟਭਜਾਦ੍ਭਯਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਇਹ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਤ੍ਕृਪਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਭਗਵਾਨਿਦਮ੍ । ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਹਰਤੇ ਯਸ੍ਯਾਃ ਕृਪਾਪਾਂਗਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਜੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਤਾਰਬਂਧਹੇਤੁਰ੍ਯਾ ਸੈਵ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਸਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪਰਮਾ ਦੇਵੀ ਸੈਵ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹੀ ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਨਵਰਾਤ੍ਰਵਿਧਾਨੇਨ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਜਗਦਂਬਿਕਾਮ੍ । ਨਵਾਹੋਭਿਃ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਾਗਵਤਂ ਸ਼ृਣੁ
ਨਵਰਾਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨੌਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮਾਤਾ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣੋ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਭੁਕ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਨ ਦੂਰਸ੍ਥਾ ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ੍ਰਵਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਰਦੇਨਾਸੌ ਵਸੁਦੇਵਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਮ੍ । ਉਵਾਚ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨਾਰਦਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਭਗਵਂਸ੍ਤਵ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸਂਸ੍ਮृਤਂ ਵृਤ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤਚ੍ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਂਭਵਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਯਾਦ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।"
ਪੁਰਾ ਨਭੋਗਿਰਾ ਕਂਸੋ ਦੇਵਕ੍ਯष੍ਟਮਗਰ੍ਭਤਃ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਤ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਂ ਪਾਪੋ ਮਾਂ ਸਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨ੍ਯਰੁਣਦ੍ਭਿਯਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਕਮਸ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕਾਰਾਗਾਰੇऽਹਮਵਸਂ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ । ਜਾਤਂ ਜਾਤਂ ਸਮਵਧੀਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਂਸੋऽਪਿ ਪਾਪਕृਤ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵਕੀ ਨਾਲ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਸ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
षਟ੍ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤਦਾ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲਾ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਤਪ੍ਯਦ੍ਦੇਵਕੀ ਦੇਵੀ ਨਕ੍ਤਂਦਿਵਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਜੀ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਰਾਤ ਦਿਨ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸੜਦੀ ਰਹੀ।
ਤਦਾऽਹਂ ਗਰ੍ਗਮਾਹੂਯ ਮੁਨਿਂ ਨਤ੍ਵਾऽਭਿਪੂਜ੍ਯ ਚ । ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਦੇਵਕੀਦੁਃਖਮਵੋਚਂ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਗਰਗ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਦੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ਕਰੁਣਾਸਿਨ੍ਧੋ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਗੁਰੁਰ੍ਭਵਾਨ੍ । ਆਯੁष੍ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸਾਧਨਂ ਵਦ ਮੇ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਰ੍ਗਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਮਾਮੁਵਾਚ ਦਯਾਨਿਧਿਃ । ਵਸੁਦੇਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਸਾਧਨਂ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਗਰਗ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਵਸੁਦੇਵ! ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਸੁਣ।'
ਯਾ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਭਕ੍ਤਦੁਰ੍ਗਤਿਹਾਰਿਣੀ । ਤਾਮਾਰਾਧਯ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹ੍ਯਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਉਹ ਭਗਵਤੀ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਯਦਾਰਾਧਨਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ । ਨ ਕਿਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਲੋਕੇ ਦੁਰ੍ਗਾਰ੍ਚਨਵਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਔਖਾ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਵੋਚਂ ਵਿਹਿਤਾਂਜਲਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ।
ਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮਯਿ ਤੇ ਕਰੁਣਾਨਿਧੇ । ਤਦਾ ਪੁਰਾ ਮਦਰ੍ਥੇ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਰਾਧਯ ਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇਕਰ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।'