ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਸਿਤਾਪਾਂਗੀਂ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪ ਭੂਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤਿਰਛੀ ਨਜ਼ਰ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੇਯਂ ਬਾਲਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੀ ਵਦਾਸ਼ੁ ਮੇ 5.17.
ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈ?
ਪ੍ਰਥਮਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਵੀਰ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਲੋਚਨਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਸੈਰਂਧ੍ਰ੍ਯਾ ਤਾਮੁ ਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਲਯਿਤਾ ਚਾਹਂ ਵੀਰਸੇਨਾਭਿਧਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਿਆਰੀ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਵੀਰਸੇਨਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਭ੍ਰਮਾਦਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਕੋਸਲਾਧਿਪਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਸੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਨ੍ਦੋਦਰੀ ਕਿਲ
ਮੈਨੂੰ ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਮਝ, ਜੋ ਰਾਹ ਭੁੱਲ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਇਹ ਚੰਦਰਸੇਨਾ ਦੀ ਧੀ ਮੰਦੋਦਰੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯਾਨੇ ਰਂਤੁਕਾਮੇਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਮਲ ਲੋਚਨਾ
ਇਹ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਆਈ ਸੀ।
ਸੈਰਂਧ੍ਰਿ ਚਤੁਰਾऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਬੋਧਯ
ਸੈਰੰਧਰੀ, ਤੂੰ ਚਤੁਰ ਹੋ, ਰਾਜਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਗਾ।
ਗਾਂਧਰ੍ਵੇਣ ਵਿਵਾਹੇਨ ਪਤਿਂ ਮਾਂ ਕੁਰੁ ਕਾਮਿਨਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾ ਲੈ।
ਵਾਂਛਾਮਿ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸੁਕੁਲਾਂ ਕਾਮਿਨੀਂ ਕਿਲ
ਮੈਂ ਸੋਹਣੀ, ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨੁਕੂਲ ਪਤਿਸ਼੍ਚਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਇਤ੍ਯਾऽऽਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੈਰਂਧ੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਤਦਾ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ ਪਤੀ ਬਣਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾ 5.17.
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਕਿਹਾ।
ਰੂਪਵਾਨ੍ਬਲਵਾਨ੍ਕਾਂਤੋ ਵਯਸਾ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਮਨਮੋਹਣਾ ਹੈ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਪਿਤਾऽਪਿ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪਰਿਤਪ੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯਾਹਾऽਸ੍ਮਾਨ੍ਸ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਵਯਂ ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਹਠਧਰ੍ਮਰਤਾਂ ਪੁਨਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਜ਼ਿੱਦੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸੇਵਮਾਨਾ ਵੈ ਨਾਰੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਦੋਦਰ੍ਯੁਵਾਚ ਨਿਵਾਰਯ ਨृਪਂ ਬਾਲੇ ਕਿਂ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਪਃ
ਮੰਦੋਦਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬੇਟੀ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ; ਉਹ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਸੈਰਂਧ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਵਚਨਂ ਪਥ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸੁਂਦਰਿ
ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਲਈ, ਸੁੰਦਰੋ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਤਦ੍ਭਵਤੁ ਦੈਵਯੋਗਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਵੇ; ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਿष ਉਵਾਚ ਗਚ੍ਛ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਕਾਮਂ ਨੇਯਮਿਚ੍ਛਤਿ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍ ।। 5.17.
ਮਹੀਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ; ਉਹ ਸੱਚਾ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨृਪਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਸਹ ਸੇਨਯਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਮਹਿषਾਸੁਰਵਧਃ ਮਹਿष ਉਵਾਚ ਵਿਵਾਹ ਯੋਗ੍ਯਾ ਸਂਜਾਤਾ ਸੁਰੂ ਪਾऽਵਰਜਾ ਯਦਾ
ਮਹੀਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਵਿਆਹ ਲਈ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਗਈ,
ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਵਾਹਃ ਸਂਵृਤ੍ਤਃ ਸੂਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂਵਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੁਆਯੰਵਰ ਵੀ ਰਚਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਯਾ ਵृਤੋ ਨृਪਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਲਵਾਨ੍ਰੂਪਸਂਯੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸੀ।
ਤਦਾ ਕਾਮਾਤੁਰਾ ਜਾਤਾ ਵਿਟਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨृਪਂ ਤੁ ਸਾ
ਫਿਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੰਗੀਲਾ ਸੀ।
ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤਨ੍ਵਂਗੀ ਵਿਵਾਹਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਪਿਤਃ
ਪਤਲੀ ਦੇਹ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਪਿਤਾ, ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਦੇ।
ਚਂਦ੍ਰਸੇਨੋऽਪਿ ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਯਦ੍ਭਾषਿਤਂ ਰਹਃ
ਚੰਦ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਮਾਹੂਯ ਨृਪ ਗੇਹੇ ਵਿਵਾਹਵਿਧਿਨਾ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਘਰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਾਰੁਦੇष੍ਣੋऽਪਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਮੁਦਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਮਿਲਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਗਈ।