ਪਰਸ੍ਪਰਸਮੁਤ੍ਕਰ੍षਃ ਕਥ੍ਯਤੇ ਹਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਤਂ ਚੇਤ੍ਕਰੋषਿ ਸਂਯੋਗਂ ਵੀਰੇਣ ਚ ਮਯਾ ਸਹ
ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਧੀਆ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਹੀ ਪਰਸਪਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਅਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮਸੁਖਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਰੂਪਾਣਿ ਕਰੋਮਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਜਿਤਾ ਮਯਾ । ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਭਵਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਮਾਧੁਨਾ
ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰਤਨ ਮੇਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹਨ—
ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯਥੇष੍ਟਂ ਦੇਹਿ ਵਾ ਯਥਾ । ਪਟ੍ਟਰਾਜ੍ਞੀ ਭਵਾਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਦਾਸੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਤੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ ਦਾਨ ਕਰ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ।
ਵੈਰਂ ਤ੍ਯਜੇऽਹਂ ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੋषਿ ਤਥਾਹਂ ਕਰਵਾਣਿ ਵੈ
ਤੇਰੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਆਜ੍ਞਾਪਯ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤਥਾਹਂ ਪ੍ਰਕਰੋਮ੍ਯਥ । ਚਿਤ੍ਤਂ ਮੇ ਤਵ ਰੂਪੇਣ ਮੋਹਿਤਂ ਚਾਰੁਭਾषਿਣਿ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੁਕਮ ਕਰ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਹੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਨੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ ਹੈ।
ਆਤੁਰੋऽਸ੍ਮਿ ਵਰਾਰੋਹੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰਣਂ ਕਿਲ । ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਂ ਪਾਹਿ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਕਾਮਬਾਣੈਃ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਮ੍
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਕੇਲੇ ਵਰਗੀਆਂ ਤੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਾਣਾਮੁਤ੍ਤਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਤ੍ਵਦੀਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗਿ ਸੇਵਕੋऽਹਂ ਕृਸ਼ੋਦਰਿ
ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹੇ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਪੇਟ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।
ਮਰਣਾਨ੍ਤਂ ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਪਾਦੌ ਨਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਯੁਧਾਨਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਪਤਲੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ।
ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤਪ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਕਾਮਮਾਰ੍ਗਣੈਃ । ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਦੈਨ੍ਯਂ ਨਾਚਰਿਤਂ ਮਯਾ
ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤ੍ਵਯਿ ਤਦ੍ਵਿਦਧਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਚਰਿਤਂ ਮਮ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਰਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਜੰਗ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਪਤਾ ਹਨ।
ਸੋऽਪ੍ਯਹਂ ਤਵ ਦਾਸੋऽਸ੍ਮਿ ਮਨ੍ਮੁਖਂ ਪਸ਼੍ਯ ਭਾਮਿਨਿ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਦੇਵੀ ਭਗਵਤੀ ਹਿ ਸਾ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ; ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਦੇਖ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤ ਆਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ—
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਨਾਹਂ ਪੁਰੁषਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰਮਂ ਪੁਰੁषਂ ਵਿਨਾ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ: ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਆਮ ਮਰਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਸਿਰਫ਼ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ।
ਤਸ੍ਯ ਚੇਚ੍ਛਾਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਦੈਤ੍ਯ ਸृਜਾਮਿ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍ । ਸ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਸ਼ਿਵਾ
ਹੇ ਦੈਤ, ਜੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਰਚ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਉਹ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁਭ ਅਸਲੀਅਤ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਵਸ਼ਾਦੇਵ ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਮਯਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਜਡਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਭਵਾਮਿ ਸਚੇਤਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸਦੀਵੀ ਚੇਤਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਕੜੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੇਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਯਸ੍ਕਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਾਦਯਸਸ਼੍ਚੇਤਨਾ ਯਥਾ । ਨ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਸੁਖਵਾਞ੍ਛਾ ਮੇ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਜਾਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੁੰਬਕ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਲੋਹਾ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ; ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਲੋਕੀ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਨ੍ ਯਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਙ੍ਗਂ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ । ਨਰਸ੍ਯ ਬਨ੍ਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਸ਼ृਙ੍ਖਲਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਤੂੰ ਮੂਰਖ ਹੈਂ, ਹੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਬੰਨਣ ਵਾਲੀ ਜੰਜੀਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਲੋਹਬਦ੍ਧੋऽਪਿ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਦ੍ਧੋ ਨੈਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਚ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਨ੍ ਮੂਤ੍ਰਾਗਾਰਸ੍ਯ ਸੇਵਨਮ੍
ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਛੁਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਔਰਤ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੁਟਦਾ। ਹੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਪਿਸਾਬ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਸ਼ਮਂ ਕੁਰੁ ਸੁਖਾਯ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਮਾਤ੍ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਨਾਰੀਸਙ੍ਗੇ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਂ ਜਾਨਨ੍ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਵਿਮੁਹ੍ਯਸਿ
ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈ; ਰੋਕਣ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ। ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਤ੍ਯਜ ਵੈਰਂ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਵਿਚਰਾਵਨੌ । ਪਾਤਾਲਂ ਗਚ੍ਛ ਵਾ ਕਾਮਂ ਜੀਵਿਤੇਚ੍ਛਾ ਯਦਸ੍ਤਿ ਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮ। ਜਾਂ, ਜੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ।
ਅਥਵਾ ਕੁਰੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਬਲਵਤ੍ਯਸ੍ਮਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਪ੍ਰੇषਿਤਾਹਂ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਵ ਨਾਸ਼ਾਯ ਦਾਨਵ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੰਗ ਕਰ ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੀ ਨਾਸ ਲਈ ਆਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੈਤ।
ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਯੇਨਾਦ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਵਚਨਸੌਹृਦਮ੍ । ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤੇਨ ਤੁष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਜੀਵਨ੍ਗਚ੍ਛ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹਾਂ: ਅੱਜ ਤੂੰ ਬੋਲ ਕੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਿਖਾਈ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜੀ ਲੈ।
ਸਤਾਂ ਸਪ੍ਤਪਦੀ ਮੈਤ੍ਰੀ ਤੇਨ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਜੀਵਿਤਮ੍ । ਮਰਣੇਚ੍ਛਾਸ੍ਤਿ ਚੇਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁ ਵੀਰ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਸਾਧਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਦਮ ਚੱਲ ਕੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਜੇ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ।
ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਮਧੁਰਂ ਵਚਨਂ ਤਤਃ । ਬਿਭੇਮ੍ਯਹਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕੋਮਲਾਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਨਾਰੀਂ ਨਰਵਿਮੋਹਿਨੀਮ੍ । ਜਿਤ੍ਵਾ ਹਰਿਹਰਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਤੂੰ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਐਸੀ ਨਾਰੀ ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਹਰੀ, ਹਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੀ ਹੈਂ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮੇ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਮਲਲੋਚਨੇ । ਰੋਚਤੇ ਯਦਿ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਵਿਵਾਹਂ ਕੁਰੁ ਮਾਂ ਭਜ
ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ? ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲੈ ਲੈ।
ਨੋਚੇਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਯਥੇष੍ਟਂ ਤੇ ਦੇਸ਼ਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮਾਗਤਾ । ਨਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤੋ ਮੈਤ੍ਰੀ ਕृਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਚਲੀ ਜਾ, ਜਿਥੋਂ ਤੂੰ ਆਈ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈਂ।
ਹਿਤਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਕਾ ਸ਼ੋਭਾ ਮੇ ਭਵੇਦਨ੍ਤੇ ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਇਹ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਾਤਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਜਾ; ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇਗੀ?
ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾ ਬਾਲਹਤ੍ਯਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਦੁਰਤ੍ਯਯਾ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਗृਹਂ ਨੂਨਂ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਵਰਾਨਨੇ
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਬੱਚੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਹੈ; ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।