ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵੀ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸਿਂਹਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਾ ਰਮ੍ਯਾ ਵਰਾਯੁਧਧਰਾ ਪਰਾ
ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਨ, ਦੇਵੀ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਸਾ ਮਯੋਕ੍ਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਿषਂ ਭਜ ਭਾਮਿਨਿ । ਮਹਿषੀ ਭਵ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤੇਃ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਰਾਜ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੋ।'
ਪਟ੍ਟਰਾਜ੍ਞੀ ਤ੍ਵਮੇਵਾਸ੍ਯ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ ਤਵਾਜ੍ਞਾਕਰੋ ਜਾਤੋ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਭਵਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਿਰਕਾਲਂ ਵਰਾਨਨੇ । ਮਹਿषਂ ਪਤਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੋषਿਤਾਂ ਸੁਭਗਾ ਭਵ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭੋਗ, ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੋ।
ਇਤਿ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਸ੍ਮਯਾਵੇਸ਼ਮੋਹਿਤਾ । ਮਾਮੁਵਾਚ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਮੈਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮਹਿषੀਗਰ੍ਭਸਮ੍ਭੂਤਂ ਪਸ਼ੂਨਾਮਧਮਂ ਕਿਲ । ਬਲਿਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸੁਰਾਣਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਰਾਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਬਲੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕਾ ਮੂਢਾ ਕਾਮਿਨੀ ਲੋਕੇ ਮਹਿषਂ ਵੈ ਪਤਿਂ ਭਜੇਤ੍ । ਮਾਦृਸ਼ੀ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧੇ ਕਿਂ ਪਸ਼ੁਭਾਵਂ ਭਜੇਦਿਹ
ਕਿਹੜੀ ਮੂਰਖ ਔਰਤ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਲੈਂਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਜਿਹੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਇੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਜਿਹਾ ਸੁਭਾਵ ਕਿਉਂ ਲਵਾਂ?
ਮਹਿषੀ ਮਹਿषਂ ਨਾਥਂ ਸਸ਼ृਙ੍ਗਾ ਸ਼ृਙ੍ਗਸਂਯੁਤਮ੍ । ਕੁਰੁਤੇ ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨਾ ਵੈ ਨਾਹਂ ਤਤ੍ਸਦृਸ਼ੀ ਸ਼ਠਾ
ਰਾਣੀ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਚਲਾਕ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਮृਧੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਹਨਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਾਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਗਚ੍ਛ ਵਾ ਦੁष੍ਟ ਪਾਤਾਲਂ ਜੀਵਿਤੇਚ੍ਛਾ ਯਦਸ੍ਤਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੀ; ਜਾਂ, ਦੁਰਾਚਾਰੀਏ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾ।
ਪਰੁषਂ ਤੁ ਤਯਾ ਵਾਕ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਨृਪ ਮਤ੍ਤਯਾ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਹਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਪ੍ਰਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ।
ਰਸਭਙ੍ਗਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯੈਵ ਨ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ । ਆਜ੍ਞਾਂ ਵਿਨਾ ਤਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਵृਥੋਦ੍ਯਮਮ੍
ਵਿਗਨ ਆਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਵਿਅਰਥ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਸਾਤੀਵ ਚ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਭੂਪ ਭਾਮਿਨੀ । ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਕਿਂ ਵਾ ਭਾਵਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਸੋਹਣੀਏ; ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਾਰ੍ਯੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਤੀਵ ਦੁਰਾਸਦਃ । ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਲਾਯਨਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨ ਜਾਨੇऽਹਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਅਸਲ ਹਕਦਾਰ ਹੋ, ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ। ਮੰਤ੍ਰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਲੜਾਈ ਕਰੀਏ ਜਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਈਏ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਤਾਮ੍ਰਕृਤਂ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਸ੍ਰਂਸਨਵਚਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਿषੋ ਮਦਵਿਹ੍ਵਲਃ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਸਮਾਹੂਯ ਰਾਜਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤਾਮ੍ਰਕ੍ਰਿਤ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਿਸ਼ਾ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਕਿਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਂ ਬ੍ਰੂਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍ । ਆਗਤਾ ਦੇਵਵਿਹਿਤਾ ਮਾਯੇਯਂ ਸ਼ਾਮ੍ਬਰੀਵ ਕਿਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੰਤਰੀਓ, ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਹੈ, ਆ ਗਈ—ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਸ਼ੰਬਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਰਗੀ?
ਕਾਰ੍ਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਪੁਣਾ ਯੂਯਮੁਪਾਯੇषੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਸਾਮਾਦਿषੁ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕੋऽਤ੍ਰ ਮਹ੍ਯਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਚ
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਤੇ ਚਤੁਰ ਹੋ। ਮਿਲਾਪ ਆਦਿ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣ ਊਚੁਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਦੈਵ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਞ੍ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿਤਕਰਂ ਨੂਨਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਵਿਬੁਧੈਃ ਕਿਲ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਚ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਜੋ ਕੰਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਫਾਇਦੇਵੰਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੋਚ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਹਿਤਕृਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਚਾਹਿਤਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਯਥੌषਧਂ ਨृਣਾਂ ਲੋਕੇ ਹ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਰੋਗਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਫਾਇਦਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਕੜਵੀ ਦਵਾਈ ਬੀਮਾਰੀ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਮਨ੍ਤਾ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ । ਵਕ੍ਤਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ਕਾਮਂ ਬਹਵਸ਼੍ਚਾਟੁਭਾषਕਾਃ
ਸੱਚ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਸੱਚ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਹਨ।
ਕਥਂ ਬ੍ਰੂਮੋऽਤ੍ਰ ਨृਪਤੇ ਵਿਚਾਰੇ ਗਹਨੇ ਤ੍ਵਿਹ । ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪਿ ਕੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰੀਏ? ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੀ ਮਾੜਾ?
ਰਾਜੋਵਾਚ ਸ੍ਵਸ੍ਵਮਤ੍ਯਨੁਸਾਰੇਣ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਯੇषਾਂ ਹਿ ਯਾਦृਸ਼ੋ ਭਾਵਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਜ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸੇ। ਜਿਸ ਦਾ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਚਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਸੋਚਾਂਗਾ।
ਬਹੂਨਾਂ ਮਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਸ੍ਤਦ੍ਧਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਕਈਆਂ ਦੀ ਰਾਏ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਉਵਾਚ ਤਰਸਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਞ੍ਜਯਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਤਿਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਉਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ਨਾਰੀ ਵਰਾਕੀਯਂ ਸਾ ਬ੍ਰੂਤੇ ਮਦਗਰ੍ਵਿਤਾ । ਵਿਭੀषਿਕਾਮਾਤ੍ਰਮਿਦਂ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਔਰਤ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣ ਲਵੋ।
ਕੋ ਬਿਭੇਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਦੁਰੁਕ੍ਤੈ ਰਣਦੁਰ੍ਮਦੈਃ । ਅਨृਤਂ ਸਾਹਸਂ ਚੇਤਿ ਜਾਨਨ੍ਨਾਰੀਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਕੌਣ ਔਰਤ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕੜੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਬੇਕਾਬੂ? ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ—ਝੂਠ ਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹੀ—ਜਾਣ ਕੇ, ਕੌਣ ਡਰਦਾ?
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਰਾਜਨ੍ਨਦ੍ਯ ਕਾਨ੍ਤਾਭਯੇਨ ਵੈ । ਦੀਨਤ੍ਵੇऽਪ੍ਯਯਸ਼ੋ ਨੂਨਂ ਵੀਰਸ੍ਯ ਭੁਵਨੇ ਭਵੇਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜੇ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਔਰਤ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਡਰ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀਰ ਨੂੰ ਦੁਖ ਵਿਚ ਵੀ ਬਦਨਾਮੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਮ੍ਯਹਮੇਕਾਕੀ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਹਨਿष੍ਯੇ ਤਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭਵ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਚੰਡਿਕਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਮਹਾਰਾਜਾ—ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਓ।
ਸੇਨਾਵृਤੋऽਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਕਿਲ । ਨਿषੂਦਯਾਮਿ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਾਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਚਣ੍ਡਵਿਕ੍ਰਮਾਮ੍
ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਕਠੋਰ ਤੇ ਔਖੀ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪਮਯੈਃ ਪਾਸ਼ੈਰਾਨਯਿष੍ਯੇ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ । ਵਸ਼ਗਾ ਤੁ ਸਦਾ ਤੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯ ਰਾਜਨ੍ ਬਲਂ ਮਮ
ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰਹੇਗੀ—ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਧਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਵਚੋ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁर्धਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਨੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ।