ਅਨ੍ਯਥਾ ਚੇਨ੍ਮਤਿਰ੍ਮਨ੍ਦ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਦ੍ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਰਣਾਯ ਕृਤਾਦਰਃ
ਜੇ ਮੈਸ ਦੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੋਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜ, ਮੌਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ।
ਮਨ੍ਯਸੇ ਸਙ੍ਗਰੇ ਭਗ੍ਨਾ ਦੇਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਦੈਵਂ ਹਿ ਕਾਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਵਰਦਾਨਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਤੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਰ ਗਏ। ਪਰ ਓਥੇ ਕਾਰਨ ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ ਸੀ—ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਵਰ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਦਾਨਵਃ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਦਾਨਵ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ—ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਲੜਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂ?
ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਮਿਹਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਕਾਮਾਤੁਰੇਣ ਵੈ । ਤਤ੍ਕਥਂ ਵਿਰਸਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਨृਪਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਆਦ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ?
ਇਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮੀਚੀਨਾ ਯਦ੍ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਕਲਿਂ ਵਿਨਾ । ਯਥਾਗਤਂ ਤਥਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਸਂਵੇਦਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਦੇ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਹੁੰਚਾਂਗਾ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੂਚਿਤ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਪੁਨਃ ਕਾਰ੍ਯੇ ਰਾਜਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਃ । ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵ ਸਚਿਵੈਰ੍ਨਿਪੁਣੈਃ ਸਹ
ਉਹ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੁੜ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸੋਚੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੁਨਰਮੰਦ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਫੈਸਲਾ ਲੇਵੇਗਾ।
ਸਹਸਾ ਨ ਮਯਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਨਯਾ ਸਹ । ਜਯੇ ਪਰਾਜਯੇ ਵਾਪਿ ਭੂਪਤੇਰਪ੍ਰਿਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹਾਰ, ਇਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਹਨ੍ਯਾਦਹਂ ਵਾ ਹਨ੍ਮਿ ਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਯੇਨ ਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਸ ਕੁਪ੍ਯੇਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਕਿਲ
ਜੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਜ਼ਰੂਰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਤ੍ਵਾਹਂ ਬੋਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਨृਪਮ੍ । ਯਥਾਦ੍ਯਾਭਿਹਿਤਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਥਾਰੁਚਿ ਕਰੋਤੁ ਸਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮੇਧਾਵੀ ਜਗਾਮ ਨृਪਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਮਾਤ੍ਯਕਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵੀ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸਿਂਹਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਾ ਰਮ੍ਯਾ ਵਰਾਯੁਧਧਰਾ ਪਰਾ
ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਨ, ਦੇਵੀ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੈ; ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਸਾ ਮਯੋਕ੍ਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਿषਂ ਭਜ ਭਾਮਿਨਿ । ਮਹਿषੀ ਭਵ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤੇਃ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਰਾਜ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੋ।'
ਪਟ੍ਟਰਾਜ੍ਞੀ ਤ੍ਵਮੇਵਾਸ੍ਯ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ ਤਵਾਜ੍ਞਾਕਰੋ ਜਾਤੋ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਭਵਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਿਰਕਾਲਂ ਵਰਾਨਨੇ । ਮਹਿषਂ ਪਤਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੋषਿਤਾਂ ਸੁਭਗਾ ਭਵ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭੋਗ, ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਏ, ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਪਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੋ।
ਇਤਿ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਸ੍ਮਯਾਵੇਸ਼ਮੋਹਿਤਾ । ਮਾਮੁਵਾਚ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਮੈਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮਹਿषੀਗਰ੍ਭਸਮ੍ਭੂਤਂ ਪਸ਼ੂਨਾਮਧਮਂ ਕਿਲ । ਬਲਿਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸੁਰਾਣਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਰਾਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਬਲੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕਾ ਮੂਢਾ ਕਾਮਿਨੀ ਲੋਕੇ ਮਹਿषਂ ਵੈ ਪਤਿਂ ਭਜੇਤ੍ । ਮਾਦृਸ਼ੀ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧੇ ਕਿਂ ਪਸ਼ੁਭਾਵਂ ਭਜੇਦਿਹ
ਕਿਹੜੀ ਮੂਰਖ ਔਰਤ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਲੈਂਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਜਿਹੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਇੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਜਿਹਾ ਸੁਭਾਵ ਕਿਉਂ ਲਵਾਂ?
ਮਹਿषੀ ਮਹਿषਂ ਨਾਥਂ ਸਸ਼ृਙ੍ਗਾ ਸ਼ृਙ੍ਗਸਂਯੁਤਮ੍ । ਕੁਰੁਤੇ ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨਾ ਵੈ ਨਾਹਂ ਤਤ੍ਸਦृਸ਼ੀ ਸ਼ਠਾ
ਰਾਣੀ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਚਲਾਕ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਮृਧੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਹਨਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਾਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਗਚ੍ਛ ਵਾ ਦੁष੍ਟ ਪਾਤਾਲਂ ਜੀਵਿਤੇਚ੍ਛਾ ਯਦਸ੍ਤਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੀ; ਜਾਂ, ਦੁਰਾਚਾਰੀਏ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾ।
ਪਰੁषਂ ਤੁ ਤਯਾ ਵਾਕ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਨृਪ ਮਤ੍ਤਯਾ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਹਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਪ੍ਰਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ।
ਰਸਭਙ੍ਗਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯੈਵ ਨ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ । ਆਜ੍ਞਾਂ ਵਿਨਾ ਤਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਵृਥੋਦ੍ਯਮਮ੍
ਵਿਗਨ ਆਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਵਿਅਰਥ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਸਾਤੀਵ ਚ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਭੂਪ ਭਾਮਿਨੀ । ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਕਿਂ ਵਾ ਭਾਵਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਸੋਹਣੀਏ; ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਾਰ੍ਯੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਤੀਵ ਦੁਰਾਸਦਃ । ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਲਾਯਨਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨ ਜਾਨੇऽਹਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਅਸਲ ਹਕਦਾਰ ਹੋ, ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ। ਮੰਤ੍ਰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਲੜਾਈ ਕਰੀਏ ਜਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਈਏ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਤਾਮ੍ਰਕृਤਂ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਸ੍ਰਂਸਨਵਚਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਿषੋ ਮਦਵਿਹ੍ਵਲਃ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਸਮਾਹੂਯ ਰਾਜਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤਾਮ੍ਰਕ੍ਰਿਤ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਿਸ਼ਾ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਕਿਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਂ ਬ੍ਰੂਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍ । ਆਗਤਾ ਦੇਵਵਿਹਿਤਾ ਮਾਯੇਯਂ ਸ਼ਾਮ੍ਬਰੀਵ ਕਿਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੰਤਰੀਓ, ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਹੈ, ਆ ਗਈ—ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਸ਼ੰਬਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਰਗੀ?
ਕਾਰ੍ਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਪੁਣਾ ਯੂਯਮੁਪਾਯੇषੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਸਾਮਾਦਿषੁ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕੋऽਤ੍ਰ ਮਹ੍ਯਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਚ
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਤੇ ਚਤੁਰ ਹੋ। ਮਿਲਾਪ ਆਦਿ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣ ਊਚੁਃ ਸਤ੍ਯਂ ਸਦੈਵ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਞ੍ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿਤਕਰਂ ਨੂਨਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਵਿਬੁਧੈਃ ਕਿਲ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਚ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਜੋ ਕੰਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਫਾਇਦੇਵੰਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੋਚ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਹਿਤਕृਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਚਾਹਿਤਕृਦ੍ਭਵੇਤ੍ । ਯਥੌषਧਂ ਨृਣਾਂ ਲੋਕੇ ਹ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਰੋਗਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਫਾਇਦਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਕੜਵੀ ਦਵਾਈ ਬੀਮਾਰੀ ਖਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਮਨ੍ਤਾ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ । ਵਕ੍ਤਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ਕਾਮਂ ਬਹਵਸ਼੍ਚਾਟੁਭਾषਕਾਃ
ਸੱਚ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਸੱਚ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਹਨ।
ਕਥਂ ਬ੍ਰੂਮੋऽਤ੍ਰ ਨृਪਤੇ ਵਿਚਾਰੇ ਗਹਨੇ ਤ੍ਵਿਹ । ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪਿ ਕੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਇਸ ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰੀਏ? ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੀ ਮਾੜਾ?