ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਨਯਨ੍ਤ੍ਵਿਹ । ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਰਾਚਾਰਂ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਂ ਸ੍ਮਯਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਉਸ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ। ਮੈਂ ਉਸ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁष੍ਯਂ ਮਨ੍ਦਮਤਿਂ ਨਯਾਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍ । ਪਰਾਜਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ਕਾਮਂ ਨ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਿ ਭਯਾਤੁਰਾਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਮੰਦ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਤਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਜਦੇ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸੁਰਾ ਮਮ ਵਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕਸ੍ਯੇਦਂ ਮੂਢਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਮਾਮੁਪਾਯਾਨ੍ਤੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਅਸੁਰ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਹੈ? ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਆਉਣ।
ਅਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਪਾਪਂ ਵਿਤਥਸ਼੍ਰਮਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤੇ ਦੂਤਾ ਦੇਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍
ਮੈਂ ਖੁਦ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦੂਤ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਵਰਾਯੁਧਧਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਧਤੀਂ ਚषਕਂ ਹਸ੍ਤੇ ਪਿਬਨ੍ਤੀਂ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮਧੁ । ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਯਭੀਤਾਸ੍ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਸੁਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਿਆਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਧੁ ਪੀਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੂਤ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਕਾਸ਼ੇ ਮਹਿषਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤਮੂਚੁਃ ਸ੍ਵਨਕਾਰਣਮ੍ । ਦੂਤਾ ਊਚੁਃ ਦੇਵੀ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰੌਢਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਾਚਿਦਙ੍ਗਨਾ
ਉਹ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਗਏ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ। ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਭੂषਣਾ ਨਾਰੀ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾ । ਨ ਮਾਨੁषੀ ਨਾਸੁਰੀ ਸਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਮਨੋਹਰਾ
ਉਹ ਔਰਤ ਹਰ ਅੰਗ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ; ਨਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਹੈ, ਨਾ ਅਸੁਰ — ਉਹ ਦਿਵਯ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਿਂਹਾਰੂਢਾਯੁਧਧਰਾ ਚਾष੍ਟਾਦਸ਼ਕਰਾ ਵਰਾ । ਸਾ ਨਾਦਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਾਰੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਮਦਗਰ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਔਰਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਦ ਵਿਚ ਗਰਵਿਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪਾਨਰਤਾ ਕਾਮਂ ਜਾਨੀਮੋ ਨ ਸਭਰ੍ਤृਕਾ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪਤੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਦੇਵਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਯੇਤਿ ਪਾਹਿ ਨਸ਼੍ਚੇਤਿ ਜਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ । ਨ ਜਾਨੇ ਕਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਸਾ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!' 'ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ!' 'ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ!' ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਮਾਗਤਾ ਚਾਤ੍ਰ ਕਿਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨੈਵ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਤੇਜਃਪਰਿਧਰ੍षਿਤਾਃ
ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਈ ਹੈ, ਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਤੇਜ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਵੀਰਹਾਸਾਢ੍ਯਾ ਰੌਦ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਰਸਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵੈਵਂਵਿਧਾਂ ਨਾਰੀਮਸਮ੍ਭਾष੍ਯ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ, ਵੀਰਤਾ, ਹਾਸਾ ਤੇ ਭੈਅ ਦੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਐਸਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਗੱਲ ਕੀਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਵਯਂ ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਤਃਪਰਮ੍ । ਮਹਿष ਉਵਾਚ ਗਚ੍ਛ ਵੀਰ ਮਯਾਦਿष੍ਟੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਮਹਿਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਾ, ਵੀਰ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਾ।
ਸਾਮਾਦਿਭਿਰੁਪਾਯੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਨਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਮ੍ । ਨਾਯਾਤਿ ਯਦਿ ਸਾ ਨਾਰੀ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਾਮਾਦਿਭਿਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਸਾਂਝ, ਦਮ ਤੇ ਹੋਰ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਜੇ ਉਹ ਔਰਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਤਾਂ—
ਅਹਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਤ੍ਵਮਾਨਯ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ । ਕਰੋਮਿ ਪਟ੍ਟਮਹਿषੀਂ ਤਾਂ ਮਰਾਲਭ੍ਰੁਵਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਬਿਨਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਮਰਾਲ-ਭਰੂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁੱਖ ਮਹਿਸ਼ੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਾ ਸਮਾਯਾਤਿ ਯਦਿ ਸਾ ਮृਗਲੋਚਨਾ । ਰਸਭਙ੍ਗੋ ਯਥਾ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਮ੍ਰਿਗ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਰਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਾ ਆਵੇ।
ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਮੋਹਿਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪਦਾ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੇਸ਼ਲਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਅੱਜ ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਤਰੀ—
ਜਗਾਮ ਤਰਸਾ ਕਾਮਂ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਤਃ । ਗਤ੍ਵਾ ਦੂਰਤਰਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਤੁਰੰਤ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਚਲ ਪਿਆ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਨਯਾਵਨਤਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ । ਪ੍ਰਧਾਨ ਉਵਾਚ ਕਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮਧੁਰਾਲਾਪੇ ਕਿਮਤ੍ਰਾਗਮਨਂ ਕृਤਮ੍
ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਨਰਮ ਬਚਨਾਂ ਵਿਚ, ਮੰਤਰੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ: ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੀ? ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ?
ਪृਚ੍ਛਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਭਾਗੇ ਮਨ੍ਮੁਖੇਨ ਮਮ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ ਜੇਤਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਵਧ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਰੈਃ ਕਿਲ
ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ, ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਦਾਨੇਨ ਗਰ੍ਵਿਤਸ਼੍ਚਾਰੁਲੋਚਨੇ । ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋऽਸੌ ਬਲਵਾਨ੍ਕਾਮਰੂਪਧਰਃ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਵਰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮੁਪਾਯਾਤਾਂ ਚਾਰੁਵੇषਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਰਾਜਾ ਮੇ ਮਹਿषੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ, ਮੇਰਾ ਰਾਜਾ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਮਹੀਸ਼ਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੁषਂ ਰੂਪਮਾਦਾਯ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮੀਪਂ ਸਮੇष੍ਯਤਿ । ਯਥਾ ਰੁਚ੍ਯੇਤ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਤਥਾ ਮਨ੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ।
ਤਰ੍ਹ੍ਯੇਹਿ ਮृਗਸ਼ਾਵਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਮੀਪਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਨੋ ਚੇਦਿਹਾਨਯਾਮ੍ਯੇਨਂ ਰਾਜਾਨਂ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਚਲ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਕਰੋਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਯਥਾ ਤੇ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਵਸ਼ਗੋऽਸੌ ਤਵਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰੂਪਸਂਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ਤਵ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੁਣ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰਭੋਰੁ ਵਦਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਸਂਵਿਧੇਯਂ ਮਯਾ ਤਥਾ
ਹੇ ਕਮਲ-ਨਾਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਆਖਣ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੀਦ੍ਵਾਰਾ ਮਹਿषਾਸੁਰੇਣ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਵਿਵਾਹਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਃ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਦੋਤ੍ਤਮਾ । ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਰਾਜ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਮਹੀਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਚਲਾਈ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਯ ਸੁਰਾਣਾਂ ਵੈ ਜਨਨੀਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਕਿਲ । ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਨਿषੂਦਿਨੀਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਚੰਗੇ ਮੰਤਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਜਾਣ, ਜੋ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਹਂ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਿषਸ੍ਯ ਵਧਾਯ ਚ । ਪੀਡਿਤੈਰ੍ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞਭਾਗਬਹਿष੍ਕृਤੈਃ
ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਹੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਭਾਗਦਾਰੀ ਤੋਂ ਵੰਝਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।