ਸਾਯੁਧਾਂ ਭੂषਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਾਃ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਾਂ ਸੁਰਾ ਦੇਵੀਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਿਨੀਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੈ ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਭਗਵਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਰੁਦ੍ਰਾਣ੍ਯੈ ਸਤਤਂ ਨਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ, ਮੰਗਲਮਈ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਗਵਤੀ ਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਰੁਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਤਥਾਮ੍ਬਾਯੈ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯੈ ਤੇ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਵੈष੍ਣਵ੍ਯੈ ਤੇ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਿੱਧੀ, ਬੁੱਧੀ, ਵਾਧੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾ ਨ ਜ੍ਞਾਤਾ ਪृਥਿਵੀਞ੍ਚ ਯਾ । ਅਨ੍ਤਃਸ੍ਥਿਤਾ ਯਮਯਤਿ ਵਨ੍ਦੇ ਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਪਰਾਮ੍
ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਵੱਸ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਪਰਮ ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਯਾਯਾਂ ਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਜ੍ਞਾਤਾ ਮਾਯਯਾ ਨ ਚ ਤਾਮਜਾਮ੍ । ਅਨ੍ਤਃਸ੍ਥਿਤਾ ਪ੍ਰੇਰਯਤਿ ਪ੍ਰੇਰਯਿਤ੍ਰੀਂ ਨੁਮਃ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਪ ਅਜਨਮੀ ਹੈ। ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕੁਰੁ ਭੋ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਿਤਾਨ੍ । ਜਹਿ ਪਾਪਂ ਹਯਾਰਿਂ ਤ੍ਵਂ ਤੇਜਸਾ ਸ੍ਵੇਨ ਮੋਹਿਤਮ੍
ਮਾਂ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਮਸਤ ਹੈ, ਨਾਸ ਕਰ।
ਖਲਂ ਮਾਯਾਵਿਨਂ ਘੋਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧ੍ਯਂ ਵਰਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ । ਦੁਃਖਦਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ, ਛਲਕਪਟ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ, ਵਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਤ੍ਵਮੇਕਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇ । ਪੀਡਿਤਾਨ੍ਦਾਨਵੇਨਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਾਹਿ ਦੇਵਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਕੋ ਇਕ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਹੇ ਮਾਤਾ, ਅੱਜ ਦਾਨਵ ਦੇ ਹੱਲੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵਸੁਖਪ੍ਰਦਾ । ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵੀ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਭਯਂ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤੁ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾ ਮਹਿषਾਨ੍ਮਨ੍ਦਚੇਤਸਃ । ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਣੇऽਦ੍ਯੈਵ ਵਰਦृਪ੍ਤਂ ਵਿਮੋਹਿਤਮ੍
ਮਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਂ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਣ। ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਹੈ ਤੇ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਸੁਰਾਨ੍ਦੇਵੀ ਜਹਾਸਾਤੀਵ ਸੁਸ੍ਵਰਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਮੇਤਚ੍ਚ ਸਂਸਾਰੇ ਭ੍ਰਮਮੋਹਯੁਤਂ ਜਗਤ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਮਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖ ਕੇ ਮਿੱਠਾ ਹੱਸਿਆ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿੰਨਾ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਜੋ ਭਟਕਾਵੇ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਦ੍ਯਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤਥਾ । ਕਮ੍ਪਯੁਕ੍ਤਾ ਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਹਿषਾਤ੍ਕਿਲ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹੇਸ਼, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਪਏ ਸਨ।
ਅਹੋ ਦੈਵਬਲਂ ਘੋਰਂ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਕਾਲਃ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਤਿ ਦੁਃਖਾਨਾਂ ਸੁਖਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭੁਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਾਏ! ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਾਗ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਜੇਤੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਸਮਾਂ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸृष੍ਟਿਪਾਲਨਸਂਹਾਰੇ ਸਮਰ੍ਥਾ ਅਪਿ ਤੇ ਯਦਾ । ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਲੇਸ਼ਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਮਹਿषੇਣ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਜੋ ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਮਰੱਥ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਦੋਂ ਮਹਿਸ਼ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਿਤਂ ਦੇਵੀ ਸਾਟ੍ਟਹਾਸਂ ਚਕਾਰ ਹ । ਉਚ੍ਚੈਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਭਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਂ ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸ ਕੇ ਐਸਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ਬਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਭੈੜਾ ਸੀ।
ਚਕਮ੍ਪੇ ਵਸੁਧਾ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਛਬ੍ਦਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਚੇਲੁਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚੁਕ੍ਸ਼ੋਭਾਬ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਅਜੀਬ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਏ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੇਰੁਸ਼੍ਚਚਾਲ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਪੂਰਿਤਾਃ । ਭਯਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਸ੍ਵਨਂ ਮਹਤ੍
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਕੰਬ ਉਠਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੂੰਜ ਉਠੀਆਂ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਉਸ ਵੱਡੇ ਗੱਜਣ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਗਏ।
ਜਯ ਪਾਹੀਤਿ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਮੂਚੁਃ ਪਰਮਹਰ੍षਿਤਾਃ । ਮਹਿषੋऽਪਿ ਸ੍ਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੁਕੋਪ ਮਦਗਰ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ! ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ!' ਮਹਿਸ਼ ਵੀ ਉਹ ਗੱਜਣ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਤਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ੍ਵਨਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ । ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਦੂਤਾ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਸ਼ਬ੍ਦਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਦੂਤ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਲਿਆਉਣ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਧਰੋਂ ਆਇਆ।
ਕृਤਃ ਕੇਨਾਯਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕਰ੍ਣਵ੍ਯਥਾਕਰਃ । ਦੇਵੋ ਵਾ ਦਾਨਵੋ ਵਾਪਿ ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਵਨਕਾਰਕਃ
ਇਹ ਐਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਕੰਨ ਚ ਭਾਰੀ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ? ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਗੱਜਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ—
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਨਯਨ੍ਤ੍ਵਿਹ । ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਰਾਚਾਰਂ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਂ ਸ੍ਮਯਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਉਸ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ। ਮੈਂ ਉਸ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁष੍ਯਂ ਮਨ੍ਦਮਤਿਂ ਨਯਾਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍ । ਪਰਾਜਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ਕਾਮਂ ਨ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਿ ਭਯਾਤੁਰਾਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਮੰਦ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਾਂਗਾ। ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਤਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਜਦੇ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸੁਰਾ ਮਮ ਵਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕਸ੍ਯੇਦਂ ਮੂਢਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਮਾਮੁਪਾਯਾਨ੍ਤੁ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਅਸੁਰ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਹੈ? ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਆਉਣ।
ਅਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਪਾਪਂ ਵਿਤਥਸ਼੍ਰਮਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤੇ ਦੂਤਾ ਦੇਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍
ਮੈਂ ਖੁਦ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦੂਤ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਵਰਾਯੁਧਧਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਧਤੀਂ ਚषਕਂ ਹਸ੍ਤੇ ਪਿਬਨ੍ਤੀਂ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮਧੁ । ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਯਭੀਤਾਸ੍ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਸੁਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਿਆਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਧੁ ਪੀਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੂਤ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਕਾਸ਼ੇ ਮਹਿषਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਤਮੂਚੁਃ ਸ੍ਵਨਕਾਰਣਮ੍ । ਦੂਤਾ ਊਚੁਃ ਦੇਵੀ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰੌਢਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਾਚਿਦਙ੍ਗਨਾ
ਉਹ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਗਏ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ। ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਭੂषਣਾ ਨਾਰੀ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾ । ਨ ਮਾਨੁषੀ ਨਾਸੁਰੀ ਸਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਮਨੋਹਰਾ
ਉਹ ਔਰਤ ਹਰ ਅੰਗ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ; ਨਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਹੈ, ਨਾ ਅਸੁਰ — ਉਹ ਦਿਵਯ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਿਂਹਾਰੂਢਾਯੁਧਧਰਾ ਚਾष੍ਟਾਦਸ਼ਕਰਾ ਵਰਾ । ਸਾ ਨਾਦਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਾਰੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਮਦਗਰ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਔਰਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਦ ਵਿਚ ਗਰਵਿਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪਾਨਰਤਾ ਕਾਮਂ ਜਾਨੀਮੋ ਨ ਸਭਰ੍ਤृਕਾ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪਤੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਦੇਵਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।