ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼੍ਚਾਮ੍ਬਰੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਰਕ੍ਤੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇ ਤਥਾਜਰੇ । ਨਿਰ੍ਮਲਞ੍ਚ ਤਥਾ ਹਾਰਂ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਮਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਲ, ਸੁਤੰਤਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅਸਮਾਨੀ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਾਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦੌ ਚੂਡਾਮਣਿਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਕਟਕਾਨਿ ਭੁਜੇषੁ ਵੈ
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਲੌਕਿਕ ਚੂੜਾਮਣੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਚੱਜੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਕੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਕੇਯੂਰਾਨ੍ਕਙ੍ਕਣਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਰਾਜਿਤਾਨ੍ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਾਨਸਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਅਲੌਕਿਕ ਕੇਯੂਰ ਤੇ ਕੰਗਣ ਦਿੱਤੇ।
ਨੂਪੁਰੌ ਸੁਸ੍ਵਰੌ ਕਾਨ੍ਤੌ ਨਿਰ੍ਮਲੌ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤੌ । ਦਦੌ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੌ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਸ੍ਯੈ ਸੁਪਾਦਯੋਃ
ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਸੁਰੀਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਨੂਪੁਰ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਤਥਾ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਮਹਾਰ੍ਣਵਃ । ਅਙ੍ਗੁਲੀਯਕਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤੇਜੋਵਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਗਲਾਬੰਦ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਅਮ੍ਲਾਨਪਙ੍ਕਜਾਂ ਮਾਲਾਂ ਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਾਂ ਭ੍ਰਮਰਾਨੁਗਾਮ੍ । ਤਥੈਵ ਵੈਜਯਨ੍ਤੀਞ੍ਚ ਵਰੁਣਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਰਝਾਉਣ ਨਾ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕਦਾਰ ਮਾਲਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਭੌਰੇ ਮੰਡਲਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਵੈਜਯੰਤੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਹਿਮਵਾਨਥ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਦਦੌ ਚ ਵਾਹਨਂ ਸਿਂਹਂ ਕਨਕਾਭਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਫਿਰ ਹਿਮਾਚਲ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੇਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।
ਭੂषਣੈਰ੍ਭੂषਿਤਾ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸਾ ਰਰਾਜ ਵਰਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਸਿਂਹਾਰੂਢਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮਹਿਲਾ, ਜਦੋਂ ਇਲਾਹੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸ਼ੇਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਦਾਵਸ੍ਯੈ ਰਥਾਙ੍ਗਕਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਾਰਂ ਸੁਦੀਪ੍ਤਞ੍ਚ ਦੇਵਾਰਿਸ਼ਿਰਸਾਂ ਹਰਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਲੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸ਼ੂਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦਦੌ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸੁਰਾਰੀਣਾਂ ਕृਨ੍ਤਨਂ ਭਯਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਕੱਢ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਢਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰੁਣਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਦਦੌ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਸਮੁਜ੍ਵਲਮ੍ । ਘੋषਵਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਸ਼ਙ੍ਖਾਤ੍ਤੁ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਸੁਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਵਰੁਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾ, ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ੰਖ ਕੱਢ ਕੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਂ ਸੁਮਨੋਜਵਾਮ੍ । ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਯੈ ਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸੌ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸੀ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਇषੁਧਿਂ ਬਾਣਪੂਰ੍ਣਞ੍ਚ ਚਾਪਂ ਚਾਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਮਾਰੁਤੋ ਦਤ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਦੁਰਾਕਰ੍षਂ ਖਰਸ੍ਵਰਮ੍
ਮਰੁਤ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੂਣ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ, ਖਿੱਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਤੇ ਗੂੰਜ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਵਜ੍ਰਾਦ੍ਵਜ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਦਦਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ । ਘਣ੍ਟਾਮੈਰਾਵਤਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੁਸ਼ਬ੍ਦਾਂ ਚਾਤਿਸੁਨ੍ਦਰਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਵਜਰ ਕੱਢ ਕੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਏਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨੀ ਵਾਲੀ ਘੰਟੀ ਵੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਦਣ੍ਡਂ ਯਮਃ ਕਾਮਂ ਕਾਲਦਣ੍ਡਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ । ਯੇਨਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਕਰੋਤ੍ਕਾਲ ਆਗਤੇ
ਯਮ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੰਡ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਦੰਡ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਮਣ੍ਡਲੁਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਙ੍ਗਾਵਾਰਿਪ੍ਰਪੂਰਿਤਮ੍ । ਦਦਾਵਸ੍ਯੈ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਰੁਣਃ ਪਾਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇਲਾਹੀ ਕਮੰਡਲ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਵੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ।
ਕਾਲਃ ਖਡ੍ਗਂ ਤਥਾ ਚਰ੍ਮ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਤ੍ਤੁ ਨਰਾਧਿਪ । ਪਰਸ਼ੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮਸ੍ਯੈ ਦਦਾਵਥ
ਕਾਲ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਲੀ ਕੁਹਾੜੀ ਦਿੱਤੀ।
ਧਨਦਸ੍ਤੁ ਸੁਰਾਪੂਰ੍ਣਂ ਪਾਨਪਾਤ੍ਰਂ ਸੁਵਰ੍ਣਜਮ੍ । ਪਙ੍ਕਜਂ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਾਦਾਦ੍ਦੇਵ੍ਯੈ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਿਆਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਇਲਾਹੀ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਾਂ ਕੌਮੋਦਕੀਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਘਣ੍ਟਾਸ਼ਤਨਿਨਾਦਿਨੀਮ੍ । ਅਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਕਉਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਰੂਪਾਣਿ ਤਥਾਭੇਦ੍ਯਞ੍ਚ ਦਂਸ਼ਨਮ੍ । ਦਦੌ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਜਗਨ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਨਿਜਰਸ਼੍ਮੀਨ੍ਦਿਵਾਕਰਃ
ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਸਤਰ, ਤੇ ਇਕ ਅਟੱਲ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਾਯੁਧਾਂ ਭੂषਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਾਃ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤਾਂ ਸੁਰਾ ਦੇਵੀਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਿਨੀਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੈ ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਭਗਵਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਰੁਦ੍ਰਾਣ੍ਯੈ ਸਤਤਂ ਨਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ, ਮੰਗਲਮਈ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਗਵਤੀ ਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਰੁਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਤਥਾਮ੍ਬਾਯੈ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯੈ ਤੇ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਵੈष੍ਣਵ੍ਯੈ ਤੇ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਿੱਧੀ, ਬੁੱਧੀ, ਵਾਧੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾ ਨ ਜ੍ਞਾਤਾ ਪृਥਿਵੀਞ੍ਚ ਯਾ । ਅਨ੍ਤਃਸ੍ਥਿਤਾ ਯਮਯਤਿ ਵਨ੍ਦੇ ਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਪਰਾਮ੍
ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਵੱਸ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਪਰਮ ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਯਾਯਾਂ ਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਜ੍ਞਾਤਾ ਮਾਯਯਾ ਨ ਚ ਤਾਮਜਾਮ੍ । ਅਨ੍ਤਃਸ੍ਥਿਤਾ ਪ੍ਰੇਰਯਤਿ ਪ੍ਰੇਰਯਿਤ੍ਰੀਂ ਨੁਮਃ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਪ ਅਜਨਮੀ ਹੈ। ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕੁਰੁ ਭੋ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਿਤਾਨ੍ । ਜਹਿ ਪਾਪਂ ਹਯਾਰਿਂ ਤ੍ਵਂ ਤੇਜਸਾ ਸ੍ਵੇਨ ਮੋਹਿਤਮ੍
ਮਾਂ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਮਸਤ ਹੈ, ਨਾਸ ਕਰ।
ਖਲਂ ਮਾਯਾਵਿਨਂ ਘੋਰਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧ੍ਯਂ ਵਰਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ । ਦੁਃਖਦਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ, ਛਲਕਪਟ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ, ਵਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਤ੍ਵਮੇਕਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇ । ਪੀਡਿਤਾਨ੍ਦਾਨਵੇਨਾਦ੍ਯ ਤ੍ਰਾਹਿ ਦੇਵਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਕੋ ਇਕ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਹੇ ਮਾਤਾ, ਅੱਜ ਦਾਨਵ ਦੇ ਹੱਲੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵਸੁਖਪ੍ਰਦਾ । ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵੀ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਭਯਂ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤੁ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾ ਮਹਿषਾਨ੍ਮਨ੍ਦਚੇਤਸਃ । ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਣੇऽਦ੍ਯੈਵ ਵਰਦृਪ੍ਤਂ ਵਿਮੋਹਿਤਮ੍
ਮਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਂ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਣ। ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਹੈ ਤੇ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੀ।