ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਮਦੀਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਸਤਤਂ ਨਰੋ ਯਃ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਦੁਃਖਃ ਸ ਭਵੇਤ੍ਸੁਖੀ ਚ ਵੇਦੋਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਨਨੁ ਵੇਦਤੁਲ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਕਾਰਣਂ ਚਾਦ੍ਯ ਯਦ੍ਗਤਂ ਵਦਨਂ ਹਰੇਃ । ਅਕਾਰਣਂ ਕਥਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰੇऽਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਕਿ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਕਿਉਂ ਗਿਆ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਉਦਧੇਸ੍ਤਨਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮਨ੍ਤਿਕੇ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਜਹਾਸ ਵਦਨਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ ਪਿਆਰੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁਸਕਰਾਇਆ।
ਤਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਹਰਿਰ੍ਨੂਨਂ ਕਥਂ ਮਾਂ ਹਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਵਿਰੂਪਂ ਹਰਿਣਾ ਦृष੍ਟਂ ਮੁਖਂ ਮੇ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: 'ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਹਰੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂ ਵੇਖਿਆ?'
ਵਿਨਾਪਿ ਕਾਰਣੇਨਾਦ੍ਯ ਕਥਂ ਹਾਸ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਭਵਃ । ਸਪਤ੍ਨੀਵ ਕृਤਾ ਤੇਨ ਮਨ੍ਯੇऽਨ੍ਯਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਅੱਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਹਾਸਾ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ? ਮੈਂ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਸਹਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕੋਪਯੁਤਾ ਜਾਤਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਤਮੋਗੁਣਾ । ਤਾਮਸੀ ਤੁ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਹੇ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਫਿਰ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਅਤੇ ਤਾਮਸ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤਾਮਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਕੇਨਚਿਤ੍ਕਾਲਯੋਗੇਨ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਤਾਮਸੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਹੇऽਤਿਦਾਰੁਣਾ
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤਾਮਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ।
ਤਾਮਸ੍ਯਾਵਿष੍ਟਦੇਹਾ ਸਾ ਚੁਕੋਪਾਤਿਸ਼ਯਂ ਤਦਾ । ਸ਼ਨਕੈਃ ਸਮੁਵਾਚੇਦਮਿਦਂ ਪਤਤੁ ਤੇ ਸ਼ਿਰਃ
ਤਾਮਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਪਵੇ!'
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ੍ਵਭਾਵਾਚ੍ਚ ਭਾਵਿਤ੍ਵਾਤ੍ਕਾਲਯੋਗਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ । ਅਵਿਚਾਰ੍ਯ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਪਃ ਸ੍ਵਸੁਖਨਾਸ਼ਨਃ
ਆਪਣੀ ਸਤਰੀ ਸਵਭਾਵ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ, ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਖੋਹਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਪਤ੍ਨੀਸਮ੍ਭਵਂ ਦੁਃਖਂ ਵੈਧਵ੍ਯਾਦਧਿਕਂ ਤ੍ਵਿਤਿ । ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਾਮਸੀਸ਼ਕ੍ਤਿਯੋਗਤਃ
ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸਹਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਇਸ ਤਾਮਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨृਤਂ ਸਾਹਸਂ ਮਾਯਾ ਮੂਰ੍ਖਤ੍ਵਮਤਿਲੋਭਤਾ । ਅਸ਼ੌਚਂ ਨਿਰ੍ਦਯਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦੋषਾਃ ਸ੍ਵਭਾਵਜਾਃ
ਝੂਠ, ਬੇਸਮਝੀ, ਧੋਖਾ, ਮੂਰਖਤਾ, ਵਧੇਰੇ ਲਾਲਚ, ਗੰਦਗੀ ਤੇ ਨਿਰਦਯਤਾ — ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਦੋਸ਼ ਹਨ।
ਸਸ਼ੀਰ੍षਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਸ਼ਿਰੋऽਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਯੋਗੇਨ ਨਿਮਗ੍ਨਂ ਲਵਣਾਮ੍ਬੁਧੌ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੜ ਜੋੜਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ; ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁਬ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕਾਰਣਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਰ੍ਤਤੇ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਭਵਤਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਕ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰਾ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਹਯਗ੍ਰੀਵੋऽਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਪਰਮਦਾਰੁਣਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਮਹਾਨ ਦੈਤ, ਹਯਗਰੀਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਜਪਨ੍ਨੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਾਯਾਬੀਜਾਤ੍ਮਕਂ ਮਮ । ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸਰ੍ਵਭੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਮੇਰਾ ਇਕ ਅੱਖਰ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਜਪਦਾ ਸੀ; ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਛੱਡ ਕੇ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਮਾਂ ਤਾਮਸੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਰ੍ਵਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਏਵਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇऽਤਿਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੀ ਤਾਮਸੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਦਾਹਂ ਤਾਮਸਂ ਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਪੁਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਯਾਤਂ ਤਤ੍ਤੇਨ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਤਾਮਸੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਥੇ ਆਈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹੀ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਂਹੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਤਮਵੋਚਂ ਦਯਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਦਦਾਮਿ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਮੈਂ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਸੋ ਮੰਗ ਲੈ। ਹੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦੇਵਾਂਗੀ।"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦਾਨਵਃ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰਿਤਃ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਚ ਚਕਾਰ ਤ੍ਵਰਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਰੰਤ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਮਦੀਯਂ ਸ ਪ੍ਰੇਮੋਸ੍ਫੁਲ੍ਲਵਿਲੋਚਨਃ । ਹਰ੍षਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਨਯਨਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ ਚ ਮਾਂ ਤਦਾ
ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਉਵਾਚ ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਮਹਾਮਾਯੇ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਾਰਿਣਿ । ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਚਤੁਰੇ ਕਾਮਦੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਹਯਗਰੀਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁਭਾ।'
ਧਰਾਮ੍ਬੁਤੇਜਃਪਵਨਖਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਚ ਕਾਰਣਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਗਨ੍ਧਰਸਰੂਪਾਣਾਂ ਕਾਰਣਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸ਼ਬ੍ਦਯੋਃ
ਤੂੰ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ; ਤੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ, ਤੇ ਛੂਹ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਘ੍ਰਾਣਂ ਚ ਰਸਨਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ । ਕਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਘਰਾਨਾ, ਰਸਨਾ, ਅੱਖਾਂ, ਚਮੜੀ, ਕੰਨ — ਇਹ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ — ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਕਿਂ ਤੇऽਭੀष੍ਟਂ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਯਦ੍ਦਦਾਮਿ ਤਤ੍ । ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇ ਤਪਸਾ ਚਾਦ੍ਭੁਤੇਨ ਚ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਜੋ ਵਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ; ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ। ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਅਸਧਾਰਣ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।'
ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਉਵਾਚ ਯਥਾ ਮੇ ਮਰਣਂ ਮਾਤਰ੍ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ । ਭਵੇਯਮਮਰੋ ਯੋਗੀ ਤਥਾਜੇਯਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਹਯਗਰੀਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮਾਂ, ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਨਾ ਆਵੇ, ਐਸਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਅਮਰ, ਯੋਗੀ ਤੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਅਜੈ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।'
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਜਾਤਸ੍ਯ ਹਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਧ੍ਰੁਵਂ ਜਨ੍ਮ ਮृਤਸ੍ਯ ਚ । ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਚੇਦृਸ਼ੀ ਲੋਕੇ ਭਵੇਚ੍ਚ ਕਥਮਨ੍ਯਥਾ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੋ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਕਾਇਦਾ ਹੈ — ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।'
ਏਵਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਰਣੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਤਮ । ਵਰਂ ਵਰਯ ਚੇष੍ਟਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਮਨਸਾ ਕਿਲ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਇਹ ਨਿਸਚੇ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ।
ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਉਵਾਚ ਹਯਗ੍ਰੀਵਾਚ੍ਚ ਮੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜਗਦਮ੍ਬਿਕੇ । ਇਤਿ ਮੇ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਕਾਮਂ ਪੂਰਯਸ੍ਵ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਹਯਗਰੀਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਸਿਰਫ ਹਯਗਰੀਵ ਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।'
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਭਾਗ ਕੁਰੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਹਯਗ੍ਰੀਵਾਦृਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਨ ਤੇ ਨੂਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੇਵੀ ਨੇ فرمایا: ਘਰ ਜਾ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸੁਖੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰ। ਹਯਗਰੀਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੌਤ ਨਿਸਚਿਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਮਾ ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤਾ ਤਥਾ । ਮੁਦਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੋऽਪਿ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।