ਉਦ੍ਯਮਃ ਕਿਲ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯਥਾਬੁਦ੍ਧਿ ਯਥਾਬਲਮ੍ । ਦੈਵਾਧੀਨੋ ਭਵੇਨ੍ਨੂਨਂ ਜਯੋ ਵਾਥ ਪਰਾਜਯਃ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਤੇ ਤਾਕਤ ਮੁਤਾਬਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਹਾਰ ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ 'ਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਨ੍ਧਿਯੋਗੋ ਨ ਚਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਖਲੇ ਸਨ੍ਧਿਰ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਃ । ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਾਧੁਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬੇਫ਼ਾਇਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨਮਪ੍ਯਧੁਨਾ ਨੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਹਸਾ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾਃ ਪ੍ਰੇषਣੀਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਃ ਸੁਪ੍ਰਵੇਸ਼ਕਾਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕੋਈ ਤੁਰੰਤ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਤੁਰ ਜਾਸੂਸ ਭੇਜੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਾਲਾਤ ਵੇਖਣ।
ਇਙ੍ਗਿਤਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਨਿਃਸਙ੍ਗਾ ਨਿਃਸ੍ਪृਹਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ । ਸੇਨਾਭਿਯੋਗਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਬਲਸਂਖ੍ਯਾਂ ਯਥਾਰ੍ਥਤਃ
ਉਹ ਜਾਸੂਸ ਚਤੁਰ, ਨਿਰਪੱਖ, ਲੋਭ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਿਆਰੀ, ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਅਤੇ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ।
ਵੀਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਿਜ੍ਞਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾਯਾਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਬਲਾਬਲਮ੍
ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਾਸੂਸ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਾਨਂ ਵਾ ਦੁਰ੍ਗਸਂਗ੍ਰਹਮ੍ । ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਖਲੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾ ਸਦਾ । ਸਹਸਾ ਵਿਹਿਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੁਃਖਦਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਫੌਜੀ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਕਿਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੁਰੰਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਖਦਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਬੁਧੈਃ । ਨਾਤ੍ਰ ਭੇਦਵਿਧਿਰ੍ਨ੍ਯਾਯ੍ਯੋ ਦਾਨਵੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੁਖ ਮਿਲੇ। ਇੱਥੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ।
ਏਕਚਿਤ੍ਤੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਾਰਾ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ ਵੈ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਬਲਾਬਲਂ ਤੇषਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਾਸੂਸ ਭੇਜੇ ਜਾਣ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਰਣਨੀਤੀ ਸੋਚੀ ਜਾਵੇ।
ਵਿਧੇਯਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞੈਸ੍ਤੇषੁ ਕਾਰ੍ਯਪਰੇषੁ ਚ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਵਿਹਿਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਪਰੀਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੰਮ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਲਟ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨੂਨਮਜ੍ਞਾਤਮੌषਧਂ ਯਥਾ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਣਿਧਿਂ ਕਾਰ੍ਯਵੇਦਿਨਮ੍
ਇਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣ ਦਵਾਈ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਰਿਜ੍ਞਾਨਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਦੂਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸੁਰਾਧਿਪਮ੍
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਜਾਣਣ ਲਈ ਦੂਤ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਦੂਤ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਗਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਬਲਾਬਲਮ੍ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਬਲਮੁਦ੍ਯੋਗਂ ਤੁਰਾषਾਡਤਿਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੂਤ ਨੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੁਰਾਸਾਢਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾਨਚੋਦਯਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਮਾਹੂਯ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਕਾਰ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਸਮ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚਾਙ੍ਗਿਰਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਮਾਸੀਨਂ ਵਰਾਸਨੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਭੋ ਭੋ ਦੇਵਗੁਰੋ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸਿ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਕਾਰ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਰਦ੍ਯ ਨਃ । ਦਾਨਵੋ ਮਹਿषੋ ਨਾਮ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਦਾਨਵ ਮਹਿਸ਼ਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਸਤ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਃ ਸਮਾਯਾਤਿ ਬਹੁਭਿਰ੍ਦਾਨਵੈਰ੍ਵृਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਧੁਨਾ
ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹੋ, ਹੁਣ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਸੋਚੋ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਵਿਘ੍ਨਹਰ੍ਤਾ ਸੁਸਂਯਤਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤੁਰਾਸਾਹਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੁਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਸੰਯਮੀ, ਸਾਡਾ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੁਰਾਸਾਢਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਕਾਮਂ ਕਾਰ੍ਯਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ । ਗੁਰੁਰੁਵਾਚ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਮਾਰਿष
ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਰੱਖੋ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਫੜੋ।
ਵ੍ਯਸਨੇ ਚ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਧੈਰ੍ਯਮਾਸ਼ੁ ਵੈ । ਜਯਾਜਯੌ ਸੁਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਦੈਵਾਧੀਨੌ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ ਹੌਸਲਾ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿੱਤ ਤੇ ਹਾਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸਮਤ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾ ਸਦਾ । ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਜਾਨਨ੍ਨੇਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੌਸਲੇ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ।
ਉਦ੍ਯਮਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਯਥਾਪੌਰੁषਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਮੁਨਯੋऽਪਿ ਹਿ ਮੁਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਮੈਕਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੁਨੀ ਵੀ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੈਵਾਧੀਨਂ ਚ ਜਾਨਨ੍ਤੋ ਯੋਗਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਦੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰੋਦਿਤੋਦ੍ਯਮਃ
ਕਿਸਮਤ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਮ ਤੇ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਂ ਭਵਤੁ ਵਾ ਮਾ ਵਾ ਦੈਵੇ ਕਾ ਪਰਿਦੇਵਨਾ । ਵਿਨਾ ਪੁਰੁषਕਾਰੇਣ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਕਿਸਮਤ 'ਤੇ ਰੋਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਧਵਤ੍ਪਙ੍ਗੁਵਤ੍ਕਾਮਂ ਨ ਤਥਾ ਮੁਦਮਾਵਹੇਤ੍ । ਕृਤੇ ਪੁਰੁषਕਾਰੇऽਪਿ ਯਦਿ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਨ ਜਾਯਤੇ
ਅੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂ ਲੰਗੜੇ ਵਾਂਗ, ਇੰਝ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸਫਲਤਾ ਨਾ ਆਵੇ,
ਨ ਤਤ੍ਰ ਦੂषਣਂ ਤਸ੍ਯ ਦੈਵਾਧੀਨੇ ਸ਼ਰੀਰਿਣਿ । ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਨ ਸੈਨ੍ਯੇऽਸ੍ਤਿ ਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਨ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਣੇ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੀਵ ਕਿਸਮਤ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ। ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਾ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਸਲਾਹ ਵਿੱਚ।
ਨ ਰਥੇ ਨਾਯੁਧੇ ਨੂਨਂ ਦੈਵਾਧੀਨਾ ਸੁਰਾਧਿਪ । ਬਲਵਾਞ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਰ੍ਬਲਃ ਸੁਖਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਇਹ ਰਥ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕਿਸਮਤ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਰਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਃ ਸ਼ੇਤੇ ਨਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭੋਗਵਾਨ੍ਭਵੇਤ੍ । ਕਾਤਰੋ ਜਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ੂਰੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਜਯਮ੍
ਸਿਆਣਾ ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਵਿਛ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਆਰਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਡਰਪੋਕ ਜਿੱਤ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੈਵਾਧੀਨੇ ਤੁ ਸਂਸਾਰੇ ਕਾਮਂ ਕਾ ਪਰਿਦੇਵਨਾ । ਉਦ੍ਯਮੇ ਯੋਜਯੇਨ੍ਨੂਨਂ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਸੁਰਾਧਿਪ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੈ, ਰੋਣ-ਧੋਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ? ਪਰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਦੁਃਖਦੇ ਸੁਖਦੇ ਵਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਨ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ । ਦੁਃਖੇ ਦੁਃਖਾਧਿਕਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸੁਖੇ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸੁਖਾਧਿਕਮ੍
ਚਾਹੇ ਦੁੱਖ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਸੁਖ, ਉਸ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ। ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜੋ ਹੋਰ ਵੱਧ ਦੁੱਖੀ ਹਨ; ਸੁਖ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜੋ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸੁਖੀ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਹਰ੍षਸ਼ੋਕਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭ੍ਯਾਮਿਵ ਨਾਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਧੈਰ੍ਯਮੇਵਾਵਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਹਰ੍षਸ਼ੋਕੋਦ੍ਭਵੇ ਬੁਧੈਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਗਮੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਗਮੀ ਆਵੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਧੀਰਜ ਨੂੰ ਹੀ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ।