ਮਦਗ੍ਰੇ ਕੋ ਭਵੇਚ੍ਛੂਰਃ ਕੋਟਿਸ਼ਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤਥਾਵਿਧਾਃ । ਨ ਬਿਭੇਮ੍ਯੇਕਤਃ ਕਾਮਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਥਾ
"ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੌਣ ਵੀਰ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਲੱਖਾਂ ਹੋਣ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਚਾਹੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਹੋਵਾ। ਅੱਜ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।"
ਸ਼ਰਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇष੍ਵਸੌ ਨੂਨਂ ਤਪਸ੍ਵਿषੁ ਬਲਾਧਿਕਃ । ਬਲਕਰ੍ਤਾ ਹਿ ਕੁਹਕੋ ਲਮ੍ਪਟਃ ਪਰਦਾਰਹृਤ੍
"ਉਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਤਪੱਸੀਆਂ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਬਦਮਾਸ਼ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।"
ਅਪ੍ਸਰੋਬਲਸਮ੍ਮਤ੍ਤਸ੍ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਕਰਃ ਖਲਃ । ਛਿਦ੍ਰਪ੍ਰਹਰਣਃ ਪਾਪੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਃ
ਉਹ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਅਪਸਰਾ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਹੂਣ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪੀ ਹੈ, ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ।
ਨਮੁਚਿਰ੍ਨਿਹਤੋ ਯੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਧਿਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਸ਼ਪਥਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨਾਦੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੀਤੇਨ ਛਦ੍ਮਨਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਡਰ ਕੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕਈ ਕਸਮਾਂ ਖਾ ਕੇ ਸਾਂਝ ਪੱਕੀ ਕੀਤੀ ਸੀ—
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁ ਕਪਟਾਚਾਰ੍ਯਃ ਕੁਹਕਃ ਸ਼ਪਥਾਕਰਃ । ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਃ ਕਾਮਂ ਬਲਕृਦ੍ਦਮ੍ਭਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਠੱਗੀ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਦੂਗਰ, ਕਸਮਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਹੋਸ਼ਿਆਰ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕੋਲਾਕृਤਿਂ ਯੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਯੇਨ ਨृਸਿਂਹੇਨ ਚ ਘਾਤਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਬਣ ਕੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ—
ਨਾਹਂ ਤਦ੍ਵਸ਼ਗੋ ਨੂਨਂ ਭਵੇਯਂ ਦਨੁਨਨ੍ਦਨਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਨੈਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕੁਤ੍ਰ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਦਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਥਾਂ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ । ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਾਪਿ ਨ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਰਣਾਙ੍ਗਣੇ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ, ਕੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ? ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਟੱਕਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਜਿਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰੁਣਂ ਯਮਮ੍ । ਧਨਦਂ ਪਾਵਕਂ ਚੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਯਮ, ਕੁਬੇਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਹਥਿਆ ਲਵਾਂਗਾ।
ਯਜ੍ਞਭਾਗਭੁਜਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮੋऽਦ੍ਯ ਸੋਮਪਾਃ । ਜਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵਸਮੂਹਞ੍ਚ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦਾਨਵੈਃ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬਣਾਂਗੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਰਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨ ਮੇ ਭਯਂ ਸੁਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਾਨਵਾਃ । ਮਰਣਂ ਨ ਨਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਰੀ ਕਿਂ ਮੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਦਾਨਵੋ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੀ ਵਰਦਾਨ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੌਤ ਦਾ; ਇਕ ਔਰਤ ਮੇਰਾ ਕੀ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਪਾਤਾਲਪਰ੍ਵਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹੂਯ ਵਰਾਨ੍ਵਰਾਨ੍ । ਦਾਨਵਾਨ੍ਮਮ ਸੈਨ੍ਯੇਸ਼ਾਨ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ਼੍ਚਰਾਃ
ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਦਾਨ ਮੰਗੋ, ਤੇ ਚਲਾਕ ਦਾਨਵ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਜਾਣ।
ਏਕੋऽਹਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ਾਨ੍ਵਿਜੇਤੁਂ ਦਾਨਵਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਃ । ਸ਼ੋਭਾਰ੍ਥਂ ਵਃ ਸਮਾਹੂਯ ਨਯਾਮਿ ਸੁਰਸਙ੍ਗਮੇ
ਦਾਨਵੋ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਜੋਗਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਭਾ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਖੁਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਹਨਿष੍ਯੇऽਹਂ ਸੁਰਾਨ੍ਕਿਲ । ਨ ਮੇ ਭਯਂ ਸੁਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਰਦਾਨਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਤੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਰਦਾਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਅਵਧ੍ਯੋऽਹਂ ਸੁਰਗਣੈਰਸੁਰੈਰ੍ਮਾਨਵੈਸ੍ਤਥਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਜ੍ਜਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਦੇਵਲੋਕਜਯਾਯ ਵੈ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਮਰ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੇਵਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਲਯਂ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨਨ੍ਦਨੇ । ਮਨ੍ਦਾਰਕੁਸੁਮਾਪੀਡਾ ਦੇਵਯੋषਿਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਦੈਤਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਿਚ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਾਮਧੇਨੁਪਯੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਾਃ ਸੁਧਾਪਾਨਪ੍ਰਮੋਦਿਤਾਃ । ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਗੀਤਾਦਿਨृਤ੍ਯਲਾਸ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਕਾਮਧੇਨੂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਨਾਲ ਰਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਮੇਨਕਾ ਰਮ੍ਭਾ ਘृਤਾਚੀ ਚ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ । ਪ੍ਰਮਦ੍ਵਰਾ ਮਹਾਸੇਨਾ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ ਮਦੋਤ੍ਕਟਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਪ੍ਰਮਦਵਰਾ, ਮਹਾਸੇਨਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ ਤੇ ਮਦੋਤਕਟਾ—
ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਰਞ੍ਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨਾਸਵਨਿषੇਵਣੈਃ
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਆਦਿ, ਜੋ ਨਾਚ-ਗੀਤ ਵਿਚ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਰਾਬਾਂ ਦੀ ਰਸ ਮਾਣਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਕਰਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸਜ੍ਜਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਰੋਚਤਾਂ ਗਮਨਂ ਦਿਵਿ । ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਥਂ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਅੱਜ ਸਵਰਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਮਾਹੂਯ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਗੁਰੁਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਰੂ ਬਣਾਇਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਸਨ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਮਹਿषਃ ਪਾਪਧੀਸ੍ਤਦਾ । ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭਵਨਂ ਸ੍ਵਂ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਿਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਬੁਰਾ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਭਯਾਤੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਦੇਵੈਃ ਸੁਰਗੁਰੁਣਾ ਸਹ ਪਰਾਮਰ੍ਸ਼ਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਗਤੇ ਦੂਤੇ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਪਿ ਸਮਾਹੂਯ ਸੁਰਾਨਥ । ਯਮਵਾਯੁਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਵਰੁਣਾਨਿਦਮੂਚਿਵਾਨ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੂਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਯਮ, ਵਾਯੂ, ਧਨਾਦਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਹਿषੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਮ੍ਭਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਰਦਰ੍ਪਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਮਾਯਾਸ਼ਤਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਮਹਿਸ਼ਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰੰਭਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਵਰਾਂ ਦੇ ਅਭਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਦੂਤੋऽਦ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਭੋਃ ਸੁਰਾਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਮੇਨ ਲੁਬ੍ਧੇਨ ਮਾਮੁਵਾਚੇਦृਸ਼ਂ ਵਚਃ
ਅੱਜ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਤ ਆਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਗਿਆ।
ਤ੍ਯਜ ਦੇਵਾਲਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਯਥੇਚ੍ਛਂ ਵ੍ਰਜ ਵਾਸਵ । ਸੇਵਾਂ ਵਾ ਕੁਰੁ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਉਥੇ ਚਲਾ ਜਾ, ਹੇ ਵਾਸਵ; ਜਾਂ ਮਹਿਸ਼ਾ, ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ।
ਦਯਾਵਾਨ੍ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸੌ ਸ ਤੇ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ । ਨਤੇषੁ ਭृਤ੍ਯਭੂਤੇषੁ ਨ ਕੁਪ੍ਯਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਯਾਲੂ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰੇਗਾ। ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨੋਚੇਦ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਸੇਨੋਦ੍ਯੋਗਂ ਕੁਰੁ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਗਤੇ ਮਯਿ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਸਮੁਪੇष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਫੌਜ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ; ਜਦ ਮੈਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਗਤੋ ਦੂਤੋ ਦਾਨਵਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਿਨ੍ਤਯਧ੍ਵਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਬੁਰੇ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਦੂਤ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੋਚੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਬਲੋऽਪਿ ਨ ਚੋਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਬਲਵਤਾ ਸੁਰਾਃ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਦੋਦ੍ਯੋਗੀ ਬਲਵਾਨ੍ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ਹੋਵੇ।