ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ऋषਯੋ ਨਿਰ੍ਮਲਾਸ਼ਯਾਃ । ਆਤ੍ਮਰੂਪਾਂ ਹृਦਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਯਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ਗੌਰੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤਥਾ । ਤਾਮੇਵ ਸਮੁਪਾਸਨ੍ਤੇ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੌਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਤ, ਚਿਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਯਦ੍ਯਤ੍ਪੁष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ । ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਤਾਪਤ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸੰਸਾਰਿਕ ਦੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਮਯਾਖ੍ਯਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ, ਅਚੰਭਤ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਮ੍ਮਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਤਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵ੍ਯਾਸਾਤ੍ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਪੁਰਾਣਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਨੂਨਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਾਭਿਧਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਪੰਜਵਾਂ ਪੁਰਾਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਮਾਯਾਪ੍ਰਭਾਵਵਰ੍ਣਨਮ੍ ऋषਯ ਊਚੁਃ ਭਵਤਾ ਕਥਿਤਂ ਸੂਤ ਮਹਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੂਤ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਕਰਤਬ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਨ੍ਦੇਹੋऽਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਵਾਸੁਦੇਵਕਥਾਨਕੇ । ਜਾਯਤੇ ਨਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਕਥਾ ਜਦੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ।
ਵਨੇ ਗਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਦੁष੍ਕਰਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ਾਵਤਾਰੇਣ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਰਾਧਨਂ ਕृਤਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪੁਨਃ । ਜਗਨ੍ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾ ਅਂਸ਼ਭੂਤਯਾ
ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੀ ਪੂਰਨ ਮਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ।
ਈਸ਼੍ਵਰੇਣਾਪਿ ਕृष੍ਣੇਨ ਕੁਤਸ੍ਤੌ ਸਮ੍ਪ੍ਰਪੂਜਿਤੌ । ਨ੍ਯੂਨਤਾ ਵਾ ਕਿਮਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਤਦੇਵਂ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਮ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ—ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਕੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਘਾਟ ਹੈ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਰੁਤਞ੍ਚ ਯਤ੍ । ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਕਥਾਂ ਕृष੍ਣਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਸਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈਰਾਟੀਸੁਤਜਸ੍ਤਦਾ । ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮੇਧਾਵੀ ਸਨ੍ਦੇਹਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਤਾਂਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਰਾਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਫਿਰ ਗਹਿਰੀ ਸੰਦੇਹ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੂਨੋ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪਰਮਕਾਰਣਮ੍ । ਤਥਾਪਿ ਮਨਸੋ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਨ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕਾਰਨ ਸੁਣਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮਨ ਦੀ ਵਿਰਤੀ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਕृष੍ਣੇਨਾਰਾਧਿਤਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ । ਵਿਸ੍ਮਯੋऽਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਕੇ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇਵ ਦੇ ਲਈ।
ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ ਕਥਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਘੋਰਂ ਤਪਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਵਦ੍ਧਰਿਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ—ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਘੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ?
ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਥਾ ਪਾਲਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ । ਸਂਹਰ੍ਤੁਮਪਿ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਦਾਰੁਣਂ ਤਪ ਆਚਰਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੁਨੀਆ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇੰਨਾ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਸੂਦਨਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਕਿਹਾ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਮਾਨੁषਂ ਦੇਹਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਕृਤਵਾਨ੍ਮਾਨੁषਾਨ੍ਭਾਵਾਨ੍ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ।
ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਪੂਜਨਂ ਚੈਵ ਗੁਰੁਪਾਦਾਭਿਵਨ੍ਦਨਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਥਾ ਸੇਵਾ ਦੇਵਤਾਰਾਧਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੋਕੇ ਸ਼ੋਕਾਭਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਹਰ੍षੇ ਹਰ੍षਸਮੁਨ੍ਨਤਿਃ । ਦੈਨ੍ਯਂ ਨਾਨਾਪਵਾਦਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਕਾਮੋਪਸੇਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖੁਸ਼ੀ, ਨਿਮਰਤਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆ।
ਕਾਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਥਾ ਲੋਭਃ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਤਥਾ ਗੁਣਮਯੇ ਦੇਹੇ ਨਿਰ੍ਗੁਣਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਲਾਲਚ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਤਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸੌਬਲੀਸ਼ਾਪਜਾਦ੍ਦੋषਾਤ੍ਤਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼ਾਪਜਾਤ੍ । ਨਿਧਨਂ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਤੁ ਕृष੍ਣਦੇਹਸ੍ਯ ਮੋਚਨਮ੍
ਸੌਬਲ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਛੁਟਿਆ।
ਹਰਣਂ ਲੁਣ੍ਠਨਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀਨਾਂ ਨਰਾਧਿਪ । ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਕ੍ਲੀਬਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਕਰੇषੁ ਚ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਤੇ ਲੁੱਟਣਾ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ।
ਅਜ੍ਞਤ੍ਵਂ ਹਰਣੇ ਗੇਹਾਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿਰੁਦ੍ਧਯੋਃ । ਏਵਂ ਮਾਨੁषਦੇਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਨੁषਂ ਖਲੁ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਅਗਿਆਨਤਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਕੰਮ ਹੋਏ।
ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ਾਵਤਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰਾਯਣਮੁਨੇਸ੍ਤਥਾ । ਅਂਸ਼ਜੇ ਵਾਸੁਦੇਵੇऽਤ੍ਰ ਕਿਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਸੇਵਨੇ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ ਮੁਨੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅਜੀਬ ਹੈ?
ਸ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਵਿष੍ਣੋਰਪਿ ਚ ਕਾਰਣਮ੍ । ਸੁषੁਪ੍ਤਸ੍ਥਾਨਨਾਥਃ ਸ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਸੁਸ਼ੁਪਤੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਂਸ਼ਭੂਤਾਃ ਕृष੍ਣਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੈਃ ਕਥਂ ਨ ਸ ਪੂਜ੍ਯਤੇ । ਅਕਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਪ੍ਯੁਕਾਰਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਦਿ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਰਨ? 'ਅ' ਅੱਖਰ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, 'ਉ' ਹਰਿ ਹੈ।
ਮਕਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰੋऽਪ੍ਯਰ੍ਧਮਾਤ੍ਰਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਉਤ੍ਤਰੋਤ੍ਤਰਭਾਵੇਨਾਪ੍ਯੁਤ੍ਤਮਤ੍ਵਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਬੁਧੈਃ
'ਮ' ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਮਾਤਰਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ; ਵਧਦੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਅਤਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਅਰ੍ਧਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਥਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਯਾਨੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਧੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਚਾਰਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।