ਚਿਨ੍ਤਾਵਿष੍ਟੋऽਤਿਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵੈਵ ਤਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਸ਼ੋਕਾਯਨੋਦਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਨ੍ਦਗृਹੇ ਜਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਮਹੋਤ੍ਸਵਃ । ਕਿਂਵਦਨ੍ਤ੍ਯਥ ਕਂਸੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਚਾਰਮੁਖਾਦਪਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਵੇਰੇ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਗਈ। ਇਸ ਦੀ ਚਰਚਾ ਅਤੇ ਕੰਸਾ ਦੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੀ ਖਬਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨੀਂ ਪਹੁੰਚੀ।
ਜਾਨਾਤਿ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦਾਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਪਸ਼ਵੋ ਦਾਸਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਨਨ੍ਦਗੋਕੁਲੇ
ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਨੌਕਰ ਨੰਦ ਦੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨ ਸ਼ਙ੍ਕਾਸਮਾਵਿष੍ਟੋ ਗੋਕੁਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ । ਨਾਰਦੇਨਾਪਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਿਤਂ ਕਾਰਣਂ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਵੱਲ ਸ਼ੱਕ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਗੋਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਨਨ੍ਦਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪਤ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਂਸ਼ਜਾਃ । ਦੇਵਕੀਵਸੁਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਕਿਲ
ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਨੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਹੋਰ—all ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ।
ਇਤਿ ਨਾਰਦਵਾਕ੍ਯੇਨ ਬੋਧਿਤੋऽਸੌ ਕੁਲਾਧਮਃ । ਜਾਤਃ ਕੋਪਮਨਾ ਰਾਜਨ੍ ਕਂਸਃ ਪਰਮਪਾਪਕृਤ੍
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਕੁਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਰਾਬ ਕੰਸਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ।
ਪੂਤਨਾ ਨਿਹਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ । ਬਕੋ ਵਤ੍ਸਾਸੁਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧੇਨੁਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਥੇ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਕਾ, ਵਤਸਾਸੁਰ ਅਤੇ ਧੇਨੁਕਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਲਮ੍ਬੋ ਨਿਹਤਸ੍ਤੇਨ ਤਥਾ ਗੋਵਰ੍ਧਨੋ ਧृਤਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਂਸਸ੍ਤੁ ਮੇਨੇ ਮਰਣਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਪ੍ਰਲੰਬਾ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੰਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮਝ ਲਈ।
ਤਥਾ ਵਿਨਿਹਤਃ ਕੇਸ਼ੀ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਂਸੋऽਤਿਦੁਰ੍ਮਨਾਃ । ਧਨੁਰ੍ਯਾਗਮਿषੇਣਾਸ਼ੁ ਤਾਵਾਨੇਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਜਦ ਕੇਸ਼ੀ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕੰਸਾ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਧਨੁਸ਼ ਯਾਗ ਲਈ ਦੋਨੋਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਕ੍ਰੂਰਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਕ੍ਰੂਰਃ ਪਾਪਮਤਿਸ੍ਤਦਾ । ਆਨੇਤੁਂ ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਚ ਵਧਾਯਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮੌ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਖੋਟਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੰਸਾ ਨੇ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਲਿਆਉਣ।
ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਗੋਪਾਲੌ ਗੋਕੁਲਾਦ੍ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀਸੁਤਃ । ਆਗਤੋ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਤੁ ਕਂਸਾਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਿਲ
ਗਾਂਦੀਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੋ ਗੋਪ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਗੋਕੁਲ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ; ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੰਸਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਤਾਵਾਗਤ੍ਯ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਧਨੁਰ੍ਭਙ੍ਗਞ੍ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ । ਹਤ੍ਵਾਥ ਰਜਕਂ ਕਾਮਂ ਗਜਂ ਚਾਣੂਰਮੁष੍ਟਿਕਮ੍
ਉਹ ਦੋਨੋਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਧੋਬੀ, ਹਾਥੀ, ਚਾਣੂਰ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਟਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਲਂ ਚ ਤੋਸ਼ਲਂ ਚੈਵ ਨਿਜਘਾਨ ਹਰਿਸ੍ਤਦਾ । ਜਘਾਨ ਕਂਸਂ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਾਕृष੍ਯ ਲੀਲਯਾ
ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਲਾ ਤੇ ਤੋਸ਼ਲਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਾਂਸਾ ਨੂੰ ਕੇਸਾਂ ਫੜ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ।
ਪਿਤਰੌ ਮੋਚਯਿਤ੍ਵਾਥ ਗਤਦੁਃਖੌ ਚਕਾਰ ਹ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਦਾਵਰਿਨਿषੂਦਨਃ
ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਗਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੌਞ੍ਜੀਬਨ੍ਧਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਂ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਥੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ, ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਮੌੰਜੀ ਘਾਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨੇਉ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ।
ਉਪਨੀਤੌ ਤਦਾ ਤੌ ਤੁ ਗਤੌ ਸਾਨ੍ਦੀਪਨਾਲਯਮ੍ । ਵਿਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮਭ੍ਯਸ੍ਯ ਮਥੁਰਾਮਾਗਤੌ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਨੇਉ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਦੇ ਘਰ ਗਏ। ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਥੁਰਾ ਆ ਗਏ।
ਜਾਤੌ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षੀਯੌ ਕृਤਵਿਦ੍ਯੌ ਮਹਾਬਲੌ । ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤੌ ਵੀਰੌ ਸੁਤਾਵਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭੇਃ
ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਾਰ੍ਹਾ ਸਾਲ ਦੇ ਹੋ ਗਏ, ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਮਾਗਧਸ੍ਤੁ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਜਾਮਾਤृਵਧਦੁਃਖਿਤਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਸੈਨ੍ਯਸਮਾਜਂ ਸ ਮਥੁਰਾਮਾਗਤਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਮਾਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ, ਜਵਾਈ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਵਾਰਂ ਤੁ ਕृष੍ਣੇਨ ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿਨਾ । ਜਿਤਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਧੁਪੁਰ੍ਯਾਂ ਨਿਵਾਸਿਨਾ
ਉਹ ਸਤਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਧੁਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਿਸਚੈ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸ ਕਾਲਯਵਨਾਭਿਧਃ । ਸਰ੍ਵਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਧਿਪਃ ਸ਼ੂਰੋ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਭਯਙ੍ਕਰਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਉਕਸਾਹਟ 'ਤੇ ਕਾਲਯਵਨ, ਸਾਰੇ ਮਲੇਛਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਯਾਦਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਵਨਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਕृष੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਯਦੂਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਆਨਾਯ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਰਾਮਮੁਵਾਚ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਯਵਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇ ਸਭ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵਜੋਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭਯਂ ਨੋऽਤ੍ਰ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਤ੍ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਯਵਨਃ ਸਮੁਪੈਤਿ ਵੈ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਯਵਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ?
ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗੇਹਂ ਬਲਂ ਧਨਮ੍ । ਸੁਖੇਨ ਸ੍ਥੀਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਸ ਦੇਸ਼ਃ ਖਲੁ ਪੈਤृਕਃ
ਸਾਨੂੰ ਜਿੰਦਗੀ ਬਚਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਘਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ ਛੱਡ ਕੇ। ਜਿੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਸਕੀਏ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਸਦੋਦ੍ਵੇਗਕਰਃ ਕਾਮਂ ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕੁਲੋਚਿਤਃ । ਸ਼ੈਲਸਾਗਰਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਸੁਖਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਵੈਰਿਭਯਂ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਪਣ੍ਡਿਤੈਃ । ਸ਼ੇषਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਸਾਗਰੇ
ਜਿੱਥੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ, ਸੱਪ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਚ ਭਯਾਦ੍ਭੀਤਃ ਕੈਲਾਸੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰ੍ਦਨਃ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਿਤੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ।
ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵੈ । ਕਥਿਤਾ ਗਰੁਡੇਨਾਦ੍ਯ ਰਮ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਪੁਰੀ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਦਵਾਰਵਤੀ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਅੱਜ ਗਰੁੜ ਨੇ ਦਵਾਰਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਰੈਵਤਾਚਲਸਾਨਿਧ੍ਯੇ ਸਿਨ੍ਧੁਕੂਲੇ ਮਨੋਹਰਾ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਥ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਯਾਦਵਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਰੈਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸਿੰਧੂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ...
ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਕੁਟੁਮ੍ਬਾਃ ਸਵਾਹਨਾਃ । ਸ਼ਕਟਾਨਿ ਤਥੋष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਾਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹਿषਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਸਮੇਤ ਜਾਵਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਗੱਡੀਆਂ, ਉਠ, ਬਲਦ ਤੇ ਮਹਿਸ਼ ਵੀ ਲੈ ਗਏ।
ਧਨਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਨਗਰਾਦ੍ਬਹਿਃ । ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੱਡੀਆਂ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚਲ ਪਏ।