ਵਾਰਾਹਸ਼੍ਚ ਕਿਸ਼ੋਰਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯੌ ਪਰਮਦਾਰੁਣੌ । ਮਲ੍ਲੌ ਤਾਵੇਵ ਸਞ੍ਜਾਤੌ ਖ੍ਯਾਤੌ ਚਾਣੂਰਮੁष੍ਟਿਕੌ
ਵਾਰਾਹ ਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰਾ, ਦੋਵੇਂ ਡੈਤੀਆਂ ਬੜੇ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਨ। ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਕੁਸ਼ਤੀਬਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ, ਚਾਣੂਰ ਤੇ ਮੁਸ਼ਟਿਕਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।
ਦਿਤਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਥਾਰਿष੍ਟੋ ਗਜਃ ਕੁਵਲਯਾਭਿਧਃ । ਬਲਿਪੁਤ੍ਰੀ ਬਕੀ ਖ੍ਯਾਤਾ ਬਕਸ੍ਤਦਨੁਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਿਸ਼ਟਾ, ਹਾਥੀ ਕੁਵਲਯਾ, ਬਲੀ ਦੀ ਧੀ ਬਕੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਬਕਾ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਨਾਂ ਮਿਲੇ।
ਯਮੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਕਾਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਥਕਃ । ਤੇषਾਮਂਸ਼ੈਸ੍ਤੁ ਸਞ੍ਜਾਤੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਯਮ, ਰੁਦ੍ਰ, ਕਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਅਂਸ਼ਾਵਤਰਣੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੈਤੇਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤਥਾ । ਜਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਂਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਭਾਰਾਵਤਾਰਣੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਾ-ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਡੈਤ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ।
ਏਤੇषਾਂ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਂਸ਼ਾਵਤਰਣਂ ਨृਪ । ਸੁਰਾਣਾਂ ਚਾਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਾ-ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਰ੍ਥਂ ਹਰਿਂ ਗਤਾਃ । ਹਰਿਣਾ ਚ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤੌ ਕੇਸ਼ੌ ਖਲੁ ਸਿਤਾਸਿਤੌ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਹਰੀ ਕੋਲ ਅਰਦਾਸ ਲਈ ਗਏ, ਤਦ ਹਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਲ ਦਿੱਤੇ — ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਤੇ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ।
ਸ਼੍ਯਾਮਵਰ੍ਣਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਸ੍ਤਥਾ । ਭਾਰਾਵਤਾਰਣਾਰ੍ਥਂ ਤੌ ਜਾਤੌ ਦੇਵਾਂਸ਼ਸਮ੍ਭਵੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਚਿੱਟਾ। ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਆਏ।
ਅਂਸ਼ਾਵਤਰਣਂ ਚੈਤਚ੍ਛृਣੋਤਿ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਮੋਦਤੇ ਸ੍ਵਜਨੈਰ੍ਵृਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਹਿੱਸਾ-ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਥਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਂਸਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯੋਗਮਾਯਾਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਹਤੇषੁ षਟ੍ਸੁ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਔਗ੍ਰਸੇਨਿਨਾ । ਸਪ੍ਤਮੇ ਪਤਿਤੇ ਗਰ੍ਭੇ ਵਚਨਾਨ੍ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਕੰਸ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਗਰਭ 'ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਅष੍ਟਮਸ੍ਯ ਚ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ । ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਮਕਰੋਦ੍ਰਾਜਾ ਮਰਣਂ ਸ੍ਵਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਅਠਵੇਂ ਗਰਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਰੀ ਚੋਖੀਦਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਮਯੇ ਦੇਵਕੀਗਰ੍ਭੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਮਕਰੋਦ੍ਧਰਿਃ । ਅਂਸ਼ੇਨ ਵਸੁਦੇਵੇ ਤੁ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹਿੱਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਮ ਸੀ।
ਤਦੇਯਂ ਯੋਗਮਾਯਾ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾਂ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ । ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਮਕਰੋਦ੍ਦੇਵੀ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਹੀ ਯੋਗਮਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ।
ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਸ੍ਤਨਯੋ ਰਾਮੋ ਗੋਕੁਲੇ ਸਮਜਾਯਤ । ਯਤਃ ਕਂਸਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾ ਚ ਕਾਮਿਨੀ
ਰੋਹਿਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੰਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਤਤਃ ਕਂਸੋ ਦੇਵਕੀਂ ਦੇਵਸਂਸ੍ਤੁਤਾਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸੇਵਕਾਨ੍ਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਫਿਰ ਕੰਸ ਨੇ ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਸੀ, ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨੌਕਰ ਲਾਏ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਕਾਮਿਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੇਮਤਨ੍ਤੁਨਿਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ । ਪੁਤ੍ਰੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਵਸੁਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਦੇਵਕੀਗਰ੍ਭਗੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਸਂਸ੍ਤੁਤੋऽਮਰਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਸਞ੍ਜਾਤੇ ਦਸ਼ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਮਾਸੇऽਥ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇऽष੍ਟਮੀਦਿਨੇ
ਜਦੋਂ ਦਸਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ, ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੇਠ,
ਕਂਸਸ੍ਤੁ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਾ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਦੇਵਕੀ ਗਰ੍ਭਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਕੰਸ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਗਰਭ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੋਖੀਦਾਰੀ ਕਰੋ।'
ਅष੍ਟਮੋ ਦੇਵਕੀਗਰ੍ਭਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਰੂਪਃ ਸ ਬਾਲਕਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ ਮੇਰਾ ਵੈਰੀ ਬਣੇਗਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਮੌਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵੈਨਂ ਬਾਲਕਂ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਮਨ੍ਦਿਰੇ । ਨਿਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤੇ ਦੁਃਖੇ ਨਾਸ਼ਿਤੇ ਚਾष੍ਟਮੇ ਸੁਤੇ
ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਦਾਨਵੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੁੱਤਾਂਗਾ, ਅਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਖਡ੍ਗਪ੍ਰਾਸਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਧृਤਕਾਰ੍ਮੁਕਾਃ । ਨਿਦ੍ਰਾਤਨ੍ਦ੍ਰਾਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਿਹਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ ਤਿਆਰ ਰਹੋ। ਨੀਂਦ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਚੌਕਸੀ ਨਾਲ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯਾਸੁਰਗਣਾਨ੍ ਕृਸ਼ੋऽਤਿਭਯਵਿਹ੍ਵਲਃ । ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਸ੍ਵਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਨ ਲੇਭੇ ਦਾਨਵਃ ਸੁਖਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਇਆ ਦਾਨਵ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਉਥੇ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਦੇਵਕੀ ਤਤ੍ਰ ਵਸੁਦੇਵਮੁਵਾਚ ਹ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਸਵਾਵਸਰੋ ਮਮ
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਉਥੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੇਰੇ ਜਣਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਬਹਵੋ ਰਕ੍ਸ਼ਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਭਯਾਨਕਾਃ । ਨਨ੍ਦਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕृਤੋऽਸ੍ਤਿ ਸਮਯਃ ਪੁਰਾ
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਮੈਂ ਨੰਦ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਮਮ ਮਾਨਿਨਿ । ਪਾਲਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਤ੍ਰ ਤਵਾਤਿਮਨਸਾ ਕਿਲ
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਭੇਜ, ਮਾਣਵਤੀਏ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਉਸਦੀ ਪੂਰੀ ਦਿਲੋਂ ਸੰਭਾਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਂਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਯ ਵੈ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭੋ ਚਾਤ੍ਰ ਵਿषਮੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਬੱਚਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਕਾਂਸ ਨੂੰ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕਰੀਏ?
ਵ੍ਯਤ੍ਯਯਃ ਸਨ੍ਤਤੇਃ ਸ਼ੌਰੇ ਕਥਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਭਵੇਃ । ਦੂਰੇ ਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਕਾਨ੍ਤਾਦ੍ਯ ਲਜ੍ਜਾ ਮੇऽਤਿਦੁਰਤ੍ਯਯਾ
ਸ਼ੌਰੀ, ਤੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਬਦਲੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕੇਂਗਾ? ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ, ਮੇਰੀ ਲਾਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਪਰਾਵृਤ੍ਯ ਮੁਖਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਨ੍ਯਥਾ ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇਵਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਸਵਾਮੀ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਪਰਤ ਲੈ; ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਬਾਲਕਂ ਸੁषੁਵੇ ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪ ਦੇਵਕੀ ਬਾਲਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਥੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਇਕ ਅਤਿ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਕੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹਰ੍षੋਤ੍ਕੁਲ੍ਲਕਲੇਵਰਾ । ਪਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮੁਖਂ ਕਾਨ੍ਤ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਹਿ ਤਵ ਪ੍ਰਭੋ
ਵਧੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਕਾਂਤਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਵੇਖ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।'