ਪੀਡਿਤਾ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜ੍ਞਾਥ ਵਨਮਧ੍ਯਗਤਾ ਸਤੀ । ਤਥੈਵ ਕੀਚਕੇਨਾਪਿ ਪੀਡਿਤਾ ਰੁਦਤੀ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੀਚਕ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਰੋਈ ਤੇ ਪੀੜਤ ਹੋਈ।
ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚੈਵ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨਿਹਤਾ ਦ੍ਰੌਣਿਨਾ ਗृਹੇ । ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਸੁਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਬਾਲ ਏਵ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੰਜੇ ਪੁੱਤਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਣੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਹੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਥਾ ਚ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਾ षਟ੍ ਕਂਸੇਨ ਨਿषੂਦਿਤਾਃ । ਸਮਰ੍ਥੇਨਾਪਿ ਹਰਿਣਾ ਦੈਵਂ ਨ ਕृਤਮਨ੍ਯਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਕੰਸ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਹਰੀ ਸਮਰਥ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਹੋਰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ਾਪਃ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਨਿਧਨਂ ਪੁਨਃ । ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਥਾ ਤੀਵ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀਨਾਞ੍ਚ ਲੁਣ੍ਠਨਮ੍
ਯਾਦਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ; ਵੰਸ਼ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚੇਸ਼੍ਵਰੇਣਾਪਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਚ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੇਵਾ ਵੈ ਦਾਸਵਤ੍ਸਤਤਂ ਕृਤਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਸ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸਨ੍ਦੇਹੋऽਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੇ ਮੁਨੌ । ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁਸਮਾਨਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਿਉਂ ਵਰਤਦੇ ਹਨ?
ਹਰ੍षਸ਼ੋਕਾਦਯੋ ਭਾਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਦृਸ਼ਾਃ ਕਥਮ੍ । ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਜਾਤਾ ਕਥਮਪ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਗਤਿਃ
ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਆਦਿ ਭਾਵ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਕਿਵੇਂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ ਲਈ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍ । ਅਲੌਕਿਕੇਨ ਹਰਿਣਾ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਹੀਤਲੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ, ਹਰੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਅਲੌਕਿਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਵੇਰਵੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਹਤਾ ਆਯੁਃਕ੍ਸ਼ਯੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਮਹਤਾ ਪੁਨਃ । ਕ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਹਰਿਣਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕਣ 'ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਕਿੱਥੇ ਸੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ?
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਹਰਣੇ ਨੂਨਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਥ ਪਲਾਯਨਮ੍ । ਕृਤਂ ਹਿ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਚੌਰਵਚ੍ਚਰਿਤਂ ਤਦਾ
ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਭੱਜਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਮਥੁਰਾਮਣ੍ਡਲਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮृਦ੍ਧਂ ਕੁਲਸਮ੍ਮਤਮ੍ । ਜਰਾਸਨ੍ਧਭਯਾਤ੍ਤੇਨ ਦ੍ਵਾਰਕਾਗਮਨਂ ਕृਤਮ੍
ਮਥੁਰਾ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਸੀ, ਛੱਡ ਕੇ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦਵਾਰਕਾ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਦਾ ਕੇਨਾਪਿ ਨ ਜ੍ਞਾਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕਾਰਣਂ ਵ੍ਰਜਗੋਪਨਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਗੋਆਲਾ ਕਿਉਂ ਬਣੇ?
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸਨ੍ਦੇਹਾ ਵਾਸਵੀਸੁਤ । ਨਾਸ਼ਯਾਦ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਾਸਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਅੱਜ ਇਹ ਸਭ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ।
ਗੋਪ੍ਯਸ੍ਤਥੈਕਃ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਹृਦਯਾਨ੍ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ । ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਭਰ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਲੋਕੇ ਕਿਂ ਨ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਗੋਆਲਣਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਹੋਣ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ?
ਸਦਾਚਾਰਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਹਿ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਪਸ਼ੁਧਰ੍ਮਃ ਕਥਂ ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਮਰ੍ਥੈਰਪਿ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਸੱਚਾ ਚਲਣ ਹੀ ਮਾਪਦੰਡ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਰਥ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਸ਼ੂ-ਵਾਂਗ ਰੀਤ ਮੰਨ ਲਈ?
ਭੀष੍ਮੇਣਾਪਿ ਕृਤਂ ਕਿਂ ਵਾ ਦੇਵਰੂਪੇਣ ਭੂਤਲੇ । ਗੋਲਕੌ ਤੌ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਤੁ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਹ ਦੋ ਗੋਲ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਕੀ ਸੀ?
ਧਿਗ੍ਧਰ੍ਮਨਿਰ੍ਣਯਃ ਕਾਮਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਦਰ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਯੇਨ ਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰੋਤ੍ਪਾਦਨਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿष੍ਣੁਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍ । ਅਵਤਾਰਕਾਰਣਂ ਚੈਵ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ, ਉਸ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਧਰੈਕਦਾ ਭਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਰੁਦਤੀ ਚਾਤਿਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਗੋਰੂਪਧਾਰਿਣੀ ਦੀਨਾ ਭੀਤਾਗਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਈ, ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ। ਉਹ ਗਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਬੇਸਹਾਰਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇਵ ਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪृष੍ਟਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਕਿਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ਭਯਮਿਤ੍ਯਥ । ਕੇਨ ਵੈ ਪੀਡਿਤਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਤੇ ਦੁਃਖਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰੇ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਪੀੜ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ?'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵੇਲਾ ਤਦੋਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਮੇऽਖਿਲਮ੍ । ਦੁਃਖਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਭਾਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਮਾਨਦ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਖਿਆ: 'ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗੀ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਬੋਝ ਨਾਲ ਦਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।'
ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਹਾਪਾਪੀ ਮਾਗਧੇषੁ ਪਤਿਰ੍ਮਮ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਤਥਾ ਚੈਦ੍ਯਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜਰਾਸੰਧ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ, ਮਗਧ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਚੈਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਕਾਸੀ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਵੀ ਹਨ।
ਰੁਕ੍ਮੀ ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਕਂਸੋ ਨਰਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ । ਸ਼ਾਲ੍ਵਃ ਸੌਭਪਤਿਃ ਕ੍ਰੂਰਃ ਕੇਸ਼ੀ ਧੇਨੁਕਵਤ੍ਸਕੌ
ਰੁਕਮੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਂਸਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਨਰਕਾ, ਸੌਭਾ ਦੇ ਨਿਰਦਈ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਲਵਾ, ਕੇਸ਼ੀ, ਧੇਨੁਕਾ ਤੇ ਵਤਸਕ —
ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਵਿਰੋਧਿਨਃ । ਪਾਪਾਚਾਰਾ ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਃ ਕਾਲਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ, ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਹਨ।
ਤੈਰਹਂ ਪੀਡਿਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਭਾਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਮਾ ਵਿਭੋ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਚਿਨ੍ਤਾ ਮੇ ਮਹਤੀ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਮੈਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਪੀਡਿਤਾਹਂ ਵਰਾਹੇਣ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਸ਼ਕ੍ਰ ਜਾਨੀਹਿ ਹਰਿਣਾ ਦੁਃਖਾਦ੍ਦੁਃਖਤਰਂ ਗਤਾ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਹਰੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤੋऽਹਂ ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯੇਨ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੇਨ ਵੈ । ਹृਤਾਹਂ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਮਗ੍ਨਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਟ ਦੈਤ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਫੜੀ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਸੀ।
ਤਦਾ ਸੂਕਰਰੂਪੇਣ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਨਿਹਤੋऽਪ੍ਯਸੌ । ਉਦ੍ਧृਤਾਹਂ ਵਰਾਹੇਣ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਹਿ ਸ੍ਥਿਰਾ ਕृਤਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰਾਹ ਨੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੈਥੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨੋਚੇਦ੍ਰਸਾਤਲੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸ੍ਯਾਂ ਸੁਖਸ਼ਾਯਿਨੀ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਭਾਰਂ ਵੋਢੁਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਪਈ ਰਹਿੰਦੀ; ਪਰ ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਝੱਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਅਗ੍ਰੇ ਦੁष੍ਟਃ ਸਮਾਯਾਤਿ ਹ੍ਯष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਕਲਿਃ । ਤਦਾਹਂ ਪੀਡਿਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਗਨ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਅੱਗੇ ਆਠਵੀਂ ਕਲਿ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤਦ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਮੈਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਜਲਦੀ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ।