ਅਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਚਾਰ੍ਵਂਗ੍ਯਃ ਕृਤਸਂਕਲ੍ਪਵਾਨਹਮ੍ । ਆਵਾਭ੍ਯਾਞ੍ਚ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਃ
ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰੋ, ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਨ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਭਙ੍ਗਂ ਪਰਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੇ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਸੇ ਨੂਨਂ ਸ੍ਥਾਯੀਭਾਵੋ ਰਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਕਥਂ ਕਰੋਮਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਂ ਤਦਭਾਵੇ ਸੁਲੋਚਨਾਃ
ਇਸ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ, ਮੁੱਖ ਭਾਵ ਰਤੀ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਓ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਵਾਂ?
ਕਾਰਣੇਨ ਵਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਭਵੇਦਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਕਵਿਭਿਃ ਕਥਿਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਯੀਭਾਵੋ ਰਸਃ ਕਿਲ
ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੁੱਖ ਭਾਵ ਹੀ ਰਸ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਃ ਸੁਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਃ ਸਭਾਗ੍ਯੋऽਹਂ ਧਰਾਤਲੇ । ਪ੍ਰੀਤਿਪਾਤ੍ਰਂ ਯਤੋ ਜਾਤੋ ਭਵਤੀਨਾਮਕृਤ੍ਰਿਮਮ੍
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਹਰ ਅੰਗੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਿਆ ਹਾਂ।
ਭਵਤੀਭਿਃ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ । ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪਤਿਰਪ੍ਯਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖੋ; ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮਹਾ ਭਾਗਵਤੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਬਣਾਂਗਾ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਧਰਾਤਲੇ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਓ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜਰੂਰ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ।
ਤਦਾ ਭਵਤ੍ਯੋ ਮਦ੍ਦਾਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਭੂਪਤੀਨਾਂ ਸੁਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਲੀਭਾਵਂ ਗਮਿष੍ਯਥ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੋਗੀਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦਾ ਭਾਵ ਪਾਵੋਗੀਆਂ।
ਇਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਹਰਿਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ਸ ਭਗਵਾਞ੍ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਪਤੀ ਬਣਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਏਵਂ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਦਾਙ੍ਗਨਾਃ । ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਕਥਯਾਮਾਸੁਃ ਕਾਰਣਂ ਸਕਲਂ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸਵਰਗ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਮੁੜ ਦੱਸਿਆ।
ਆਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਮਘਵਾਂਸ੍ਤਾਭ੍ਯੋ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਾਰੀਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥੋਰ੍ਵਸ਼ੀਃ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਅਹੋ ਧੈਰ੍ਯਂ ਮੁਨੇਃ ਕਾਮਂ ਤਥੈਵ ਚ ਤਪੋਬਲਮ੍ । ਯੇਨੋਰ੍ਵਸ਼੍ਯਃ ਸ੍ਵਤਪਸਾ ਤਾਦृਗ੍ਰੂਪਾਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਾਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਾਹ, ਮੁਨੀ ਦਾ ਧੀਰਜ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ! ਜਿਸ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਇੰਨੀ ਸੁੰਦਰ ਉਰਵਸ਼ੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ।'
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਬਭੂਵ ਸੁਰਰਾਟ੍ ਤਤਃ । ਨਾਰਾਯਣੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਪਸ੍ਯਭਿਰਤੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਨਾਰਾਯਣ ਵੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਆ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮੁਨੇਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਸਕਲਂ ਨਰਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਮੁਨੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਾਯਣ ਤੇ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਨਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਅਚੰਭੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤੌ ਹਿ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਜੁਨੌ ਵੀਰੌ ਭੂਭਾਰਹਰਣਾਯ ਚ । ਜਾਤੌ ਤੌ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭृਗੋਃ ਸ਼ਾਪਵਸ਼ਾਦਿਹ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਭੂ-ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਕृष੍ਣਾਵਤਾਰਚਰਿਤਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਤਂ ਨਿਵਾਰਯ ਮਾਨਦ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ; ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਮਾਨ ਦਾਤਾ।'
ਯਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੌ ਹਰ੍ਯਨਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ । ਦੇਵਕੀਵਸੁਦੇਵੌ ਤੌ ਦੁਃਖਭਾਜੌ ਕਥਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਰੀ ਤੇ ਅਨੰਤ ਸਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਖ ਵਾਹਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ?
ਕਂਸੇਨ ਨਿਗਡੇ ਬਦ੍ਧੌ ਪੀਡਿਤੌ ਬਹੁਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ । ਯਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹਰਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਪਸਾ ਤੋषਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਕੰਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ।
ਜਾਤੋऽਸੌ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਤੁ ਗੋਕੁਲੇ ਸ ਕਥਂ ਗਤਃ । ਕਂਸਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਨਿਵਾਸਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਕਥਮ੍
ਹਰੀ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਕਿਵੇਂ ਗਿਆ? ਤੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਵੱਸਣ ਆ ਗਿਆ?
ਪਿਤ੍ਰਾਦਿਸੇਵਿਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸਮृਦ੍ਧਂ ਪਾਵਨਂ ਕਿਲ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰੇऽਨਾਰ੍ਯੇ ਗਤਵਾਨ੍ਸ ਕਥਂ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹੋਰ, ਅਣਸੰਸਕਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ?
ਕੁਲਞ੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਪੇਨ ਕਥਮੁਤ੍ਸਾਦਿਤਂ ਹਰੇਃ । ਭਾਰਾਵਤਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ?
ਦੇਹਂ ਮੁਮੋਚ ਤਰਸਾ ਜਗਾਮ ਚ ਦਿਵਂ ਹਰਿਃ । ਪਾਪਿष੍ਠਾਨਾਞ੍ਚ ਭਾਰੇਣ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾਭੂਚ੍ਚ ਮੇਦਿਨੀ
ਹਰੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਧਰਤੀ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਤੇ ਹਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਮਿਤਕਰ੍ਮਣਾ । ਲੁਣ੍ਠਿਤਾ ਯੈਰ੍ਹਰੇਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਕਥਂ ਨ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ; ਪਰ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਗਏ?
ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤਥਾ ਕਰ੍ਣੋ ਬਾਹ੍ਲਿਕੋऽਪ੍ਯਥ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਵੈਰਾਟੋऽਥ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ, ਬਾਹਲਿਕ ਰਾਜਾ, ਵਿਰਾਟ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਰਾਜਾ—
ਸੋਮਦਤ੍ਤਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਹਤਾਃ ਸਮਰੇ ਨृਪਾਃ । ਤੇषਾਮੁਤ੍ਤਾਰਿਤੋ ਭਾਰਸ਼੍ਚੌਰਾਣਾਂ ਨ ਹृਤਃ ਕਥਮ੍
ਸੋਮਦੱਤ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ?
ਕृष੍ਣਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਕਥਂ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ । ਸਨ੍ਦੇਹੋऽਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਚਿਤ੍ਤੇ ਮੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ? ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਦੁਃਖੇਨ ਤਾਪਿਤਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਾਨ੍ਸ ਕਥਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਮृਤ੍ਯੁਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤਪ ਗਿਆ; ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ?
ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕृष੍ਣੇ ਚ ਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ । ਤੇ ਕਥਂ ਦੁਃਖਭੋਕ੍ਤਾਰੋ ਹ੍ਯਭਵਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ, ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੁੱਖ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ?
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਕਥਂ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਭਾਗਿਨੀ । ਵੇਦੀਮਧ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਞ੍ਜਾਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਂਸ਼ਸਮ੍ਭਵਾ ਕਿਲ
ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਵੇਦੀ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਖ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਹੋਈ?
ਸਭਾਯਾਂ ਸਾ ਸਮਾਨੀਤਾ ਰਜੋਦੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਬਾਲਾ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੇਨਾਥ ਕੇਸ਼ਗ੍ਰਹਣਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ, ਆਪਣੀ ਰਜਸਵਲਾ ਹੋਣ ਦੀ ਲਾਜ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵੱਲੋਂ ਕੇਸ ਫੜ ਕੇ ਘਸੀਟੀ ਗਈ।