ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਰਘੋਰ੍ਵਂਸ਼ੇ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ । ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਂਸ਼ੌ ਦ੍ਵੌ ਜਾਤੌ ਭੁਵਿ ਮਹਾਬਲੌ
ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਜੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਉਹ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਦੋਵੇਂ ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਸ਼ਸ੍ਤੌ ਦ੍ਵਾਪਰੇऽਰ੍ਜੁਨਸ਼ੌਰਿਣੌ । ਧਰਾਭਾਰਾਵਤਾਰਾਰ੍ਥਂ ਜਾਤੌ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਜੁਨੌ ਭੁਵਿ
ਅਠਾਈਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲਏ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ।
ਕृਤਵਨ੍ਤੌ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇऽਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ । ਏਵਂ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਨਵਤਾਰਾ ਹਰੇਃ ਕਿਲ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਬਹਵਃ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਰਨੁਰੂਪਤਃ । ਪ੍ਰਕृਤੇਰਖਿਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਸ਼ਮੇਤਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਵਤਾਰ ਹੋਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਯਥੇਚ੍ਛਤਿ ਤਥੈਵੇਯਂ ਭ੍ਰਾਮਯਤ੍ਯਨਿਸ਼ਂ ਜਗਤ੍ । ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਸਾ ਰਚਯਤ੍ਯਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਇਹ ਜਗਤ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਘੁੰਮਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਰਚਦੀ ਹੈ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਹਿ ਭਗਵਾਞ੍ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਦਿਃ ਸਰ੍ਵਗਸ਼੍ਚਾਸੌ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਃ ਪਰਮੋऽਵ੍ਯਯਃ
ਜਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਰਚਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਾਣਨਾ ਔਖਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੋ ਨਿਰਾਕਾਰੋ ਨਿਃਸ੍ਪृਹਸ਼੍ਚ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ । ਉਪਾਧਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਭਾਤਿ ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਾ
ਉਹ ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ, ਬਿਨਾ ਰੂਪ, ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਪਾਧੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਾਲਯੋਗਾਤ੍ਸਾ ਭਿਨ੍ਨਾ ਭਾਤਿ ਸ਼ਿਵਾ ਤਦਾ । ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਕਾਮਂ ਸਾ ਪਾਲਯਤਿ ਕਾਮਦਾ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਖਰੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗਤ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਸਂਹਰਤ੍ਯੇਵ ਤ੍ਰਿਰੂਪਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਿਨੀ । ਤਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋऽਸृਜ ਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਾਤਿ ਤਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਚਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਹਰਤੇ ਕਾਮਂ ਤਯਾ ਸਮ੍ਮਿਲਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ । ਸਾ ਚੈਵੋਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਪੁਰਾ ਵੈ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਰੁਦਰ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਕਕੁਤਸਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ—
ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਜਯਾਯ ਚ । ਏਵਮਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਸਂਸਾਰੇ ਸੁਖਦੁਃਖਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਕਿਲ
ਕਿਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨਵਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਜੀਵ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਭਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਧਿਤਨ੍ਤ੍ਰਨਿਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਸਭ ਜੀਵ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਵਰਦਾਨਮ੍ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ ਵਾਰਾਙ੍ਗਨਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਮੇ । ਏਕਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਕਾਮਯਾਨਾ ਸ੍ਮਰਾਤੁਰਾਃ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮਾਹਰ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਣਵਾਸਣੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪਰ ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਪ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਤਦਾ ਜਾਤੋ ਮੁਨਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਤਾਃ । ਨਿਵਾਰਿਤੋ ਨਰੇਣਾਥ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਵਿਦਾ ਨृਪ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਮੁਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਬੈਠਾ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਕਿਂ ਕृਤਂ ਮੁਨਿਨਾ ਤੇਨ ਵ੍ਯਸਨੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਤਾਭਿਃ ਸਂਕਲ੍ਪਿਤੇਨਾਥ ਕਾਮਾਰ੍ਥਾਭਿਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਮੁਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ, ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਤੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈਆਂ, ਤਾਂ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਬਹੁਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਯਾ ਪੁਨਃ । ਯਾਚਿਤੇਨ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਜਿष੍ਣੁਨਾ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮੰਗਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਉਹ ਵਾਪਸ ਵਿਆਹ ਲਈ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਇਤ੍ਯੇਤਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਚਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਪਿਤਾਮਹ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਉਸ ਦਾ ਚਰਿਤਰ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਬਾਰੇ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸ਼ਪ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਤੁ ਸਂਦृष੍ਟੋ ਨਰੇਣਾਥ ਯਦਾ ਹਰਿਃ । ਵਾਰਿਤੋऽਸੌ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਮੁਨਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਮੁਨੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਕੋਪਸ੍ਤਦੋਵਾਚ ਤਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਧੁਰਂ ਧਰ੍ਮਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਮਹਾ ਮੁਨੀ, ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਠੰਢਾ ਕਰਕੇ, ਹੱਸ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾਤਾ।
ਅਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਚਾਰ੍ਵਂਗ੍ਯਃ ਕृਤਸਂਕਲ੍ਪਵਾਨਹਮ੍ । ਆਵਾਭ੍ਯਾਞ੍ਚ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਦਾਰਸਂਗ੍ਰਹਃ
ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰੋ, ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ । ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਨ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਭਙ੍ਗਂ ਪਰਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੇ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਸੇ ਨੂਨਂ ਸ੍ਥਾਯੀਭਾਵੋ ਰਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਕਥਂ ਕਰੋਮਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਂ ਤਦਭਾਵੇ ਸੁਲੋਚਨਾਃ
ਇਸ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ, ਮੁੱਖ ਭਾਵ ਰਤੀ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਓ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਵਾਂ?
ਕਾਰਣੇਨ ਵਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਭਵੇਦਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਕਵਿਭਿਃ ਕਥਿਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਯੀਭਾਵੋ ਰਸਃ ਕਿਲ
ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੁੱਖ ਭਾਵ ਹੀ ਰਸ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਃ ਸੁਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਃ ਸਭਾਗ੍ਯੋऽਹਂ ਧਰਾਤਲੇ । ਪ੍ਰੀਤਿਪਾਤ੍ਰਂ ਯਤੋ ਜਾਤੋ ਭਵਤੀਨਾਮਕृਤ੍ਰਿਮਮ੍
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਹਰ ਅੰਗੋਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਿਆ ਹਾਂ।
ਭਵਤੀਭਿਃ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ । ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪਤਿਰਪ੍ਯਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖੋ; ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਮਹਾ ਭਾਗਵਤੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਬਣਾਂਗਾ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਧਰਾਤਲੇ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਓ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜਰੂਰ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ।
ਤਦਾ ਭਵਤ੍ਯੋ ਮਦ੍ਦਾਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਭੂਪਤੀਨਾਂ ਸੁਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਲੀਭਾਵਂ ਗਮਿष੍ਯਥ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੋਗੀਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦਾ ਭਾਵ ਪਾਵੋਗੀਆਂ।
ਇਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਹਰਿਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ਸ ਭਗਵਾਞ੍ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਪਤੀ ਬਣਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਏਵਂ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਤਦਾਙ੍ਗਨਾਃ । ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਕਥਯਾਮਾਸੁਃ ਕਾਰਣਂ ਸਕਲਂ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸਵਰਗ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਮੁੜ ਦੱਸਿਆ।