ਤਤਃ ਸ਼ਪ੍ਤਾਨ੍ਗੁਰੁ ਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਭਾਰ੍ਗਵੇਣ ਹਿ
ਫਿਰ, ਗੁਰੂ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਗਤ੍ਵੋਵਾਚ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਧੁਵਮ੍
ਉਹ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਨਿਰਾਧਾਰਾ ਕृਤਾ ਨੂਨਂ ਯਤਧ੍ਵਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਹਾਇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਘਵਾ ਮੁਦਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ 4.14.
ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਘਵਾਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਂਵਿਚਾਰ੍ਯ ਮਿਥਃ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫੇਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸੁਰਾਨ੍ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਨ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕृਤੋਦ੍ਯੋਗਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਖ ਲਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਭੁੱਲ ਗਏ ਸਨ।
ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਗਤਃ ਪਾਪੋ ਗੁਰੁਃ ਕਪਟਪਂਡਿਤਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਠੱਗ ਅਧਿਆਪਕ ਸਾਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮਃ ਕ੍ਵ ਚ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਕਥਂ ਕਾਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੋਪਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਈਏ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਰੁੱਸੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨਾਈਏ?
ਇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਿਲਿਤਾ ਭਯਕਂਪਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ਼੍ਚਰਣੌ ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਰ੍ਮੌਨਭृਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਗਏ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਾ ਯੂਯਂ ਮੋਹਿਤਾ ਗੁਰੁਮਾਯਯਾ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਭੁੱਲ ਗਏ।
ਤਦਾऽਵਗਣਿਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤਦ੍ਵਸ਼ਂ ਗਤੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤ ਸਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਕਪਟਾਕृਤਿਃ 4.14.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਜਾਓ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਠੱਗ ਆਪਣੀ ਚਾਲਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤਂ ਤਦੋਵਾਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚਰਣੌ ਤਤਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਫਿਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਉਵਾਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਤ੍ਵਦ੍ਧਿਤਾਂਸ੍ਤਨਯਾਨ੍ਹਿ ਨਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ, ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ।
ਗਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ੈਲੂषੇਣ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਸ਼ੈਲੂਸ਼ ਨੇ ਸਾਰੀ ਸਲਾਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਕृਤਦੋषੇਣ ਨੈਵ ਕੁਪ੍ਯਤਿ ਸ਼ਾਂਤਿਮਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨਾਲ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨਸ੍ਤਪਸਾ ਭਾਵਂ ਤ੍ਯਜ ਕੋਪਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਮਨ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਜਲਂ ਸ੍ਵਭਾਵਤ ਸ਼ੀਤਂ ਵਹ੍ਨ੍ਯਾਤਪ ਸਮਾਗ ਮਾਤ੍
ਪਾਣੀ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਗ ਜਾਂ ਧੁੱਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚਾਂਡਾਲਰੂਪੋ ਵੈ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਬੁਧੈਃ
ਗੁੱਸਾ ਚੰਡਾਲ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਨ ਤ੍ਯਜਸਿ ਕ੍ਰੋਧਂ ਤ੍ਯਜਸ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਨ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹੋ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸੁਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਦਾਨਵਾ ਵਾ ਰਸਾਤਲਮ੍ 4.14.
ਤੁਸੀਂ ਡਰੋ ਨਾ, ਤੇ ਨੀਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਾ ਜਾਓ, ਦਾਨਵੋ।
ਹਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤੁ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭਲੇ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂਭਾਵਿਨੋ ਭਾਵਾਃ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਸ਼ੁਭਾऽਸ਼ੁਭਾਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਮਂਦਬਲਾ ਯੂਯਂ ਕਾਲਯੋਗਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਭ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰ੍ਯਾਯਕਾਲੋ ਵੈ ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਹੁਣ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਯੁਗਾਨਿ ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਦੇਵਾਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਦਸ ਪੂਰੇ ਯੁੱਗ ਲੰਘ ਗਏ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਸਾਵਰ੍ਣਿਕੇ ਮਨੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਵਰਣੀ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਰਾਜ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।