ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯੇ ਦੇਵੇ ਨਾਰਾਯਣੇ ਵਿਭੌ । ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟਿਪਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਨ੍ਮਥਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ, ਮਨਮਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਨਜ਼ਰ ਆਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤਥਾ । ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਮਨਸੌ ਬਭੂਵਤੁਰੁਭਾਵਪਿ
ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਨਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਨ੍ਮਥਂ ਮੇਨਕਾਂ ਚੈਵ ਰਮ੍ਭਾਂ ਚੈਵ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਪੁष੍ਪਗਨ੍ਧਾਂ ਸੁਕੇਸ਼ੀਂ ਚ ਮਹਾਸ਼੍ਵੇਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨਮਥ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਪੁਸ਼ਪਗੰਧਾ, ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਮਹਾਸ਼੍ਵੇਤਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਮਦ੍ਵਰਾਂ ਧृਤਾਚੀਞ੍ਚ ਗੀਤਜ੍ਞਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾਂ ਚ ਸੋਮਾਂ ਚ ਕੋਕਿਲਾਲਾਪਮਣ੍ਡਿਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਮਦਵਰਾ, ਧ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਗੀਤ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ, ਸੋਮਾ, ਤੇ ਕੋਕਿਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲਾਮ੍ਬੁਜਾਕ੍ਸ਼੍ਯੌ ਚ ਤਥਾ ਕਾਞ੍ਚਨਮਾਲਿਨੀਮ੍। ਏਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਦਾਨ੍ਤਿਕੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲਾ ਤੇ ਅੰਬੁਜਾਖਸ਼ੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ; ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਤਾਸਾਂ ਦ੍ਵ੍ਯष੍ਟਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਧਿਕਾਨਿ ਚ । ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੌ ਵਿਸ੍ਮਿਤੌ ਜਾਤੌ ਕਾਮਸੈਨ੍ਯਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ—ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪਚਾਸ—ਵੇਖੀ, ਤੇ ਮਨਮਥ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਵਾਰਾਙ੍ਗਨਾਸ੍ਤਦਾ । ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਾਢ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਸਭ ਦੇਵੀ ਨਾਰੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਵਯ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਦਿਵਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਜਗੁਸ਼੍ਛਲੇਨ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਤਤ੍ਤਥਾਵਸ੍ਥਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਨ੍ਮਥਾਦਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਇਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦਿਵਯ ਸਭਾ, ਮਨਮਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਂਦੀ, ਉਥੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤਦਾ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉਹ ਗੀਤ ਸੁਣਿਆ; ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਥੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਆਸ੍ਯਤਾਂ ਸੁਖਮਤ੍ਰੈਵ ਕਰੋਮ੍ਯਾਤਿਥ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਭਵਤ੍ਯੋऽਤਿਥਿਧਰ੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਃ
ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਧੀਆ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਸੁਗੰਧਤ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਮਿਹਮਾਨ ਬਣ ਕੇ ਆਈ ਹੋ, ਮਿਹਮਾਨੀ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸਾਭਿਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸਞ੍ਚਾਤਸ੍ਤਦਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਮੁਨਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਨੂਨਂ ਤਥਾ ਵਿਘ੍ਨਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਮੁਨੀ ਨੇ ਅਭਿਮਾਨ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਵਰਾਕ੍ਯਃ ਕਾ ਇਮਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸृਜਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਨਵਾਃ ਕਿਲ । ਏਤਾਭ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਤਪੋਬਲਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਕੌਣ ਹਨ, ਜੋ ਬੇਨਸੀਬ ਹਨ? ਅੱਜ ਮੈਂ ਨਵੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਦਿਖਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਕਰੇਣੋਰੁਂ ਪ੍ਰਤਾਡ੍ਯ ਵੈ । ਤਰਸੋਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਨਾਰੀਂ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮੋਟੀ ਰਾਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਤੇ ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ ਹਰ ਅੰਗ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਇਕ ਔਰਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਰਾਯਣੋਰੁਸਮ੍ਭੂਤਾ ਹ੍ਯੁਰ੍ਵਸ਼ੀਤਿ ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਾ । ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੁਃ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਰਾਨ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਉਰਵਸ਼ੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਕੀਤਾ।
ਤਾਸਾਂ ਚ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਤਾਵਤੀਸ਼੍ਚਾਤਿਸੁਨ੍ਦਰੀਃ । ਪ੍ਰਾਦੁਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤਰਸਾ ਤਦਾ ਮੁਨਿਰਸਮ੍ਭ੍ਰਮਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੁਨੀ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕ ਦੇ, ਜਿੰਨੀਆਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਉਤਨੀਆਂ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਗਾਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹਸਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਨੋਪਾਯਨਪਾਣਯਃ । ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤਾ ਮੁਨੀ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕृਤ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਂ ਪੁਰਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਗਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਹੱਸਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੋਹਫ਼ੇ ਲੈ ਕੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਖੜੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਭ੍ਰਮਕਰੀਂ ਤਪਸੋ ਵਿਭੂਤਿਂ ॥ ਦੇਵਾਙ੍ਗਨਾ ਹਿ ਮੁਮੁਹੁਃ ਪ੍ਰਵਿਮੋਹਯਨ੍ਤ੍ਯਃ । ਊਚੁਸ਼੍ਚ ਤੌ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਨਨਪਦ੍ਯਸ਼ੋਭਾ ਰੋਮੋਦ੍ਗਮੋਲ੍ਲਸਿਤਚਾਰੁਨਿਜਾਙ੍ਗਵਲ੍ਲ੍ਯਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਦੇਵੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਝ ਗਏ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਕਥਂ ਸ੍ਤੁਤਿਮਹੋ ਤਪਸੋ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਂ ਧੈਰ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਭਵਤਾਮਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬਾਲਾਃ । ਅਸ੍ਮਤ੍ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਵਿषਦਿਗ੍ਧਸ਼ਰੇਣ ਦਗ੍ਧਃ ਕੋ ਵਾ ਨ ਤਤ੍ਰ ਭਵਤਾਂ ਮਨਸੋ ਵ੍ਯਥਾ ਨ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਧੀਰਜ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨੋ? ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤਿਰਛੇ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਨੇ ਲੱਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦਰਦ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ?
ਜ੍ਞਾਤੌ ਯੁਵਾਂ ਨਰਹਰੇਃ ਪਰਮਾਂਸ਼ਭੂਤੌ ਦੇਵੌ ਮੁਨੀ ਸ਼ਮਦਮਾਦਿਨਿਧੀ ਸਦੈਵ । ਸੇਵਾਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਹ ਨੋ ਗਮਨਂ ਨ ਕਾਮਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਰੇਃ ਸ਼ਤਮਖਸ੍ਯ ਵਿਧਾਤੁਮੇਵ
ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨਰਹਰਿ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅੰਸ਼ ਹੋ, ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਮੁਨੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸੈਮ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਾਲੇ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਵਾਸਨਾ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ।
ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਕੇਨ ਯੁਵਯੋਃ ਕਿਲ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਃ ਸਮ੍ਪਾਦਿਤਂ ਨ ਵਿਦਿਤਂ ਖਲੁ ਸਞ੍ਚਿਤਂ ਤਤ੍ । ਚਿਤ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਨਿਜਜਨੇ ਵਿਹਿਤਂ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾ- ਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧੇ ਕਿਲ ਕृਤਾਗਸਿ ਤਾਪਮੁਕ੍ਤਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਿਆ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ। ਸਾਡਾ ਮਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਗਿਆਂ ਵਲ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਨੈਵ ਵਿਬੁਧਾਸ੍ਤਪਸੋ ਵ੍ਯਯਂ ਵੈ ਸ਼ਾਪੇਨ ਤੁਚ੍ਛਫਲਦੇਨ ਮਹਾਨੁਭਾਵਾਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸੁਰਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਤਾਵੂਚਤੁਰ੍ਮੁਨਿਵਰੌ ਵਿਨਯਾਨਤਾਨਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਨਤੀਜੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸੁਰਕਨਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰੀਤੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੌ ਜਿਤਕਾਮਲੋਭੌ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਜੌ ਨਿਜਤਪੋਰੁਚਿਸ਼ੋਭਿਤਾਙ੍ਗੌ । ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵੂਚਤੁਃ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ਦਦਾਵਸ੍ਤੁष੍ਟਮਾਨਸੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਕਾਮ ਤੇ ਲੋਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸੋ ਬੋਲੋ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਾਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਹੀਤ੍ਵੇਮਾਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾਮ੍ । ਉਪਾਯਨਮਿਯਂ ਬਾਲਾ ਗਚ੍ਛਤ੍ਵਦ੍ਯ ਮਨੋਹਰਾ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਇਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀਆਂ ਜਾਣ। ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੁਹਾਡਾ ਤੋਹਫਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਹੀ, ਹੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਚਲੋ।
ਦਤ੍ਤਾਵਾਭ੍ਯਾਂ ਮਘਵਤਃ ਪ੍ਰੀਣਨਾਯੋਰੁਸਮ੍ਭਵਾ । ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਯਥੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ ਚ
ਸਾਡੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੋਈ, ਮਘਵਾਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲੇ ਜਾਣ।
( ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਤਃ ਪਰਮ੍ ।) ॥ ਦੇਵ੍ਯ ਊਚੁਃ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਪਾਦਪਙ੍ਕਜਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਮੁਦਾ
(ਹੁਣ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਜਾਵੇਗੀ।) ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਸੀਂ ਕਿਥੇ ਜਾਈਏ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ? ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ।
ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਚੇਦ੍ਵਰਂ ਨਾਥ ਦਦਾਸਿ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਤੁष੍ਟਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਬ੍ਰਵੀਮੋ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਰ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਕਮਲ-ਨੈਣ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।
ਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਰਮੇਨਂ ਪਰਨ੍ਤਪ । ਭਵਾਮਃ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸੇਵਿਤੁਂ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ
ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾ ਲੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਵਰ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਨਾਰ੍ਯਃ ਸਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰੁਲੋਚਨਾਃ । ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਵੈ ਭਵਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀਆਂ ਜਾਣ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ षੋਡਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਤਿष੍ਠਤ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ਤਾਰ੍ਧਕਮ੍ । ਸੇਵਾਂ ਤੇऽਤ੍ਰ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਯੋਸ੍ਤਾਪਸੋਤ੍ਤਮੌ
ਛੇਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਔਰਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਤਪੱਸਵੀ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੀਆਂ।
ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਦੇਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਭਵ ਮਾਧਵ । ਆਸ਼ਾਭਙ੍ਗੋ ਹਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਹਿਂਸਨਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਸਾਡੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੱਚ ਬੋਲੋ, ਹੇ ਮਾਧਵ; ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਸ ਤੋੜਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।